İçinde SANE geçen kelimeler

İçinde sane olan 15 kelime var. İçerisinde SANE bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında sane olan kelimeler listesine ya da sonu sane ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

EFSANELEŞTİRMEK

14 Harfli Kelimeler

EFSANELEŞTİRME

12 Harfli Kelimeler

EFSANELEŞMEK

11 Harfli Kelimeler

EFSANELEŞME, EFSANEVİLİK

9 Harfli Kelimeler

EFSANESİZ, TERSANELİ

8 Harfli Kelimeler

EFSANELİ, EFSANEVİ, HALİSANE, İBLİSANE

7 Harfli Kelimeler

TERSANE

6 Harfli Kelimeler

EFSANE, MESANE

5 Harfli Kelimeler

SANEM

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

EFSANELEŞTİRMEK

1. [-i] Efsane durumuna getirmek

EFSANELEŞTİRME

1. [isim] Efsaneleştirmek işi

EFSANELEŞMEK

1. [nesnesiz] Efsane durumuna gelmek
   • "Zaptiye ve hafiye vakalarına dair havadisler bize, âdeta, efsaneleşmiş olarak aksetmez miydi?" (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

EFSANEVİLİK

1. [isim] Efsanevi olma durumu

EFSANELEŞME

1. [isim] Efsaneleşmek işi

TERSANELİ

1. [isim, tarih] Osmanlı Devleti'nde deniz subayı ve eri
   • "Kocasına hem esmer diye hem de tersaneli diye varmıştır." (Haldun Taner)

EFSANESİZ

1. [sıfat] Efsanesi olmayan

HALİSANE

Kelime Kökeni: Arapça ḫāliṣ + Farsça -āne

1. [zarf] Bakınız içtenlikle
   • "Derhâl anladım ki bu işte bana halisane tarafgirlik edecektir." (Reşat Nuri Güntekin)

EFSANELİ

1. [sıfat] Efsanesi olan
   • "Tel, insan azmanı bir şeyhe ait iri, siyah, binbir taneli, efsaneli bir tespihe benziyor." (Refik Halit Karay)

İBLİSANE

Kelime Kökeni: Arapça iblīs + Farsça -āne

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız şeytanca
   • "Mektebi terk etmek isteyen bir talebeyi iblisane birtakım desiselerle kandırarak fikrinden döndürmüştü." (Reşat Nuri Güntekin)

EFSANEVİ

Kelime Kökeni: Farsça efsānevī

1. [sıfat] Efsanelerde geçen, kendisi için efsaneler düzülen veya efsaneyi andırır nitelikte olan (kimse, hayvan, yer); menkıbevi
   • "O günün benim için en büyük nimeti o efsanevi başı yakından görmem olmuştur." (Ahmet Haşim)

TERSANE

Kelime Kökeni: İtalyanca tersana

1. [isim] Gemi yapılan yer; gemilik
   • "İstanbul'un camileri, tersaneleri, uzaktan seyrettiği sarayları onu çok meşgul etti." (Nâzım Hikmet)

EFSANE

Kelime Kökeni: Farsça efsāne

1. [isim, edebiyat] Eski çağlardan beri söylenegelen, olağanüstü varlıkları, olayları konu edinen hayalî hikâye; söylence
2. [mecaz] Gerçeğe dayanmayan, asılsız söz, hikâye vb
   • "Hamdi'nin hayatına dair uydurulmuş efsanelerden birisi de onun müthiş bir aşk yüzünden bu hâle geldiğidir." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
3. [mecaz] Olağanüstü bir başarı elde etmiş kimse, kurum vb

MESANE

Kelime Kökeni: Arapça mes̱āne

1. [isim, anatomi] Bakınız idrar torbası

SANEM

Kelime Kökeni: Arapça ṣanem

1. [isim, eskimiş] Bakınız put (I)
2. [mecaz] Çok güzel kadın