İçinde tura olan 6 harfli 5 kelime var. İçerisinde TURA bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında tura olan kelimeler listesine ya da sonu tura ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Tura Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

A R T U

4 Harfli Kelimeler

TURA

3 Harfli Kelimeler

ART, AUT, RUA, TAR, TUR

2 Harfli Kelimeler

AR, AT, RA, TA, TU, UR, UT

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

FATURA

Kelime Kökeni: İtalyanca fattura

  1. [isim, ticaret] Satılan bir malın cinsini, miktarını ve fiyatını bildirmek için satıcının alıcıya verdiği hesap pusulası
    • "Camın arkasında oturmuş, ha babam fatura damgalayıp para üstü veriyor." (Elif Şafak)
OTURAK

  1. [isim] Oturulacak yer veya şey
  2. Alçak iskemle
    • "Üstüne konulan tandır oturağı çok kalın ve çok sağlam tahtadan fırınlanarak yapılmıştı." (Ayla Kutlu)
  3. Bir şeyin yere gelen tarafı; taban (I)
  4. Bakınız ördek
  5. İçkili, çalgılı eğlence
  6. Boru mengenesinin tezgâha oturduğu ve vidalandığı bölüm
  7. [sıfat] Bacaklarında veya başka bir yerinde, gezmesine engel olacak bir özrü olduğundan hep evde oturan (kimse); kötürüm
  8. [denizcilik] Kürekli teknelerde kürekçilerin oturduğu enli tahta
  9. [sıfat] Konargöçer olmayan, yerleşik olan
    • "Seyhun boylarındaki şehirlerde ve köylerde yaşayan oturak Oğuzların da bilhassa Moğol kılıcı altında can vermemek, onlara tutsak düşmemek..." (Faruk Sümer)
TURANİ

Kelime Kökeni: Farsça tūrān + Arapça -ī

  1. [isim, eskimiş] Bakınız Turanlı
  2. [sıfat] Turan’a ait, Turan’a özgü olan
    • "Macar antropolog ve Türkolog Vambery, Türklerin Turani ırkların bir parçası olduğunu öne sürmüştü." (Süreyya Su)
  3. [sıfat] Turancılıkla ilgili, Turancılığa özgü olan
USTURA

Kelime Kökeni: Farsça usture

  1. [isim] Tıraş için kullanılan, açılır kapanır, çok keskin bıçak; baş bıçağı, tıraş bıçağı, yülgü
    • "Tayyar ile kalfaları tertemiz giyinmişler, boyuna ellerindeki yepyeni usturaları kılağılıyorlar." (Osman Cemal Kaygılı)
NATURA

Kelime Kökeni: İtalyanca natura

  1. [isim] İnsanın yaradılış özelliği
    • "Biraz da hastanın naturasını kollamadan ilaç yazar." (Reşat Nuri Güntekin)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü