İçinde ÇU geçen 4 harfli kelimeler

İçinde çu olan 4 harfli 11 kelime var. İçerisinde ÇU bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında çu olan kelimeler listesine ya da sonu çu ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

OTÇU

1. [isim, ağızlardan] Köylerde hekimlik yapan kimse
   • "Sonbahar sonları olduğu için orada ancak iki ihtiyar otçu ile bir bahçıvan iskambil oynuyorlardı." (Osman Cemal Kaygılı)

ÇUHA

Kelime Kökeni: Farsça çūḫa

1. [isim] Tüysüz, ince, sık dokunmuş yün kumaş
   • "Sandukanın yeşil çuhasına başını dayadığında, sanki bir el saçlarını okşayıp teskin edecekti onu." (Ayşe Kulin)

OKÇU

1. [isim] Ok yapan veya satan kimse
2. Okçuluk sporunu yapan kimse; kemankeş

ÇUKA

1. [isim, hayvan bilimi] Akdeniz, Marmara ve Karadeniz'de yaşayan tekirlerin irisi

UÇUK

1. [sıfat] Bakınız soluk (II)
   • "Musikimiz, bizim durgun ruhumuzun, sakin düşüncelerimizin, uçuk benzimizin tercümanıdır." (Ahmet Hikmet Müftüoğlu)
2. Hafif, belirsiz olan
   • "Ruhsar Hanım uçuk bir gülümsemeyle kapıya süzüldü gitti, birkaç saat içinde birkaç yıl daha yaşlanıvermiş kadıncağız." (Attilâ İlhan)
3. [mecaz] Abartılı, çok yüksek, çok fazla
   • "O zamana göre çok uçuktu bu espri." (Oğuz Tektaş)
4. [mecaz] Bakınız deli dolu
   • "Beni deli sanmadı herhâlde ama uçuk biri olarak düşündü, baktım laubali olacak, surat astım." (Kaan Arslanoğlu)

UÇUN

1. [isim] Bayrağın uçkurluk karşısındaki kenarı

UÇUŞ

1. [isim] Uçmak işi; pervaz (II)
   • "Koca mermi bölüğün siperine doğru istikamet aldı, havadan onun uçuşunu takip eden gözler iri dairelerle açılmıştı." (Falih Rıfkı Atay)
2. [argo] Uyuşturucu veya alkol etkisiyle kendinden geçme

ÇUCU

1. [isim, ağızlardan] Semerci

KOÇU

Kelime Kökeni: Macarca kocsi

1. [isim, eskimiş] Süslü bir tür gezme arabası
2. Direkler üzerine, yüksekte kurulmuş zahire ambarı

UTÇU

1. [isim, müzik] Ut yapan veya satan kimse
2. Bakınız udi
   • "Çok iyi ansıyorum: Utçu, kemancı, zurnacı, darbukacıdan kurulu bir saz heyeti..." (Reşat Enis Aygen)

USÇU

1. [sıfat, felsefe] Bakınız akılcı
   • "Atatürk’ün içinde yetiştiği ortam olgucu ve usçu düşüncelerle yoğrulmuştu." (Baki Öz)
2. Aklını kullanmasını bilen