İçinde lç olan 5 harfli 15 kelime var. İçerisinde LÇ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında lç olan kelimeler listesine ya da sonu lç ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi
Harf Sayısına Göre Kelimeler
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.
Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)
- ÖLÇEK
-
-
[isim]
Birim kabul edilen herhangi bir şeyin alabildiği kadar ölçü
-
[sıfat]
Bu ölçü miktarında olan
- "İki ölçek buğday."
-
Bakınız kile
-
[coğrafya]
Harita veya resimde gösterilen uzunluklar ile gerçek uzunluklar arasındaki oran
- "Yüz binde bir ölçeğinde bir harita."
-
[fizik]
Bir ölçü aletinin üzerinde çizgilerle ayrılmış bölüm; kadran
-
[eskimiş]
Dört okkaya eşit ağırlık ölçüsü
-
[isim]
Birim kabul edilen herhangi bir şeyin alabildiği kadar ölçü
- ÖLÇER
-
-
[isim, ağızlardan]
Ateşi karıştıracak demir kol
-
[isim, ağızlardan]
Ateşi karıştıracak demir kol
- ÖLÇÜŞ
-
-
[isim]
Ölçmek işi
-
[isim]
Ölçmek işi
- ÖLÇÜT
-
-
[isim]
Bir yargıya varmak veya değer vermek için başvurulan ilke; ölçü, kıstas, mısdak, miyar, kriter
- "Geç kalmış bile olsak biz Batı'ya, Batı'nın uygarlık ölçü ve ölçütlerine çoktan uymuşuz."
-
[isim]
Bir yargıya varmak veya değer vermek için başvurulan ilke; ölçü, kıstas, mısdak, miyar, kriter
- ÖLÇÜM
-
-
[isim]
Ölçmek işi
-
Ölçülerek elde edilen sonuç
- "Bu alanın ölçümü iki kilometrekaredir."
-
Ölçümleme sonucu, takdir
-
[isim]
Ölçmek işi
- ÖLÇÜN
-
-
[sıfat]
Bakınız standart
-
[sıfat]
Bakınız standart
- ÖLÇME
-
-
[isim]
Ölçmek işi; istimara
-
[isim]
Ölçmek işi; istimara
- ELÇEK
-
-
[isim, ağızlardan]
Gelinin avuç içine kına yakıldıktan sonra kullanılan, kumaştan yapılmış bir eldiven türü
-
[isim, ağızlardan]
Gelinin avuç içine kına yakıldıktan sonra kullanılan, kumaştan yapılmış bir eldiven türü
- SALÇA
-
Kelime Kökeni: İtalyanca salsa
-
[isim]
Yemeklere lezzet ve renk katmak için konulan, tuzla terbiye edilmiş domates veya biber ezmesi
- "Bıraktım artık salçayı da, yemekte kırmızıbiberle renklendirilmiş su bulsam bayram edeceğim salça diye!"
-
Domates, baharat vb. şeylerle yapılan, çoğunlukla et yemeklerine katılan sos
-
[isim]
Yemeklere lezzet ve renk katmak için konulan, tuzla terbiye edilmiş domates veya biber ezmesi
- KALÇA
-
-
[isim, anatomi]
Gövdenin arka bölümünde, bacakların birleştiği yerle bel arasındaki şişkin bölge; kaide
- "Sol kolunu yürürken hep kalçasına dayardı."
-
[isim, anatomi]
Gövdenin arka bölümünde, bacakların birleştiği yerle bel arasındaki şişkin bölge; kaide
- ELÇİM
-
-
[isim, ağızlardan]
Bir defada ele alınabilecek kadar az olan nesne
-
Tutam, bir demet, bir parça
-
[isim, ağızlardan]
Bir defada ele alınabilecek kadar az olan nesne
- KÜLÇE
-
Kelime Kökeni: Farsça kulīçe
-
[isim, madencilik]
Eritilerek kalıba dökülmüş maden veya alaşım; külte
- "Bilmeyenin elinde en modern aletler bir maden külçesi hâline gelir."
-
[sıfat]
Eritilerek kalıba dökülmüş olan
- "Yüzlerce yıllık gözyaşı, bir külçe altına değmez."
-
Yığın durumundaki nesnelerin oluşturduğu küme; külte
- "Bu vücut, bütün azası kırılmış, birbiri üstüne yığılmış bir külçe hâlinde."
-
[isim, madencilik]
Eritilerek kalıba dökülmüş maden veya alaşım; külte
- NALÇA
-
Kelime Kökeni: Arapça naʿl + Farsça -çe
-
[isim]
Ayakkabıların altına çakılan demir
- "Daha on yıl öncesine kadar ayakkabı ökçelerine nalça çaktırmak moda idi."
-
Bakınız nal
-
[isim]
Ayakkabıların altına çakılan demir
- ALÇAK
-
-
[sıfat]
Yerden uzaklığı az olan, yüksek karşıtı
- "Resimde alçak köprü ve alt kemerleri ve üstyapı oldukça net olarak görünüyor."
-
Aşağıda olan, yüksek olmayan (yer)
-
Kısa (boy)
- "Alçak boylu bir adam."
-
Bakınız kısık
-
[mecaz]
Bile bile en kötü, en ahlaksızca davranışlarda bulunan; pespaye
- "Zavallı, karşısındaki mahlukun ne alçak şey olduğunu anlayamadı."
-
[sıfat]
Yerden uzaklığı az olan, yüksek karşıtı
- OLÇUM
-
-
[isim, ağızlardan]
Hekimlik taslayan kimse
-
Kendini becerikli, usta gösteren kimse
-
Eli işe yatkın, becerikli kimse
-
[isim, ağızlardan]
Hekimlik taslayan kimse