İçinde ÇAL geçen 7 harfli kelimeler

İçinde çal olan 7 harfli 31 kelime var. İçerisinde ÇAL bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında çal olan kelimeler listesine ya da sonu çal ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇALINIŞ

1. [isim] Çalınmak işi

ÇALGICI

1. [isim] Çalgı çalmayı kendine meslek edinmiş kimse; kerizci
   • "Gelin oyuna kalktığı zaman çalgıcılara bin lira verdi." (Memduh Şevket Esendal)

ÇALIMCI

1. [isim] Çalım yapan kimse

ÇALIŞAN

1. [isim] Çalışma işini yapan kimse
2. Bir iş yerinde ücret karşılığında görev yapan kimse; personel, eleman

ALÇALMA

1. [isim] Alçalmak işi
2. [mecaz] Onurunu yitirecek kadar bayağılaşma; zül, mezellet
3. [coğrafya] Gelgitte denizin çekilmesi; cezir
   • "Onun suçu sayılır denizin alçalması / Tarlaların ekinsiz, davarın aç kalması" (Faruk Nafiz Çamlıbel)

ÇALINTI

1. [sıfat] Çalınmış olan
   • "Çalıntı otomobil."

ÇALINMA

1. [isim] Çalınmak işi

SALÇALI

1. [sıfat] Salça konmuş, içinde salça olan

ÇALKAĞI

1. [isim, ağızlardan] Bakınız çalkar

PARÇALI

1. [sıfat] Birden çok parçadan oluşmuş
   • "Parçalı etekler moda."
2. Mobilyacılıkta, parçalara ayrılarak yeniden başka biçimlerde oluşturulabilen; modüler

KALÇALI

1. [sıfat] Kalçası geniş olan
   • "Güzel Niça adıyla tanınan bu hayat kadını, otuz yaşlarında, yeşil gözlü, dolgun kalçalı bir Rum dilberiydi." (Öztürk Serengil)

ÇAÇALIK

1. [isim] Çaçanın işi

ALÇALTI

1. [isim] Yüksekliği az olan alan
2. [mecaz] Küçük düşürme, hor görme

ÇALARMA

1. [isim] Çalarmak işi

ÇALILIK

1. [isim] Çalısı çok olan yer
   • "Bir koyağa girip küçük bir çalılığa saklandılar." (Yaşar Kemal)

ALÇALIŞ

1. [isim] Alçalmak işi

ÇALGILI

1. [sıfat] İçinde çalgı çalınan
   • "Emniyet memurları Beyoğlu'nun çalgılı bahçelerinden yüz yirmi düşkün kız derleyip toplamış." (Osman Cemal Kaygılı)
2. Çalgı çalınarak yapılan
   • "Çalgılı düğün."

ÇALPARA

Kelime Kökeni: Farsça çār + pāre

1. [isim] Parmaklara takılıp çalınan zil veya buna benzer ses çıkarıcı araç
   • "Bet beniz solmuş, gözler büyümüş, kansız dudaklar aralık, alt üst dişler çalpara gibi birbirine vuruyor." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
2. [hayvan bilimi] Açıklarda, kumluk alanlarda yaşayan ve ağları keserek balıkçılara zarar veren bir tür çağanoz (Portunus puber)
3. [denizcilik] Gemi bordasında, pis suları dışarı akıtıp deniz suyunu, içeri almayan, tulumba içindeki özel kapak

ÇALISIZ

1. [sıfat] Çalısı olmayan
   • "Oldukları yer otsuz, çalısız, kızıl renkli bir toprak." (Memduh Şevket Esendal)

NALÇALI

1. [sıfat] Nalçası olan
   • "Ahmet iskarpinlerinin nalçalı topuklarını taşlarda şakırdatmaya başladı." (Nâzım Hikmet)