İçinde RÜ geçen 5 harfli kelimeler

İçinde rü olan 5 harfli 32 kelime var. İçerisinde RÜ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında rü olan kelimeler listesine ya da Sonu rü ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÜĞRÜM

1. [isim] Çoğunlukla ayın neden olduğu, yerin dönme ekseninin yaptığı koni hareketindeki dönemsel salınım, nütasyon

ÖRÜLÜ

1. [sıfat] Örülmüş olan
   • "Üçüncü itiraz, aruza, bütün yüksek şiirimizin örülü olduğunu görüp de sadık kalmak isteyenlerden geliyor." (Yahya Kemal Beyatlı)

TÜRÜM

1. [isim] Varlıkların oluşumu
2. Bütün var olanların Allah'tan, ondan hiçbir şey eksiltmeksizin çıkması

KÖRÜK

1. [isim] Ateşi canlandırmak için kullanılan ve açılıp kapandıkça içindeki havayı üfleyen araç
   • "Bir taraftan ha bire körüğün ipini çekiyordu." (Reşat Enis)
2. Bazı araçların açılıp kapanabilir üst üste katlanmış bölümü
   • "Biz faytonun körüğü altında fotoğraf çekmeye uğraşıyorduk." (Nazlı Eray)
3. Bazı müzik araçlarında hava vermeye yarayan, el veya ayakla işletilen meşin veya kâğıt bölüm
   • "Akordiyon körüğü."

RÜTBE

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Mertebe, derece, paye
2. Subay, astsubay ve polislerin sahip olduğu derece, mevki
   • "Ben de nişancı taburunun subaylarını rütbeleriyle, isimleriyle bilirdim." (Necati Cumalı)

BÜRÜK

1. [isim] Çarşaf, baş örtüsü
2. Duvak
   • "Attan iniyom attan / Bürüğüm yedi kattan." (Halk türküsü)

RÜSUP

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Çökelti

RÜSVA

Kelime Kökeni : Farsça

1. [sıfat] Ayıplanacak durumda olan, rezil

KÖPRÜ

1. [isim] Herhangi bir engelle ayrılmış iki yakayı birbirine bağlayan veya trafik akımının, başka bir trafik akımını kesmeden üstten geçmesini sağlayan ahşap, kâgir, beton veya demir yapı
   • "Bu camiler, bu çeşmeler, bu köprüler rastgele yapılmadı." (Orhan Seyfi Orhon)
   • "Ama siz öteki kıyıya köprü kurmadan geçtiniz." (Salâh Birsel)
2. İki şey arasında bağ veya ilişkiyi sağlayan şey
   • "Annesinin yalnız onunla değil, hiç kimseyle bir köprüsü yoktu." (Murathan Mungan)
3. Geminin önünü iyice görecek bir yükseklikte, sancaktan iskeleye kadar kurulan kumanda yeri
4. Güreşte omuzları yere değdirmemek için ayakları ve alnı yere dayayıp beli yukarı kaldırarak alınan durum
5. Vücudun, sırt yere dönük olarak el, baş veya diz yere dayanarak yay biçimi aldığı durum
6. Olmayan dişlerin yerini tutmak veya takma dişleri ağızdaki dişlere sağlam tutturmak amacıyla yapılan diş protezi

RÜYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Görme

DÜRÜM

1. [isim] Dürme, silindir biçiminde kıvırma
2. İçine türlü katıklar konularak sarılmış yufka ekmeği veya ince pide

RÜKÜN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir şeyin en güçlü ve sağlam yönü
2. Bir kurulun, bir topluluğun en önemli üyelerinden her biri

GÖRÜŞ

1. [isim] Gözle bir şeyi algılama yetisi
2. Cezaevi ve hastanede yapılan ziyaret
3. Bir olay, varlık veya düşünce üzerinde varılan yargı, fikir
4. Benzerlerinden ayıran özellik, konsept

SÜRÜŞ

1. [isim] Sürme işi veya biçimi

VİRÜS

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Hastalık yapıcı, bakterilerden daha küçük, yaşamak için bir başka hücrenin içine girmek zorunda olan ve ancak elektron mikroskobunda görülebilen parazit
2. Veri girişi yoluyla bilgisayarlara yüklenen, sistemin veya programların bozulmasına, veri kaybına veya olağandışı çalışmasına neden olan yazılım

RÜESA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Başkanlar

PÜRÜZ

1. [isim] Bir şeyin düzgünlüğünü bozacak çıkıntı, gedik veya kusur
   • "Cildin pürüzleri."
2. Engel, güçlük

YÜSRÜ

1. [isim] Bazı ince işlerin yapımında kullanılan siyah bir ağaç ve bu ağacın kökü
2. [sıfat] Bu kökten yapılmış olan
   • "Yüsrü tespih."

ÖRÜCÜ

1. [isim] Örme işi yapan kimse
2. Kumaş ve örgülerdeki yırtıkları, delikleri onaran kimse veya bu işlerin yapıldığı yer
3. Duvar yapan veya onaran kimse, yapı ustası

RÜKÜŞ

Kelime Kökeni : Arapça

1. Gülünç bir biçimde giyinip süslenen (kadın)
   • "Sadece kasabanın adam çekiştirmesinden başka bir şey bilmeyen seviyesiz ve rüküş kadınlarını tenkit ediyordu." (Reşat Nuri Güntekin)