İçinde ÇA geçen 5 harfli kelimeler

İçinde ça olan 5 harfli 97 kelime var. İçerisinde ÇA bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ça olan kelimeler listesine ya da Sonu ça ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A Ç Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

AÇ

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇARHA

...

ÇATIK

1. [sıfat] Çatılmış olan
   • "O çatık kara kaşlı, al yanaklı hanımın kucağına oturmak lazım gelmişti." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

ÇAKIR

1. [sıfat] Açık mavi, hareli ela (göz)
   • "Soluk esmer renkli, çakır gözlü, ağır tavırlı, az konuşur bir delikanlıydı." (Memduh Şevket Esendal)
2. [isim] Çakırdoğan

ÇAKMA

1. [isim] Çakmak işi
2. Vurulup çakılarak yapılmış kuyumcu işi
3. Bu işte kullanılan kuyumcu kalıbı
4. Deri hastalığı, yara, çıban

ÇAPAR

1. [isim] Postacı, ulak
2. [sıfat] Benekli, alacalı (hayvan ve bitki)
3. [sıfat] Akşın
4. Çiçek bozuğu yüz

ÇAKIŞ

1. [isim] Çakma işi veya biçimi

ÇAMAT

1. [isim] Avlanılmış balıkları elde taşımaya yarar çengel askı

ÇATMA

1. [isim] Çatmak işi
2. Provada geçici olarak bir giysiye iliştirilmiş olan parça
3. Duvarları ağaç gövdesinden birbirine takılarak ve çivisiz olarak yapılan yayla evi, Yörük çadırı
4. Bir çeşit döşemelik kumaş
   • "Sonra o çatma örtülü minderin üstüne oturmuş, albayın İstanbul hakkındaki suallerine kısa kısa cevap vermişti." (Halide Edip Adıvar)
5. Ahşap yapılarda ağaç iskeletin temel parçaları
6. Semerin ağaç kısmı
7. Heykel yapımında çamuru ayakta tutan tel iskelet

ÇATAL

1. [isim] İki veya daha çok kola ayrılan değnek
2. Yol, ağaç gibi kollara ayrılan şeylerin ayrılma yeri
3. Dallı olan şeylerin her kolu
4. Yemek yerken kullanılan iki, üç veya dört uzun dişli çoğunlukla metal araç
   • "Çatalı elinden düştü, ağzı açık kaldı." (Peyami Safa)
5. Dirgen
6. Bir tür olta iğnesi
7. [sıfat] Ucu kollara ayrılmış
   • "Çatal dal. Çatal yol."
8. [sıfat] İki taraflı
   • "Çatal anahtar."
   • "Evlerinin önü çatal pınarlar / İçerler suyunu beni anarlar." (Halk türküsü)
9. [sıfat] İki anlamlı, iki türlü anlaşılabilir
   • "Çatal söz."

ÇASAR

Kelime Kökeni : Macarca

1. [isim] Viyana'da oturan Alman imparatoruna verilen unvan

ÇAYIR

1. [isim] Üzerinde gür ot biten düz ve nemli yer
   • "Çocukların neşesi birdenbire sönmüş, çayıra bir eski mezarlık sükûtu çökmüştü." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Böyle yerde biten ot

ÇANDI

1. [isim] Çivisiz, birbirine geçirilme yöntemine göre kesilmiş hazır kereste
   • "Evi, ahırı, samanlığı babadan kalma, çandı yani çivisiz yapılmış keresteler birbirine geçirilerek yapılmış." (Halide Edip Adıvar)
2. Tahta kapak veya tavan

FIRÇA

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] Bir şeyin tozunu, kirini gidermekte veya bir şeye boya, cila sürmekte kullanılan, bir araya getirilerek bağlanmış kıl vb.nden yapılan araç
   • "Yer yer kireç artıkları ve fırça çizgileri duruyor." (Refik Halit Karay)
   • "Fırça gibi sert, gür saçları kırlaşıyor." (Memduh Şevket Esendal)
2. Resim yapma sanatı ve biçimi
3. Çökmeyi engelleyen bağların oynamasını veya kaymasını önlemek için aralara yerleştirilen direk parçası

ÇAYAN

1. [isim] Akrep, yılan, çıyan, kırkayak vb. zehirli hayvan

SEÇAL

1. [isim] Kafeterya, lokanta, mağaza vb. yerlerde yemeği alma, parayı kasaya ödeme gibi bazı hizmetlerin alıcı tarafından yerine getirilmesi

BOHÇA

1. [isim] İçine çamaşır, elbise vb. koyup sarılan dört köşe kumaş
   • "Hemen hemen her giyim eşyası bohçada ve sandıkta saklanırdı." (Refik Halit Karay)
   • "Günün birinde bohçasını koltuğuna alıp kıyı mahallelerden birinde oturan ablası Fitnat Hanım'ın evine gitti." (Memduh Şevket Esendal)
2. Ufak ve seçme tütün dengi

KRAÇA

1. [isim] İstavrit balığının küçüğü

ÇALIM

1. [isim] Karşıdakini etkilemek amacıyla yapılan abartılı davranış, kurum, caka
   • "Bundan ötürü de hâllerinde görgüsüzce bir çalım, budalaca bir durum sezilir." (Haldun Taner)
   • "İzmir ve dolaylarında çalım satıp dolaşmaya başlayacaklar." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "Sanki demek istediğim bir çalımına gelseydi seni de yüzdürürdü." (Memduh Şevket Esendal)
   • "Yıldız, çalımına getirdikçe ateş ediyordu." (Aka Gündüz)
2. Kılıcın keskin yanı
3. Menzil, erim
   • "Kurşun çalımı. Göz çalımı."
4. Biraz benzeme, andırma
5. Geminin su kesiminden aşağı bölümünün baş ve kıç bodoslamasına doğru darlaşması
6. Bir oyuncunun topu elinden veya ayağından kaçırmadan karşısındaki oyuncuları kıvrak hareketlerle geçmesi

ÇAKAL

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Etoburlardan, sürü hâlinde yaşayan, kurttan küçük bir yaban hayvanı (Canis aureus)
2. Kurnaz, yalancı, düzenci, aşağılık kimse
3. [sıfat] Titiz, huysuz, görgüsüz

ÇANLI

1. [sıfat] Çanı olan