İçinde Z geçen 4 harfli kelimeler

İçinde z olan 4 harfli 177 kelime var. İçerisinde Z harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında z harfi olan kelimeler listesine ya da Sonu z harfi ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DÜZE

1. [isim] Doz

ECZA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Canlılardaki rahatsızlıkların bozuklukların ve çeşitli hastalıkların tanısı, önlenmesi veya tedavisi için yararlanılan doğal veya sentez yoluyla hazırlanmış madde
2. Çeşitli amaçlarla kullanılan kimyasal madde
   • "Burada musluklar, mermer teşrih masaları, antiseptik eczalar yok!" (Falih Rıfkı Atay)

UZUV

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Organ, üye
2. Unsur
   • "Aruz, şiir lisanımızın vücudunda bel kemiği gibi esaslı bir uzuvdur." (Yahya Kemal Beyatlı)

AZİT

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Azothidrik asit HN3 deki hidrojenin yerine bir kökün geçmesi ile türeyen birleşikler

EZGİ

1. [isim] Belli bir kurallara göre düzenlenmiş, kulağa hoş gelen ses dizisi, haz, nağme, melodi
   • "Pir Sultan ağzından bir ezgi okuyup tüm yürekleri kendine bağladı." (Kemal Bilbaşar)
2. Bir müzik parçasında baştan sona kadar belirli yerlerde tekrarlanan ses dizisi
3. Kulağa hoş gelen ses veya söz dizisi
4. Gidiş, yol, tarz, tempo
   • "Bundan böyle aynı ezgide sürüp gidemez."
5. Üzüntü, sıkıntı

İZGE

...

KOZA

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] İçinde tohum veya krizalit bulunan korunak, kozalak
   • "Pamuk kozası. İpek kozası."
   • "Hiçbir tarakta bezim kalmadı, ipek böceği gibi kozama çekilmiş, kendi hâlimde, politikaya bulaşmadan yaşıyorum." (Atilla İlhan)
   • "Pamuk ırgatları alaçıkların önüne oturmuşlar, koza çekiyorlardı." (Yahya Kemal)
2. İpek böceğinin ördüğü ve içine kapandığı korunak

MAZİ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Geçmiş
   • "Genç olmak maziyi ulu orta tahkir için bir mazeret değildir." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
2. Geçmiş zaman

BLUZ

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Vücudun üst bölümüne giyilen, genellikle ince kumaştan yapılan veya iplikten örülen kadın giysisi
   • "Sarı renkte incecik bir örme bluz giymiş." (Refik Halit Karay)

ÖZEN

1. [isim] Bir işin elden geldiğince iyi olmasına çabalama, özenme, itina, ihtimam
   • "Yenisini onlar özenle bileğime geçirdiler." (Haldun Taner)
   • "Çay bitmesin diye yudum yudum içmeye büyük özen gösterirler." (Salâh Birsel)

ÖZÜT

1. [isim] Bir maddenin herhangi bir yolla elde edilmiş olan özü, ekstre

GAYZ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Öfke, hınç

UZUN

1. [sıfat] İki ucu arasında fazla uzaklık olan, kısa karşıtı
   • "Pek canım istiyor, uzun etme!" (Peyami Safa)
   • "Uzun lafın kısası, eleştirmeci okuyucuya faydalı, edebiyata faydalı bir yazıcıdır." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Başlangıcı ile bitimi arasında fazla zaman aralığı olan, çok süren
   • "Uzun ince bir yoldayım / Gidiyorum gündüz gece." (Âşık Veysel)
3. [zarf] Ayrıntılı, derinlemesine
   • "Uzun düşündüğünü unuttuğu ve düşüncelerinin yönünü kaybettiği bir anda yemeğe çağırdılar." (Halide Edip Adıvar)

ZİFT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Katran ve diğer organik maddelerin buharlaşmasından veya damıtılmasından elde edilen, kolay kırılan, az ısı ile eriyen, katı, siyah, parlak madde, karasakız
   • "Sağ elinin iki parmağı sigara ziftinden kararmıştı." (Memduh Şevket Esendal)

