İçinde RT geçen 5 harfli kelimeler

İçinde rt olan 5 harfli 49 kelime var. İçerisinde RT bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında rt olan kelimeler listesine ya da Sonu rt ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

VARTA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Tehlikeli durum
   • "O insanlar ki hayatın bir bakıma ne korkunç vartaları olabileceğini vaktinde anlamışlar, işlerini becerip kılıçlarını kuşanmışlar..." (Peyami Safa)
   • "Bu uzun zaman boyunca, kim bilir neler çekmiş, ne vartalardan atlamıştı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "Her türlü vartayı kazasız belasız atlatıp..." (Atilla İlhan)

ARTIK

1. [sıfat] İçildikten, yenildikten veya kullanıldıktan sonra geriye kalan
2. Daha çok, daha fazla
3. [zarf] Bundan böyle, sonra, daha, yeter
   • "Artık onlar en lüks gazino ve barlara gidiyorlar, gecelerini oralarda geçiriyorlardı." (Tarık Buğra)
4. [isim] Kalan veya artan bölüm
   • "Yemek artığı."
5. [isim] Bir şey harcandıktan sonra artan bölümü
   • "Kumaş artığı."
6. Büyük ve tam aralıkların yarım ses artmış hâli

ÖRTME

1. [isim] Örtmek işi
2. Baş örtüsü
3. Üstü kapalı, önü açık yer
   • "Damın örtmesinin altında hasta koyunlara bakıyordu bir adamla beraber." (Yahya Kemal)

TURTA

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Üzeri yufka kaplı, meyveli veya kakaolu bir pasta çeşidi

SİİRT

...

MORTO

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Ölü

ARTIŞ

1. [isim] Artma işi veya biçimi, artma, artım, çoğalış
   • "Fiyat artışı. Nüfus artışı."

ORTOZ

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Ortoklaz

MARTI

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Martıgillerden, çoğu beyaz renkte, eti yenmez, yüzücü, perde ayaklı deniz kuşlarının ortak adı (Larus)

AYIRT

...

AKORT

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Bir çalgıda doğru ses vermesi için yapılan ayar, düzen
2. Armoniyi sağlayan seslerin birleşmesi
3. Uyum

HERTZ

1. [isim] Saniyede bir titreşim yapan devirli bir olayın frekansına eşit frekans birimi

DÜRTÜ

1. [isim] Bedensel veya ruhsal dengenin değişmesi sonucu ortaya çıkan ve canlıyı türlü tepkilere sürükleyebilen içten gelen gerilim
   • "Sevgi bir dürtüdür."

SORTİ

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Elektrik tesisatında lamba veya fiş konacak kolların her biri
   • "Bu evde yirmi sorti vardır."
2. Çıkış

TORTU

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Çökelti
   • "Perver'in getirdiği su içinde fazla tortu görerek bardağı rıhtımın taşına attı."
2. Bir şeyin bayağı, işe yaramaz duruma gelmiş olanı
   • "Babam isyanla bulanmış ruhunun bütün tortularını bana bırakıp gitmiştir." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
3. Bir topluluğun soysuzlaşmış üyeleri
4. Kalıntı
   • "Baş ağrısı ile kalkmanız da olası. Her eğlencenin o kadar tortusu olacak artık." (Haldun Taner)

PARTİ

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Ortak düşünce ve görüşteki kişilerin oluşturdukları siyasal topluluk, fırka
   • "Seçmenler yeni güç santrallerinin doğayı bozacağını düşündükleri için karşı partiyi tutmuşlar." (Haldun Taner)
2. İnsan topluluğu

PORTO

1. Portekiz'de yapılan ünlü bir şarap

ORTAM

1. [isim] Canlı bir varlığın içinde bulunduğu doğal veya maddi şartların bütünü
   • "Bu ağustos ayı, bir cinayet için hiç de uygun ortam değildi." (Haldun Taner)
   • "Devlet ... elverişli ekonomik bir ortam yaratmak için gerekli tedbirleri alır." (Anayasa)
2. Bir kimsenin veya bir insan topluluğunun yaşayışını etkileyen ruhsal, toplumsal ve kültürel etkilerin bütünü
   • "Sanat ortamı. Çalışma ortamı."
3. Nesnel ve toplumsal yönlerle bazen kişinin iç dünyasını da kapsayan yakın çevre, vasat

ARTÇI

1. [isim] Geçmiş bir sanat veya edebiyat çığırını sürdüren sanatçı veya hareket
2. Yürüyüş durumunda bulunan bir askerî birliğin güvenliğini sağlamak için arkadan gelmek üzere bırakılan kıta, dümdar
3. [sıfat] Arkadan gelen, sonra olan, öncü karşıtı

ORTAY

1. [sıfat] Bir düzlem şeklin aynı yöndeki paralel bütün kirişlerini eşit parçalara bölen (çizgi)
2. Bir uzayı, bir yüzeyi eşit iki parçaya bölen (düzlem, çizgi)