İçinde KAV geçen 7 harfli kelimeler

İçinde kav olan 7 harfli 33 kelime var. İçerisinde KAV bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında kav olan kelimeler listesine ya da sonu kav ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MUKAVVİ

Kelime Kökeni: Arapça muḳavvī

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız güçlendirici

KAVUNCU

1. [isim] Kavun satan kimse

KAVUNSU

1. [sıfat] Kavunu andıran, kavuna benzeyen, kavun gibi; kavunumsu
   • "Uzun boylu, biraz kavunsu kafalı, ufak burunlu, konuşkan bir adammış." (Memduh Şevket Esendal)

KAVZAMA

1. [isim] Kavzamak işi

KAVAKÇI

1. [isim] Kavak yetiştiren kimse

KAVANÇO

Kelime Kökeni: İtalyanca cangia

1. [isim, denizcilik] Yelkeni bir bordadan öbür bordaya geçirme
2. [argo] Değiştirme, aynı türden bir şeyin yerine bir başkasını koyma
3. [argo] Bir işi başka birine yükleme, başına sarma

KAVLAMA

1. [isim] Kavlamak işi

KAVALCI

1. [isim] Kaval yapan, satan veya çalan kimse

KAVİSLİ

1. [sıfat] Kavisi olan; mukavves
   • "İki zincirin arasında sallanan yarım kavisli oturma yerlerine binersin." (Çetin Altan)
2. [zarf, spor] Bakınız falsolu

KAVUŞUM

1. [isim, gök bilimi] Yer yuvarlağı bir uçta kalmak üzere, yerin, Güneş'in ve herhangi bir gezegenin bir doğru üzerine gelmeleri; içtima

AKKAVAK

1. [isim, bitki bilimi] Söğütgillerden, yapraklarının altı beyaz olan bir tür kavak; akçakavak, Hollanda kavağı (Populus alba)

KAVURUŞ

1. [isim] Kavurmak işi

KAVALYE

Kelime Kökeni: Fransızca cavalier

1. [isim] Kadına, dansta eş olan veya bir yerde, toplantıda arkadaşlık eden erkek
   • "Kadınların karşısına da yine bekârlardan ve karısı yanında olmayan erkeklerden bir kavalye grubu diziliyordu." (Reşat Nuri Güntekin)
2. [mecaz] Kibar erkek

KAVASYA

Kelime Kökeni: Fransızca quassia

1. [isim, bitki bilimi] Bakınız acı ağaç

KAVGALI

1. [sıfat] Kavgayla yapılan veya içine kavga karışan; nizalı
   • "Kavgalı bir toplantı."
2. Birisiyle kavga ederek darılmış olan

KAVUŞMA

1. [isim] Kavuşmak işi; muvasala, telaki, vasl, visal
   • "Karısını ve kendisini memlekete dönmeye ve vatanına kavuşmaya ikna ettik." (Burhan Felek)
2. [bitki bilimi] Mantar ve yosun sınıfından bazı aşağı bitkilerde, yeni bir birey oluşturmak için iki ayrı hücrenin birleşmesi

ŞEKAVET

Kelime Kökeni: Arapça şeḳāvet

1. [isim, eskimiş] Bakınız haydutluk
   • "Herkesin ortasında yapılan bu şekavete neden kimse karışmıyor?" (Haldun Taner)

KAVKILI

1. [sıfat] Kavkısı olan (hayvan)

ZEKAVET

Kelime Kökeni: Arapça ẕekāvet

1. [isim, eskimiş] Çabuk anlama ve kavrama

KAVURGA

1. [isim, ağızlardan] Buğday, mısır vb. tahılların kuru yemiş gibi yenilmek için ateşte kavrulmuşu