İçinde MEY geçen 8 harfli kelimeler

İçinde mey olan 8 harfli 16 kelime var. İçerisinde MEY bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında mey olan kelimeler listesine ya da sonu mey ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MEYDANCI

1. [isim] Avlu, bahçe vb. yerleri süpürüp temizleyen hizmetli
2. Hapishane koğuşlarında ayak işlerini gören kimse
   • "O kimseyi beklemezdi, böyle olduğu hâlde meydancılar birini çağırmaya geldikleri zaman, kalbi şiddetli şiddetli çarpmaya başlardı." (Suat Derviş)
3. Mevlevi tekkelerinde konukları karşılayan, meydanı açan, Mevlevi semasını düzenleyen tarikat adamı

MEYVEDAR

Kelime Kökeni: Farsça mīvedār

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız meyveli

TEMEYYÜZ

Kelime Kökeni: Arapça temeyyuz

1. [isim, eskimiş] Bakınız sivrilme

MEYLETME

1. [isim] Meyletmek işi; temayül

MEYDANDA

1. [sıfat] Ortada, ortalıkta olan
   • "Bu genç bir deve idi. Semeri yoktu. Çok tüylü kamburu meydandaydı." (Ömer Seyfettin)

MEYUSLUK

1. [isim] Meyus olma durumu
   • "Bize daima büyük ve sarsıcı heyecanlardan, büyük kederlerden, büyük meyusluklardan sonra gelen o derin ve müdrik sükûn, o cesur soğukkanlılık mizacını birden değiştirmiş, ağırlatmıştı." (Ömer Seyfettin)

MEYLEDİŞ

1. [isim] Meyletmek işi

MÜMEYYİZ

Kelime Kökeni: Arapça mumeyyiz

1. [sıfat, eskimiş] İyiyi, kötüyü, doğru ve yanlışı ayıran, seçen
   • "Ta uzakta, pencerenin kenarına sinmiş, sessiz sedasız çalışan, ... temiz yüzlü, nazik bir İstanbul çocuğu da mümeyyizlerdendir." (Orhan Seyfi Orhon)
2. [isim, eğitim] Bakınız ayırtman
   • "Neşemden duramıyor, öbür mümeyyizlerle konuşuyor, gülüyordum." (Ömer Seyfettin)
3. [isim] Yazıları beyaz kâğıda temize çeken kimse
   • "O, 'yazıla' işaretini koydu mu mümeyyiz temize çeker." (Refik Halit Karay)

DERMEYAN

Kelime Kökeni: Farsça dermiyān

1. [sıfat, eskimiş] Ortada, ortaya konmuş

MEYİLSİZ

1. [sıfat] Meyli olmayan

HAREMEYN

Kelime Kökeni: Arapça ḥaremeyn

1. [isim] Müslümanlarca kutsal sayılan Mekke ve Medine şehirleri

MEYVELİK

1. [isim] Meyve ağacı dikili, belirli büyüklükte yer; yemişlik
2. Meyve konulan kap; yemişlik
   • "Meyvelikte portakallarla bir tek elma vardı." (Sait Faik Abasıyanık)

MEYVEMSİ

1. [sıfat] Meyve gibi, meyveyi andıran

MEYMENET

Kelime Kökeni: Arapça meymenet

1. [isim] Bakınız uğur (I)

MEYVEHOŞ

Kelime Kökeni: Farsça mīve + ḫuşk

1. [isim, eskimiş] Bakınız kuru yemiş
2. Kuru yemiş satılan yer

MEYVESİZ

1. [sıfat] Meyve vermeyen
   • "İçi yer yer kümeleşip yer yer seyrekleşen meyveli meyvesiz ağaçlarla doluydu." (Necati Cumalı)
2. Meyvesi olmayan
3. [mecaz] Verimsiz, ortaya eser koymayan