İçinde YD geçen 6 harfli kelimeler

İçinde yd olan 6 harfli 18 kelime var. İçerisinde YD bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında yd olan kelimeler listesine ya da sonu yd ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

PAYDAŞ

1. [isim] Bakınız hissedar

AYDEDE

1. [isim] Çocuk dilinde ay
   • "İki sahilde pencerelerden damla damla taşan ışıklar güzel aydedeye göz kırpmakta yıldızlarla rekabet ediyor sanılır." (Ahmet Hikmet Müftüoğlu)

KÖYDEŞ

1. [isim] Aynı köyde oturan kimselerin birbirine göre her biri; köylü

TOYDAN

1. [isim, hayvan bilimi] Bir tür iri toy kuşu

BEYDAĞ

1. [isim] İzmir iline bağlı ilçelerden biri

HAYDUT

Kelime Kökeni: Arapça ḥaydūd

1. [isim] Silahlı soygun yapan, yol kesen kimse; harami, şaki
   • "Her insan öldüren, serseri, haydut olmaz." (Aka Gündüz)

UYDURU

1. [isim] Uydurulmuş şey
   • "Öte yandan, uyduruk yazı diline başvursanız, her saat başı hangi gelişigüzel uyduru ile karşılaşacağınızı bilmediğiniz için, anlaşma güçleşiyor." (Sadık Göksu)

PEYDAH

1. [sıfat] Bakınız peyda

SOYDAŞ

1. [isim] Soyları bir olan bireylerden her biri
   • "Bizim zavallı soydaşlarımıza kadar önünüze kim rast geldiyse kılıçtan geçirdiniz." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

TAYDAŞ

1. [isim, ağızlardan] Bakınız akran

IYDİYE

Kelime Kökeni: Arapça ʿiydiyye

1. [isim, eskimiş] Bayram kutlaması
2. [edebiyat] Bayramlarda din ve devlet büyüklerine sunulan kaside
3. Bayramda verilen hediye, bahşiş

HAYDİN

1. [ünlem, ağızlardan] Birden çok kişiyi isteklendirmek ve harekete geçirmek için kullanılan bir seslenme sözü
   • "Haydin çocuklar, gidelim artık!"

UYDUCU

1. [sıfat, mecaz] Uyduculuk yanlısı

BOYDAŞ

1. [sıfat] Aynı boyda olan (kimse)
2. [isim, eskimiş] Bakınız akran

BOYDAK

1. [isim, ağızlardan] Yükü olmayan yaya
2. Bekâr yaşayan kimse
3. Başıboş, işsiz güçsüz kimse
4. Çocuksuz kadın

MEYDAN

Kelime Kökeni: Arapça meydān

1. [isim] Bakınız alan
   • "Yüz binlerce asker sokakları, meydanları, kırları dolduruyordu." (Ömer Seyfettin)
2. Yarışma, eğlence veya karşılaşma yeri
   • "Şehir kapılarının önündeki meydanlarda davul zurna çalınıyor, cirit, bar oynanıyordu." (Ahmet Hamdi Tanpınar)
3. Bulunulan yer ve çevresi, ortalık
   • "Kileri kilitlemezdi, paraları meydanda dururdu." (Ömer Seyfettin)
4. Fırsat, imkân veya vakit
5. Mevlevi tekkelerinde ayin yapılan yer

PAYDOS

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim] İşi veya çalışmayı geçici olarak bırakma
   • "Atatürk mektepten ayrılmak üzereyken paydos trampeti çaldığından hepimiz bahçeye boşandık." (Haldun Taner)
2. [ünlem] Herhangi bir işi bıraktırmak için söylenen bir söz
   • "Paydos! Ne nakış dersi var ne Türkçe." (Aka Gündüz)

SAYDAM

1. [sıfat] Bakınız şeffaf
   • "Atlet vücudunu bütünüyle gösteren, saydam bir sabahlık giymişti." (Attilâ İlhan)
2. [mecaz] Açık seçik, belirgin olan
   • "Karmaşık gibi gözüken sorun son günlerde saydam bir görünüş kazandı."