İçinde R geçen 3 harfli kelimeler

İçinde r olan 3 harfli 108 kelime var. İçerisinde R harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında r harfi olan kelimeler listesine ya da sonu r harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

IRK

Kelime Kökeni: Arapça ʿirḳ

1. [isim] Kalıtımsal olarak ortak fiziksel ve fizyolojik özelliklere sahip insanlar topluluğu; budun
   • "Türkler, insan olarak, ulus olarak doğunun en üstün ve şerefli ırkıdır." (Salâh Birsel)
2. Bakınız soy
   • "Esasta dağlı ırktan cahil bir kızcağızdı." (Refik Halit Karay)
3. [biyoloji] Bir canlı türünde aynı karakteri taşıyan canlıların oluşturduğu alt bölüm

ÇİR

1. [isim, ağızlardan] Kayısı, erik, zerdali vb. meyvelerin kurusu
   • "Neler getirmiş neler... Herkese bir şeyler... avuç avuç leblebi, şekerleme, kuş üzümü, pestil, çir, ceviz..." (Ali Balkız)

ÖRÜ

1. [isim] Örmek işi
2. [ağızlardan] Yama olarak yapılan örgü
3. [ağızlardan] Tarlalarda sele karşı taştan yapılmış set

IRZ

Kelime Kökeni: Arapça ʿirż

1. [isim] Bir kimsenin, başkaları tarafından dokunulmaması ve saygı gösterilmesi gereken iffeti
   • "Bekçiye mahalle, ırzını, namusunu, malını, canını tereddütsüz teslim edebilirdi." (Sâmiha Ayverdi)

CER

Kelime Kökeni: Arapça cerr

1. [isim, eskimiş] Çekerek, sürükleyerek götürme

ORA

1. [isim] Anlatana veya söyleyene uzakta olan yer; orası
   • "Bizimkiler ora senin, bura benim derken bir ulu dağın başına geldiler." (Yaşar Kemal)

İRİ

1. [sıfat] Olağandan daha hacimli, olağanı aşan büyüklüğü olan; müşekkel, ince karşıtı
   • "Erdal, nişan halkasına benzediğini fakat taşlarının iri olduğunu söyledi." (Emine Işınsu)
2. Bakınız yapılı

ORG

Kelime Kökeni: Fransızca orgue

1. [isim, müzik] Klavyeli büyük ve küçük borulardan yapılmış, körüklerden elde edilen havanın bu borulardan geçmesiyle değişik ses tonları verebilen, genellikle kilise çalgısı; erganun

MİR

Kelime Kökeni: Farsça mīr

1. [isim, eskimiş] Bakınız komutan
2. Bey, emîr. mirim “beyim, aziz dostum, arkadaşım” anlamlarında bir seslenme sözü
   • "Hızır Bey, mirim, çoktan beri göründüğünüz yoktu." (Vâlâ Nureddin)

RIH

Kelime Kökeni: Farsça rīg

1. [isim, eskimiş] Yazıdaki mürekkebi kurutmak için dökülen çok ince ve renkli bir kum türü

FER

Kelime Kökeni: Farsça fer

1. [isim] Bir şeyin parlak olması
2. Bakınız canlılık
   • "Otuz yaşıma gelmeden gözlerimin feri sönmüştü." (Halide Edip Adıvar)
3. Bakınız güç (I)

FIR

1. [zarf] Bakınız fırıl fırıl
2. [isim, argo] Bakınız piç

PER

Kelime Kökeni: Fransızca paire

1. [isim] Bazı iskambil oyunlarında farklı renklerden iki benzer kartın bir arada bulunma durumu

YIR

1. [isim, ağızlardan] İslamlık öncesi sözlü Türk edebiyatında koşma ve türkülere verilen genel ad

SÖR

Kelime Kökeni: Fransızca soeur

1. [isim] Katolik mezhebinde kendini dine adayan ve manastırda yaşayan kadın
2. Katolik mezhebinde dinle ilgili bir yükümlülük almayan ancak din uğruna hemşirelik, hasta bakıcılık vb. işlerde çalışan kadın

TIR

Kelime Kökeni: İngilizce (İng. Transport International Routier sözünden)

1. [isim] Genellikle uluslararası kara yolu taşımacılığında kullanılan, dingil sayısı fazla olan uzun kamyon

FAR

Kelime Kökeni: Fransızca phare

1. [isim] Taşıtların ön bölümünde bulunan, kısa ve uzun mesafeyi aydınlatmaya yarayan ışık düzeneği
   • "Taksi yaklaşırken farların ışıkları gittikçe güçlenerek yukarılara doğru tırmandı." (Necati Cumalı)

PÜR

Kelime Kökeni: Farsça pur

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız dolu (II)

PİR

Kelime Kökeni: Farsça pīr

1. [isim] Yaşlı, koca, ihtiyar kimse
   • "Ak sakallı pir, bunları söyleyerek sırra kadem basmış." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. Bir tarikat veya sanatın kurucusu
   • "Büyük Itri'ye eskiler derler / Bizim öz musikimizin piri" (Yahya Kemal Beyatlı)
3. [zarf] Adamakıllı, iyice
   • "Ancak, sarhoşluk zamanlarında bazen dili bir açılırmış ama pir açılırmış..." (Reşat Nuri Güntekin)
4. [mecaz] Herhangi bir konuda, bir meslekte deneyim kazanmış, eskimiş kimse; guru

SUR

Kelime Kökeni: Arapça sūr

1. [isim] Kale duvarı
   • "Kıyamet kopar gibi bir velvele koptu, bütün ordu surların üstüne atıldı." (Yahya Kemal Beyatlı)