İçinde Ç geçen 4 harfli kelimeler

İçinde ç olan 4 harfli 148 kelime var. İçerisinde Ç harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ç harfi olan kelimeler listesine ya da Sonu ç harfi ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇİVİ

1. [isim] İki şeyi birbirine tutturmak için çakılan, ucu sivri, başlı, metal veya ağaçtan yapılmış ufak çubuk, mıh
   • "Ayağının çivi kestiğini ancak o zaman fark etti." (Haldun Taner)
   • "Misafirlerimize trende çivi kestirmekte mana yok." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Bakanlıktan biri bir çivi sürer diye korkuyor." (Memduh Şevket Esendal)
   • "Bu ülkenin, bu dünyanın çivisi çıkmış, ben mi çakacağım?" (Ahmet Ümit)
2. Kalkan balığının üzerindeki düğmeye benzer kemiksi oluşum
   • "Suyu çivi gibi tutan toprak testiyi çarpıp kırmıştı bir seferinde." (Tarık Dursun K)

VİNÇ

Kelime Kökeni : İngilizce

1. [isim] Ağır yük kaldırmaya ve bir yere taşımaya yarayan araç

ÇİPO

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Çıpa

ORUÇ

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Tanrı'ya ibadet amacıyla yeme, içme vb. şeylerden belli bir süre veya biçimlerde kendini alıkoyma
   • "Eh, biz her vakit duamızı, orucumuzu eksik etmeyiz, çok şükür!" (Necati Cumalı)
   • "Akşam Rabia ile beraber oruç bozuyor, iftar ediyoruz." (Halide Edip Adıvar)
   • "Bütün sene cumadan gayri günlerde oruç tutarım." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Çok sevilen veya istenen şeylerden uzak durma
   • "Ayıplama kardeş, üç gündür lakırtı orucundayım." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

ÇABA

1. [isim] Herhangi bir işi yapmak için ortaya konan güç, zorlu, sürekli çalışma, gayret, ceht, efor
   • "Yoksa başlı başına zafer, boşuna bir çaba olur." (Falih Rıfkı Atay)
   • "Onu kurtarabilmek için olmayacak şeylere saldırmak derecesinde bir çaba gösteriyorsunuz." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
   • "Tehlikeyi anlamış olacak ki seçimlerde oylarını dağıtmamaya çaba harcıyordu." (Tarık Buğra)

ÖLÇÜ

1. [isim] Bir niceliği, o nicelik için kabul edilmiş birimlerden birine göre oranlayarak değerlendirme, mizan
   • "Ateşli tartışmalara girdiği zaman bile ölçüyü kaçırmazdı." (Haldun Taner)
2. Bu değerlendirmede kullanılan birim, ölçme birimi
   • "Ziyanımız, ölçülere sığmayacak kadar büyüktür." (Ruşen Eşref Ünaydın)
3. Ölçme sonucu bulunan rakam
   • "Odanın ölçüsü."
4. Belirlenmiş boyut
   • "Elbise ölçüsü. Bel ölçüsü."
5. Ölçüt
6. Değer, itibar
   • "Şimdiki ölçülere uymaz bir biçimi vardı." (Yusuf Ziya Ortaç)
7. Aşırı olmama, ılımlı, uygun olma durumu
   • "Hiçbir şeyde ölçüyü aşmamalı."
8. Bir şiirdeki dizelerin hece ve durak bakımından denk oluşu, vezin
9. Bir ezginin eşit bölümlere ayrılışı

ZEVÇ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Koca

ÇIPA

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Gemilerin dalgalara, akıntılara kapılarak yer değiştirmemesi için suya atılan, zincirle gemiye bağlı bulunan, ucu çengelli ağır demir araç, çipo, demir

İÇİŞ

1. [isim] İçme işi veya biçimi, içim

UÇMA

1. [isim] Uçmak işi

BORÇ

1. [isim] Geri verilmek üzere alınan veya ödenmesi gerekli para veya başka bir şey
   • "Vaktim yok, bana para bul, şu borcu ödeyeyim, söz verdim." (Peyami Safa)
   • "On beş lira borç aldıktan sonra eve döndüm." (Halide Edip Adıvar)
   • "Altlarında şilte, dolaplarında eşya kalmadı ama kimseye de borç yapmadılar." (Peyami Safa)
   • "Babasından bir şey koparamadığı zaman borç ediyor, sonra ona ödetiyordu." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
2. Birine karşı bir şeyi yerine getirme yükümlülüğü, vecibe
   • "Vatan borcu biter bitmez ordayım." (Bekir Sıtkı Erdoğan)

EVİÇ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Klasik Türk müziğinde bir çeşit birleşik makam, evç

KONÇ

1. [isim] Ayağa giyilen şeylerde ayak bileğinden baldıra doğru olan bölüm
   • "Çorap koncu. Çizme koncu."