ZÜHT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Takva

FARZ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Müslümanlıkta, özür olmadıkça yapılması zorunlu, yapılmaması günah sayılan ibadet
   • "Peki, farz edelim ki esas itibarıyla arzunu kabul ettim." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Bunun üzerine, işe bir son vermek farz oldu."
   • "Vapurun kahvecisi Kefalonyalı denilen ve kötü bir insan farz olunan biriydi." (Yahya Kemal Beyatlı)
2. Yapmak zorunda kalınan şey, boyun borcu

TÜZE

1. [isim] Hukuk

AĞIZ

1. [isim] Yüzde, avurtlarla iki çene arasında, ses çıkarmaya, soluk alıp vermeye ve besinleri içine almaya yarayan boşluk
   • "Yusuf Efendi biçareye ağız açtırmıyordu."
   • "Gelgelelim Akif, Berlin'e gidip de oradaki kahveleri gördüğü vakit ağız değiştirmek zorunda kalır." (Salâh Birsel)
   • "Kolonya dökmekten, şeker tutmaktan, iyi gözükeceğim diye ağız etmekten yoruldu." (Lâtife Tekin)
   • "Ben nasıl ağız kullanıyorsam sen de o yolda konuş."
2. Bu boşluğun dudakları çevrelediği bölümü
   • "Küçük bir ağız."
   • "Aman efendim, bendenize bir ağız açtılar, donakalmışım." (Memduh Şevket Esendal)
   • "Çok şükür, ağzı laf yapandan çok, eli işe yatkın aydınlara muhtaç olduğumuzu, anlar gibiyiz." (Atilla İlhan)
   • "Hey zavallı balık, diyor, ağzın var dilin yok" (Sait Faik Abasıyanık)
3. Kapların veya içi boş şeylerin açık tarafı
   • "Ağızları kopmuş bir çay takımının arasına gizlenmiş, koyu renkli bir cildi oradan alarak bana uzattı." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
4. Bir akarsuyun denize veya göle döküldüğü yer, munsap
   • "Çay ağzı."
5. Koy, körfez, liman, yol vb. yerlerin açık yanı
   • "Körfezin ağzı. Yol ağzında."
6. Birkaç yolun birbirine kavuştuğu yer, kavşak
7. Kesici aletlerin keskin tarafı
   • "Çelik ağızlı, küçük gül makasını kâğıdından çıkardı." (Refik Halit Karay)
8. Bir dilin sınırları içinde, bölgelere ve sınıflara göre değişen söyleyiş özelliği
   • "Anlaşılmaz, garip köylü ağızlarıyla konuşuluyordu." (Sait Faik Abasıyanık)
9. Üslup, ifade özelliği
   • "Ertesi günü bazı gazeteler bu haberin bir noktasını yarı resmî bir ağızla tekzip ettiler." (Tarık Buğra)
10. Uç, kenar
    • "Topun ağzında. Uçurumun ağzında."
11. Birini yanıltmak, kandırmak amacıyla dolambaçlı birtakım sözler söyleme özelliği
12. Bir bölge ezgilerinde görülen özelliklerin tümü

TAZE

Kelime Kökeni : Farsça

1. [sıfat] Bozulmamış, bayatlamamış olan
   • "Beyaz peyniri, ekmeğin taze kabuğuna sarıp ağzıma sokuyorum." (Yusuf Ziya Ortaç)
   • "Çamur, taze ot görmüş eşek gibi pis pis sırıtmış bunun üzerine." (Haldun Taner)
2. Dinç, yıpranmamış, yorulmamış
   • "Yüzü taze, taravetli ve güzeldi." (Memduh Şevket Esendal)
3. Kuru olmayan, körpe, kuru karşıtı
   • "Ağaçların taze yaprakları akşamın serinliğini emiyormuş gibi duruyordu." (Memduh Şevket Esendal)
4. Yeni, zamanı geçmemiş
   • "Orada okuduğum en taze havadis yirmi beş, otuz günlüktü." (Halikarnas Balıkçısı)
5. [isim] Genç kadın
   • "Şu köşede çocuğuyla beraber bir taze oturuyor." (Ömer Seyfettin)

FRİZ

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Tavandan inerek sahnenin üst kısmını, sahne boyunca kaplayan kısa, dar perde
2. Eski Yunan ve Roma yapılarında taban kirişi ile çatı arasında kalan, üzeri boydan boya kabartmalarla süslü bölüm, efriz