İçinde UĞ geçen 6 harfli kelimeler

İçinde uğ olan 6 harfli 14 kelime var. İçerisinde UĞ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında uğ olan kelimeler listesine ya da Sonu uğ ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

UĞRAŞI

  1. [isim] Uğraşılan şey, iş güç, meşgale
    • "İnsanı her günkü uğraşılarından koparışları, kavrayıp götürüşleri de caba." (Mustafa Necati Sepetçioğlu)
  2. Görev ve meslek dışında severek yapılan, dinlendirici, oyalayıcı uğraş, düşkü, hobi

TUĞRUL

  1. [isim] Çakırdoğan

TUĞBAY

  1. [isim] Tugay komutanlığı yapan albay

UĞULTU

  1. [isim] Gürültülü, boğuk ve anlaşılmaz ses, uğuldama sesi
    • "İçeride müphem, karışık bir uğultu var." (Falih Rıfkı Atay)

UĞRAMA

  1. [isim] Uğramak işi

UĞURLU

  1. [sıfat] Uğuru olan, iyilik getirdiğine inanılan, kutlu, tekin, kademli, meymenetli, mübarek
    • "Mayıs, İstanbullular ve Türkler için İstanbul'un fethedildiği ay olması itibarıyla uğurlu aydır." (Burhan Felek)

MUĞBER

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [sıfat] Gücenmiş, gücenik, küskün

BUĞDAY

  1. [isim] Buğdaygillerin örnek bitkisi (Triticum)
  2. Bu bitkinin başaktan ayrılıp öğütülmesiyle elde edilen tanesi

BAŞBUĞ

  1. [isim] Eski Türklerde baş, başkan, komutan
  2. Osmanlı İmparatorluğu'nda savaş zamanı başka birliklerden ayrılıp bir araya getirilerek oluşturulan birliğin veya milis güçlerinin komutanı

MUĞLAK

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [sıfat] Anlaşılması güç, anlaşılmaz, karışık, çapraşık
    • "Son günlerin karşı, muğlak vakalarını tahlil edemedi." (Peyami Safa)

TUĞYAN

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Akarsuyun taşması, kabarması

UĞUNMA

  1. [isim] Uğunmak işi

TUĞRİK

  1. [isim] Moğolistan'da kullanılan bir para birimi

BUĞULU

  1. [sıfat] Üzerinde buğu bulunan, buğulanmış
    • "Güneş sanki buğulu bir tülbendin arkasına saklanmış, alev alev." (Atilla İlhan)
  2. Yaşlı, nemli
  3. Süzgün, dalgın bakışlı olan (göz)
    • "Buğulu gözlerinde o eski yakamozlar parladı." (Halide Edip Adıvar)

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü