İçinde rab olan 10 harfli 16 kelime var. İçerisinde RAB bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında rab olan kelimeler listesine ya da Sonu rab ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

A B R Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

3 Harfli Kelimeler

BAR, RAB

2 Harfli Kelimeler

AB, AR, RA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BURABİLMEK

  1. [-i] Burma imkânı veya olasılığı bulunmak

ARABACILIK

  1. [isim] Araba sürme işi
  2. Araba yapma veya satma işi

KARABİNYER

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] İtalyan jandarması
    • "Tenha yollarda şapkaları tüylü İtalyan karabinyerleri kol gezer." (Haldun Taner)

AŞIRABİLME

  1. [isim] Aşırabilmek işi

KARABALDIR

  1. [isim] Baldırıkara

KARABURÇAK

  1. [isim] Baklagillerden, hayvan yemi ve gübre olarak kullanılan bir tür, küşne (Ervum ervilla)

MURABAHACI

  1. [isim] Bir malı çok fazla kârla satan kimse
  2. Tefeci

AYIRABİLME

  1. [isim] Ayırabilmek işi

BERABERLİK

  1. [isim] Birlikte olma durumu
    • "Onların beraberliği tam elli yıl sürmüştür." (Haldun Taner)
  2. Baş başa kalma durumu
  3. Başa baş kalma durumu

ZAMKIARABİ

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Arap zamkı

KARABALLIK

  1. [isim] Birtakım böceklerin çıkardıkları şekerli sıvıya yapışarak yaprak, filiz ve meyvelerin kurum karası bir renkte kaplanmasına yol açan ilkel mantar
  2. Bu mantarın sebep olduğu hastalık

PARABELLUM

Kelime Kökeni : Almanca

  1. [isim] Alman ordusunda kullanılan tabanca
    • "Sol koluma değil, parabelluma pek güvenirim." (Tarık Buğra)

AĞARABİLME

  1. [isim] Ağarabilmek işi

KURABİYECİ

  1. [isim] Kurabiye yapan veya satan kimse

KARABUĞDAY

  1. [isim] Karabuğdaygillerden, tohumları için yetiştirilen, bir yıllık bitki (Fagopyrum)

PARABOLOİT

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Odağı olmayan, yalnız bir simetri ekseni bulunan ikinci dereceden yüzey

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü