İçinde YIR geçen 7 harfli kelimeler

İçinde yır olan 7 harfli 21 kelime var. İçerisinde YIR bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında yır olan kelimeler listesine ya da sonu yır ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

SIYIRGI

1. [isim] Lüle taşı işlemeciliğinde kullanılan bir bıçak türü

SIYIRMA

1. [isim] Sıyırmak işi

SIYIRGA

1. [isim, ağızlardan] Harmanda sap toplamaya veya damlardan karı küremeye yarayan araç
2. Kar küremekte kullanılan büyük kürek

SIYIRIŞ

1. [isim] Sıyırmak işi

AYIRMAÇ

1. [isim] Bir şeyi benzerlerinden ayırt etmeye yarayan durum veya öge; farika

AYIRTMA

1. [isim] Ayırtmak işi
2. Otel, gazino, lokanta vb. yerlerle uçak, tren, otobüs gibi taşıtlarda yer ayırma işi; rezervasyon

YIRTICI

1. [sıfat] Beslenmek için başka hayvanları parçalayarak yiyen (hayvan); müfteris
2. [mecaz] Kan dökmekten, insan öldürmekten zevk alan (kimse); müfteris
3. [mecaz] Tiz ve yüksek olan (ses)
   • "Bir sabah ev halkı, aşçı Şerife Hanım'ın yırtıcı çığlıklarıyla uyandı." (Reşat Nuri Güntekin)
4. [mecaz] İş bitiren, mahir olan
   • "Buraların en çalışkan, en becerikli, en yırtıcı ve zengin adamıdır." (Memduh Şevket Esendal)

AYIRICI

1. [sıfat] Ayırma özelliği veya gücü olan
   • "Renk ayırıcı aygıt."
2. [isim, fizik] Yüksüz elektrik devrelerini açıp kapayan araç

YIRTMAK

1. [-i] Kâğıt, kumaş gibi bükülüp katlanan şeyleri parçalamak
   • "Artık küstahlığın perdelerini yırtmasam da camlarını çatlatabilirim." (Arif Nihat Asya)
2. Vücudu kanatacak kadar derin çizmek
   • "Kedi çocuğun elini yırttı."
3. Yok etmek, bastırmak
4. Sağrısını mahmuzla yaralayarak binek hayvanını alıştırmak
5. [mecaz] Bir şeyi fazlasıyla zorlamak
   • "Gırtlağımı yırtarcasına haykırırken odaya efendim pürtelaş girdi." (Refik Halit Karay)
6. [mecaz] Bir işi yapmaktan kurtulmak
7. [mecaz] Kötü bir durumdan kurtulmak
   • "Artık bu işten yırtman mümkün değil…" (Ahmet Ümit)
8. [mecaz] Köşeyi dönmek

ÇAYIRLI

1. [sıfat] Çayırı olan

HAYIRLI

1. [sıfat] Yararı, hayrı olan
   • "Dualarında hep hayırlı, dindar evlat isterdi." (Ömer Seyfettin)
2. Uğurlu, iyi, güzel olan
   • "Ekrem daha önceden durumu annesine yazmış, bu hayırlı iş için önayak olmalarını istemiş." (Ahmet Ümit)

KAYIRMA

1. [isim] Kayırmak işi; koltuk, iltimas
   • "İmparatorlukta düzenin bozulması ve yozlaşması adam kayırma ve rüşvetin artmasına yol açmaktaydı." (Tunca Kortantamer)

AYIRMAK

1. [-e, -i] Bir bütünü kendi içinde parçalara bölmek
   • "Elmayı dörde ayırmak."
2. [-e, -den] Bir bütünden bir parçayı herhangi bir amaçla bir tarafa koymak
   • "Günün fıkralarından bu kitaba ayırdıklarım pek azdır." (Falih Rıfkı Atay)
3. Bir yeri bir engelle bölmek
4. [-i, -den] Birbirinden uzaklaştırmak; fasletmek
   • "Paraydı bunlar, anayı kızdan ayıran." (Orhan Kemal)
5. [-i] Nitelik değişikliğini anlamak, fark etmek
6. [-i, -den] İki veya daha çok kimse arasındaki anlaşmayı, uzlaşmayı bozmak
   • "Karıyı kocasından ayırmak."
7. [-i, -den] Farklı davranmak, ayrı tutmak
8. Bir şey veya yeri bir kimsenin hizmetine hazır tutmak; tahsis etmek
   • "Odayı çocuklara ayırmak."

KAYIRIŞ

1. [isim] Kayırmak işi

CIYIRTI

1. [isim] Bez, kâğıt vb. şeylerin yırtılırken, bir şeyin gıcırdarken veya kuşların kanatlarını çırparken çıkardığı ince ses
   • "İçime kuşkular düşüyor, sanki bir yırtıcı kuş alçalarak üzerimden geçiyor ve bana bir şeyi iletmek istiyor kanat cıyırtısıyla..." (Sevinç Çokum)

PANAYIR

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim] Belli zamanlarda ve genellikle küçük yerleşim birimlerinde kurulan, sergi niteliğini de taşıyan büyük pazar
   • "Kasabada iş güç duruyor, cami meydanı dolduğu için panayır halkı sokakları tıkıyordu." (Reşat Nuri Güntekin)

CAYIRTI

1. [isim] Şiddetli yanma, yırtılma, silahla ateş etme vb. sırasında çıkan sesin adı
   • "Şerafettin Dağı'nda cayırtı ikindiye dek sürdü." (Kemal Bilbaşar)

AYIRTAÇ

1. [isim, fizik] Bir dalga biçimindeki sıklık veya evre değişmelerini genlik değişmeleri olarak ortaya çıkaran alet

YIRLAMA

1. [isim] Bakınız ırlama

YIRTMAÇ

1. [isim] Çoğunlukla etek, paça veya kol yeninde, dikilmemiş uzunca açıklık