ÖKÇE

1. [isim] Ayakkabı altının topuğa rastlayan yüksek bölümü, topuk
   • "Ökçesi yenmiş ayakkabıların üstünde çamurlu paçaları lime lime sarkıyordu." (Ömer Seyfettin)
2. Topuğun arka bölümü
3. Saban demirinin geçtiği ağaç parçası

GÖNÇ

1. [sıfat] Zengin, varlıklı

AÇIK

1. [sıfat] Açılmış, kapalı olmayan, kapalı karşıtı
   • "Açık pencerenin önünde denize karşı saatlerce dertleştik." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Çıktık açık alınla on yılda her savaştan."
   • "Yakalanan veya tutuklanan kişinin durumu, soruşturmanın kapsam ve konusunun açığa çıkmasının sakıncalarının gerektirdiği kesin zorunluluk dışında, yakınlarına derhâl bildirilir." (Anayasa)
   • "Mantıksal bir dille açığa vurduğu bu harika önerinin aksayan bir yanı vardı." (Nadir Nadi)
2. Engelsiz
   • "Açık yol."
   • "Bazı ihtiyarlar bütün hislerini açığa vuran ikinci bir nevi çocukluğa düşerler." (Abdülhak Şinasi Hisar)
3. Örtüsüz, çıplak
   • "Açık baş."
4. Boş
   • "Kâğıtta açık yer kalmadı."
5. Görevlisi olmayan, boş (iş, görev), münhal
   • "Açık kadro."
6. Aralığı çok
   • "Açık adımlarla."
7. Çalışır durumda olan
   • "Bazı dükkânları açık olan caddeden sola saptılar." (Ömer Seyfettin)
8. Kolay anlaşılır, vazıh
   • "Açık konuşma zamanının artık geldiğine kani idim." (Reşat Nuri Güntekin)
9. Gizliliği olmayan, olduğu gibi görünen
   • "Bu adamın her işi açıktır."
10. Her türlü düşünceyi hoşgörüyle karşılayabilen, etkisinde kalabilen
    • "... her çeşit kafa ve gönül fırtınalarına açık bir adamdı o." (Tarık Buğra)
11. Rengi koyu olmayan, koyu karşıtı
    • "Açık sarı saçlı, zayıf bir kadın keman çalıyordu." (Ömer Seyfettin)
12. Sevişme sahnelerini bütün çıplaklığıyla anlatan (kitap, resim, film vb.)
13. [isim] Denizin kıyıdan uzakça olan yeri
    • "Limanda bilinen gemiler, oysa açıklardadır." (Behçet Necatigil)
14. [zarf] Doğru olarak, açıkça
    • "İnsan mağlubiyetini bu kadar açık kabul eder mi?" (Mahmut Yesari)
15. [isim] Bir gereksinimin karşılanamaması durumu
    • "Bütçe açığı."
    • "Ülkenin doktor açığı."
16. [isim] Belli bir yerin biraz uzağı
    • "Tren yolu nehrin açığından geçer."

EĞİÇ

1. [isim] Yemiş koparırken dalları çekmeye veya kovandan bal almaya yarayan araç

AÇAN

1. [isim] Oynak kemiklerin arasındaki açıları genişletmeye yarayan kasların genel adı, büken karşıtı

AYÇA

1. [isim] Hilal
2. Bayrak ve sancak direklerinin tepesindeki pirinçten yapılmış ay yıldızlı süs, alem

ÇARE

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Bir sonuca varmak, ortadaki engelleri kaldırmak için tutulması gereken yol, çıkar yol, çözüm yolu
   • "Sonra aklına daha emin bir çare gelmiş gibi ters yüzü geri döndü." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "Sıkboğaz etme çocuğum. Bir çaresine bakacağız. Ben annenle konuşurum.." (Mahmut Yesari)
2. Tedavi yolu, deva