İçinde KEM geçen 8 harfli kelimeler

İçinde kem olan 8 harfli 24 kelime var. İçerisinde KEM bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında kem olan kelimeler listesine ya da sonu kem ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TEKEMMÜL

Kelime Kökeni: Arapça tekemmul

1. [isim, eskimiş] Bakınız olgunlaşma

KEMİRDEK

1. [isim, ağızlardan] Kuyruğun iskeleti

BERKEMAL

Kelime Kökeni: Farsça ber + Arapça kemāl

1. [sıfat, eskimiş] Tam ve yolunda
   • "Kendisine olan itimat ve sevgimiz berkemaldir." (Feridun Fazıl Tülbentçi)

KEMİRMEK

1. [-i] Sert bir şeyi dişleriyle azar azar koparmak; yemek (II)
   • "Sarmaşığın dibini biri beyaz, diğeri kara iki fare kemirip durmaktadır." (Asaf Halet Çelebi)
2. Aşınmasına sebep olmak; yemek (II)
   • "Demiri pas kemiriyor."

GÖRKEMLİ

1. [sıfat] Büyüklüğü, görünüşü ve güzelliğiyle görenleri etkileyen; anıtsal, debdebeli, haşmetli, ihtişamlı, muhteşem, mutantan, şaşaalı, şatafatlı, tantanalı, alayişli
2. İri yapılı, iyice serpilmiş

KEMALİST

Kelime Kökeni: (Kemal Atatürk'ün adından)

1. [sıfat] Bakınız Atatürkçü
   • "Kemalistin bağımsızlık fikri tertemiz, pürüzsüz, tavizsiz Türkçü ve Türkiyeci idi." (Falih Rıfkı Atay)

KEMALİYE

1. [isim] Erzincan iline bağlı ilçelerden biri

KEMİRGEN

1. [sıfat] Kesici dişleri çok iyi gelişmiş olan (hayvan)

MÜKEMMEL

Kelime Kökeni: Arapça mukemmel

1. [sıfat] Bakınız kusursuz
2. Bakınız eksiksiz
3. Olgunlaşmış
4. Çok güzel, harikulade olan
5. [zarf] Eksiksiz, kusursuz, harikulade bir biçimde
   • "O, köylülerin ağzından girip burnundan çıkmayı mükemmel becerir." (Sadri Ertem)

KEMALİZM

1. [isim] Bakınız Atatürkçülük

KEMRELİK

1. [isim] Bakınız gübrelik

TEREKEME

1. [isim] Bakınız Karapapak

KEMİRCİK

1. [isim] Burun, kulak vb.nde bulunan küçük kıkırdak

MUHAKEME

Kelime Kökeni: Arapça muḥākeme

1. [isim, hukuk] Bakınız yargılama
2. [felsefe] Bakınız usa vurma
   • "Daima felsefe yapmaya hazır, kurulmuş bir makineye benzeyen ukala dimağım muhakemeye başladı." (Ömer Seyfettin)
3. [mecaz] Bir sorunu çözmek için çıkar yol arama
   • "Güldüm, şu muhakemem ne garip münasebetsizlikti." (Ömer Seyfettin)

KEMANKEŞ

Kelime Kökeni: Farsça kemānkeş

1. [isim, eskimiş] Bakınız okçu
   • "Kimi yayı öptü, kimi fırlattı / En er kemankeşe yetti üç atım" (Yahya Kemal Beyatlı)

KEMERSİZ

1. [sıfat] Kemeri olmayan

HAKEMLİK

1. [isim] Hakemin görevi; yargıcılık
   • "Bir çayırlıkta futbol oynayan çocuklara hakemlik yaptım." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Hakem olma durumu
   • "Hakemlik, esas olarak tarafların kendi arzularıyla seçtikleri barışçı bir çözüm yoludur." (Zekeriya Yıldız)

KEMİKÇİK

1. [isim, anatomi] Küçük kemik

BAŞHAKEM

Kelime Kökeni: Türkçe baş + Arapça ḥakem

1. [isim, spor] Yarışmayı veya oyunu yöneten hakemlerin başı; başyargıcı

KEMİRİCİ

1. [sıfat, hayvan bilimi] Kemirme özelliği olan