İçinde tar olan 6 harfli 42 kelime var. İçerisinde TAR bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında tar olan kelimeler listesine ya da Sonu tar ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

A R T Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

3 Harfli Kelimeler

ART, TAR

2 Harfli Kelimeler

AR, AT, RA, TA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TARTIM

  1. [isim] Ritim

KANTAR

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Ağırlık sıfırken yatay duran bir kaldıraç koluna dik olarak tutturulmuş bir ibrenin sapmasıyla kütleleri tartan araç
  2. Tartılacak kütle alttaki çengele takıldığında sarmal bir yaya bağlı olan ve normal olarak sıfırı gösteren bir okun, yanlarda gösterilmiş ağırlık birimleri hizasına gelmesiyle kütle ağırlığını belirleyen bir tür tartı aleti, el kantarı
  3. Baskül
  4. 56,452 kg ağırlığında veya kırk dört okkalık bir ağırlık ve sığa birimi
    • "İki kantar kireç."

OTARSİ

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Bir ülkede ekonomik alandaki gereksinimleri kendi kendine karşılamaya yönelen tutum

ÇINTAR
...
MANTAR

Kelime Kökeni : Rumca

  1. [isim] Mantarlardan, içinde zehirlileri de bulunan, silindir bir gövde ve üst tarafı şapka biçiminde olan ilkel bitkilerin genel adı (Fungi)
    • "Çayır mantarı."
  2. Esnek ve sudan hafif olduğundan şişe tapası, cankurtaran simidi, cankurtaran yeleği, ayakkabı tabanı ve daha birçok şeyin yapımında kullanılan, su geçirmeyen, meşe ağacı tabakası
    • "İpek çorap ve altı mantar iskarpin giymeyen kadınlar âdeta sınıf dışı ve eski biçim insanlardır." (Halide Edip Adıvar)
  3. Bu tabakadan yapılan şişe tapası
  4. Kaldırıma araçların park edilmesini engellemek amacıyla zemine gömülmüş mantar biçiminde beton yükselti
  5. Çocukların özel tabanca ile patlattıkları barutlu madde
  6. Balık ağlarını su yüzünde tutmaya veya olta sarmaya yarayan mantar parçası
  7. Hayvanların burun ucu
  8. Uydurma söz, yalan
  9. Mantar hastalığı

MUHTAR

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Köy ve mahallenin yasalarla belirtilmiş işlerini yürütmek için o köy veya mahallede oturanların seçtikleri kimse
    • "Bir sabah kalktım, sofaya muhtar önde bütün köylü yığılmış." (Halide Edip Adıvar)
  2. [sıfat] Her işe burnunu sokan
  3. [sıfat] Özerk

TARHUN

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Birleşikgillerden, hekimlikte kullanılan, güzel kokulu bir bitki (Artemisia dracunculus)

OTARMA

  1. [isim] Otarmak işi veya durumu

KASTAR

  1. [isim] Pamuk ipliğini veya bezini bol ve soğuk su ile yıkayarak ağartma işi

TARÇIN

Kelime Kökeni : Farsça

  1. [isim] Defnegillerden, genellikle Asya'nın güneyinde yetişen ve değişik türleri bulunan bir ağaç (Cinnamomum)
  2. Bu ağacın, içinde kokulu bir yağ bulunması dolayısıyla baharat gibi kullanılan kabuğu
    • "Sakalının rengi kınaya, kokusu sirkelenmiş tarçına benzer." (Falih Rıfkı Atay)

ATARLI
...
MİKTAR

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Bir şeyin ölçülebilen, sayılabilen veya azalıp çoğalabilen durumu, nicelik
  2. Ölçü
    • "Yapılan yardımın miktarı artırıldı."

TARİFE

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Fiyat gösteren çizelge
    • "Gazino tarifesi."
  2. Taşıtların gidiş geliş zamanlarını gösteren çizelge
    • "Yıpranır ceplerinde tren tarifeleri." (Behçet Necatigil)
  3. İlaç, alet vb. şeylerin nasıl kullanılacağını açıklayan kâğıt, tanıtmalık, prospektüs
    • "Bir ilacın tarifesi."

LEHTAR

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Yandaş, taraftar
  2. Senet metninde, senet bedelinin kendisine ödenmesi yazılı olan kişi

ÇULTAR

  1. [isim] Eyerin veya palanın üzerine örtülen kilim, halı vb. örtü

MUZTAR
...
TARTIŞ

  1. [isim] Tartma işi veya biçimi

DESTAR

Kelime Kökeni : Farsça

  1. [isim] Sarık
  2. Örtü

MASTAR

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Fiilin -mak / -mek veya -ma / -me ekleri alan ve ad gibi kullanılan biçimi, eylemlik: al-mak, üşü-mek, gör-me, bul-ma vb

MATARA

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Yolculukta ve askerlikte kullanılan, boyna veya bele asılı olarak taşınan, genellikle aba veya deriden yapılmış, metal su kabı
    • "Çatlağın ilerisindeki kaynaktan da mataralara su doldurulmuş." (Aka Gündüz)

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü