İçinde MAH geçen 8 harfli kelimeler

İçinde mah olan 8 harfli 26 kelime var. İçerisinde MAH bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında mah olan kelimeler listesine ya da Sonu mah ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A H M Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

3 Harfli Kelimeler

HAM, MAH

2 Harfli Kelimeler

AH, AM, HA, MA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MAHVETME

1. [isim] Mahvetmek işi

NAMAHREM

Kelime Kökeni : Farsça

1. [sıfat] Evlenmelerinde yasa bakımından sakınca olmayan (kadın ve erkek)
2. Yabancı, el
   • "Doğrusunu isterseniz beni aldatmamıştır; ama namahrem karşısında oynamıştır." (Sait Faik Abasıyanık)

MAHVEDİŞ

...

MAHSUSEN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [zarf] Özellikle

MAHMUZCU

...

MAHVOLUŞ

...

MAHSUBEN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [zarf] Hesaba geçirilerek, alacağa sayılarak, hesabına sayılmak üzere
   • "Bazen sıkışınca da ileride getireceği reklamlara mahsuben avans olarak şarap istiyordu." (Çetin Altan)

MAHRUKAT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yakıt

MAHVOLMA

1. [isim] Mahvolmak işi

MAHİRANE

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Becerikli
   • "Herhâlde gayet gizli ve mahirane bir tahkikata ihtiyaç vardı." (Reşat Nuri Güntekin)

MAHVİYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Alçak gönüllülük

SEMAHANE

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Mevlevi tekkelerinde dervişlerin sema ayini yaptıkları özel bölüm

MAHMUZLU

1. [sıfat] Mahmuzu olan

MAHYALIK

1. [isim] Bir çatının köşelerini örten kurşun levha

MAHZUNCA

1. [zarf] Mahzun bir biçimde, üzüntüyle, mahzunane

MAHZURLU

1. [sıfat] Sakıncalı

MÜSAMAHA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Hoşgörü, tolerans
2. Görmezlikten gelme, göz yumma

MAHİRLİK

...

MAHFUZEN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [zarf] Gözaltında olarak
   • "İstanbul'dan mahfuzen getirmişler."

MAHCUPÇA

1. [zarf] Mahcup bir biçimde, mahcubane