İçinde V geçen 4 harfli kelimeler

İçinde v olan 4 harfli 133 kelime var. İçerisinde V harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında v harfi olan kelimeler listesine ya da sonu v harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

VERİ

1. [isim] Bir araştırmanın, bir tartışmanın, bir muhakemenin temeli olan ana öge; muta (I), data, done
2. Bir sanat eserine veya bir edebî esere temel olan ana ilkeler
   • "Bir romanın verileri."
3. Gözlem ve deneye dayalı araştırmanın sonuçları
   • "İstatistik veriler."
4. [matematik] Bir problemde bilinen, belirtilmiş anlatımlardan bilinmeyeni bulmaya yarayan şey
5. [bilişim] Olgu, kavram veya komutların, iletişim, yorum ve işlem için elverişli biçimli gösterimi

AVUÇ

1. [isim] Elin parmak uçlarıyla bilek arasındaki iç bölümü; apaz, hapaz, koşam
2. Elin yarı yumulmuş durumu
   • "Behire, avucuna topladığı zeytin çekirdeklerini yukarı, havaya fırlatıyor." (Adalet Ağaoğlu)

DİVA

Kelime Kökeni: İtalyanca diva

1. [isim] Sinema, tiyatro, müzik, dans, bale vb. sanatlara emek vermiş, alanında uzmanlaşmış ve tanınmış olan kadın sanatçı

ZEVÇ

Kelime Kökeni: Arapça zevc

1. [isim, eskimiş] Bakınız koca (I)

YAVE

Kelime Kökeni: Farsça yāve

1. [isim, eskimiş] Saçma, saçma sapan söz
   • "Sonra da oturur, talihsizlik yaveleri ile hikâyeci numaralarına başvururum." (Haldun Taner)

MAVİ

Kelime Kökeni: Arapça māʾī

1. [isim] Yeşil ile mor arasında bir renk, bulutsuz gökyüzünün rengi; mai
2. [sıfat] Bu renkte olan
   • "Düşsün olur mu toprağa göçmüş cihan gibi / Sönsün o mavi gözleri bir asuman gibi" (İbrahim Alâeddin Gövsa)

İŞVE

Kelime Kökeni: Arapça ʿişve

1. [isim] Bakınız cilve
   • "Yelpaze çevrilir gibi birden dönüşleri, işveyle devriliş, saçılış, örtünüşleri ..." (Yahya Kemal Beyatlı)

TUVA

1. [isim] Rusya Federasyonu’na bağlı Tuva Özerk Cumhuriyeti’nde yaşayan Türk halkı ve bu halkın soyundan olan kimse

VELİ

Kelime Kökeni: Arapça velī

1. [isim] Bir çocuğu koruyan, işlerine bakan ve her türlü davranışından sorumlu kimse; ege, iye
2. [din bilimi] Bakınız ermiş
   • "Anadolu'da hele Rumeli'de her yolüstünde, her tepede görülen türbelerde yatan veliler..." (Yahya Kemal Beyatlı)

VERE

1. [isim, tarih] Bakınız vire

VECA

Kelime Kökeni: Arapça vecaʿ

1. [isim, eskimiş] Bakınız ağrı
   • "Veca ansızın bastırır." (Orhan Veli Kanık)

VİNÇ

Kelime Kökeni: İngilizce winch

1. [isim] Ağır yük kaldırmaya ve bir yere taşımaya yarayan araç
   • "Civarda başka vinç bulamamışlardı." (Ayşe Kulin)

EVLİ

1. [sıfat] Evlenmiş olan (kadın veya erkek)
   • "İlk tanıştığı adamlara derhâl evli olup olmadıklarını sorar." (Refik Halit Karay)
2. Herhangi bir sayıda ev bulunan (yer)
   • "Yirmi evli bir sokak."
3. Evi olan

SAVA

1. [ağızlardan] Bakınız muştu

SEVİ

1. [isim] Bakınız aşk
   • "Ben gelmedim dava için / Benim işim sevi için" (Yunus Emre)

EVCİ

1. [isim] Tatil günlerini evinde geçiren yatılı öğrenci, er vb

VECT

Kelime Kökeni: Arapça vecd

1. [isim] Sevgi veya heyecandan doğan coşkunluk, kendinden geçme; esrime
   • "Kolektif bir vect, birlikte söylenilen şarkı taslağı, boğazdan gelen bu çığlıklar şiirin ilk nescini teşkil etmektedir." (Asaf Halet Çelebi)

DEVE

1. [isim, hayvan bilimi] Geviş getiren memelilerden, boynu uzun, sırtında bir veya iki hörgücü olan, yük taşımakta kullanılan hayvan (Camelus)

EVRE

1. [isim] Bir olayda birbiri ardınca görülen, bir işte birbiri ardınca beliren, gelişen değişik durumların her biri; basamak, safha, merhale, mertebe

EVİN

1. [isim, ağızlardan] Bir şeyin içindeki öz; lüp
2. Buğday tanesinin olgunlaşmış içi, özü; habbe