İçinde ÇO geçen 7 harfli kelimeler

İçinde ço olan 7 harfli 24 kelime var. İçerisinde ÇO bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ço olan kelimeler listesine ya da Sonu ço ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇOĞULCU

1. [sıfat] Çoğulculukla ilgili olan, plüralist
   • "Çoğulcu görüş."
2. Çoğulculuk yanlısı olan (kimse), plüralist

BİRÇOĞU

1. [zamir] Çok sayıda olan kimse veya şey
   • "Ziyaretçilerin birçoğu geri döndü."

ÇOCUKÇA

1. [sıfat] Çocuk gibi
   • "Doktor Hikmet yüreğinde âdeta çocukça bir sevinç duydu." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. [zarf] Çocuğa yakışır biçimde

MAÇOLUK

...

KAYINÇO

1. [isim] Kayınbiraderlere sevgi yollu söylenen söz

BİLANÇO

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Bir kuruluşun, bir ticarethanenin belirli bir dönem sonundaki veya belirli bir gündeki taşınır ve taşınmaz varlıkları ile bunları sağlamak için kullanılan öz ve yabancı kaynakları dengeli olarak gösteren çizelge, dengelem
2. Girişilen herhangi bir işte, belirli bir süre sonunda elde edilen iyi ve kötü sonuçların karşılıklı durumu
   • "Hayatımın hesabını, bilançosunu yapıyordum." (Ömer Seyfettin)

MİÇOLUK

...

ÇOTANAK

1. [isim] Üzerinde birçok fındık bulunan dal

ÇOCUKSU

1. [sıfat] Çocuk gibi, çocukça olan, çocuğa benzeyen
   • "Annesinin tesiri altında kalır, biraz çocuksu gözleriyle yangından korkar, her türlü korkusunu gizlemek dilermiş." (Abdülhak Şinasi Hisar)

PALYAÇO

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Kendisini seyredenleri güldüren ve eğlendiren, acayip kılıklı, yüzü aşırı ve komik biçimde boyalı oyuncu

PARAÇOL

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Gemi çatmasında eğri parça
2. Cumba vb. altına destek olarak konulan eğri ağaç
3. Tek at koşularak çekilen, üzeri kapalı, yanları açık bir tür araba, paraşol

ÇORBACI

1. [isim] Çorba pişirip satan kimse
2. Tayfaların gemi sahibine verdikleri ad
3. Taşrada halkın Hristiyan ileri gelenlerine verdiği unvan
   • "İstasyonda bir çorbacı ve köylü kalabalığı kaynaşıyor." (Yahya Kemal Beyatlı)
4. Yeniçerilerde bir birlik komutanı

ÇOCUKÇU

1. [isim] Çocuk sağlığı ve hastalıkları doktoru

BALÇOVA

...

ÇORUMLU

...

ÇORAPÇI

1. [isim] Çorap ören veya satan kimse

ÇOKLARI

1. [zamir] Birçoğu
   • "Çoklarını dinledim."

ÇOĞALIŞ

1. [isim] Çoğalma işi veya biçimi

ÇOCUKLU

1. [sıfat] Çocuğu olan
   • "O da eski karısından iki veya üç çocuklu bir duldu." (Falih Rıfkı Atay)

KAMANÇO

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Yükleme, aktarma, elden ele geçirme
   • "Bu ödev kendisine kamanço edilen eleştirmen arkadaş..." (Haldun Taner)