İçinde TOP geçen 9 harfli kelimeler

İçinde top olan 9 harfli 21 kelime var. İçerisinde TOP bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında top olan kelimeler listesine ya da Sonu top ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

O P T Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

3 Harfli Kelimeler

POT, TOP

2 Harfli Kelimeler

OT

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TOPLATMAK

1. [-i] Toplama işini yaptırmak

OTOSTOPÇU

1. [isim] Otostop yapan kimse

GÜNEŞTOPU

1. [isim] Acem lalesi

OTOPARKÇI

1. [isim] Otopark işleten kimse

TOPLAŞMAK

1. [nsz] Toplanmak
   • "Erkeklerde merak daha fazlaydı.-Acep ne biçim karıymış ki bu ... diye toplaştıkları dere boyunda konuşurlar." (Refik Halit Karay)
2. Top durumuna gelmek

ONOMATOPE

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Yansıma

OTOPLASTİ

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Eksik bir organa, kişinin başka bir yerinden parça alıp eklemek yoluyla yapılan onarım

TOPLUMDAŞ

1. [isim] Aynı topluma bağlı bireylerin her biri

ORTOPEDİK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [sıfat] Ortopedi ile ilgili olan
   • "Ortopedik sakatlık."

TOPLANMAK

1. [nsz] Toplama işine konu olmak
   • "Ağaçtaki meyveler toplandı."
2. Toplantı yapmak
3. Kendine çekidüzen vermek
4. Şişmanlamak
   • "Kısacık boylu, kara kuru Nadir Hanım'ın yerinde şimdi şişman denilecek kadar etlenmiş, toplanmış, yağlanmış bir hanım var." (Memduh Şevket Esendal)

TOPLUMSAL

1. [sıfat] Toplumla ilgili, topluma ilişkin, içtimai, maşeri, sosyal

OROSTOPOL

1. [isim] Orospu çocuğu

TOPARLAMA

1. [isim] Toparlamak işi

TOPALLAMA

1. [isim] Topallamak işi

TOPUKLAMA

1. [isim] Topuklamak işi

TOPRAKÇIL

1. [isim] Toprakta yaşayan hayvan türü

OTOPORTRE

...

TOPAKLAMA

1. [isim] Topaklamak işi

TOPKADİFE

...

TOPRAKSIZ

1. [sıfat] İçinde toprak bulunmayan
2. Ekecek toprağı olmayan (köylü)