İçinde KAV geçen 11 harfli kelimeler

İçinde kav olan 11 harfli 19 kelime var. İçerisinde KAV bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında kav olan kelimeler listesine ya da sonu kav ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DALKAVUKLUK

1. [isim] Dalkavukça davranış; kemik yalayıcılık, çanak yalayıcılık, yağcılık, yalakalık, yalpaklık, yaltakçılık, yaltaklık, huluskârlık, tabasbus
   • "Bu dalkavukluğu salak bir şaire yapsan belki onu mesut edersin." (Necip Fazıl Kısakürek)

KAVUŞABİLME

1. [isim] Kavuşabilmek işi

KAVİSLENMEK

1. [nesnesiz] Kavisli duruma gelmek

KAVRAMLAŞMA

1. [isim] Kavram durumuna gelme

KAVARACILIK

1. [isim] Bakınız gürültücülük

KAVGASIZLIK

1. [isim] Kavgasız olma durumu

KAVRAMCILIK

1. [isim, felsefe] Kavramın, onu bildiren sözden farklı bir varlık olduğunu ve gerçeğin zihinde bulunmadığını ileri süren öğreti; konseptüalizm

KAVRANILMAZ

1. [sıfat] Zihinde oluşturulamayan veya oluşturulabildiği hâlde gerçekten böyle bir şeyin var olması akla sığmayan

KAVAKLIDERE

1. [isim] Muğla iline bağlı ilçelerden biri

KAVRAYIŞSIZ

1. [sıfat] Kavrayışı olmayan

KAVİMLEŞMEK

1. [nesnesiz] Kavim durumuna gelmek
   • "Herkesin kendi kamusal alanını oluşturduğu, bölgeselleşen, cemaatleşen, hatta kavimleşen bir toplumda demokratik diyalogdan söz etmek zor olacaktır." (Nilüfer Göle – Kenan Çayır)

MUKAVEMETLİ

1. [sıfat] Bakınız dayanıklı

KAVRANILMAK

1. [nesnesiz] Bakınız kavranmak

MUKAVEMETÇİ

1. [isim] Düşman saldırısına boyun eğmeyip her çeşit araçla karşı gelen yurtsever kimse
2. [spor] Uzun mesafe koşucusu

KAVİLLEŞMEK

1. [nesnesiz, -le] Bakınız sözleşmek

KAVUŞUVERME

1. [isim] Kavuşuvermek işi

MUKAVELESİZ

1. [sıfat] Bakınız sözleşmesiz

KAVGALAŞMAK

1. [nesnesiz, -le] İki veya daha çok kimse birbiriyle kavga etmek
   • "Ali kaptı önce elimden. Kavgalaştık. Sonra ben alıp kaçtım." (Haldun Taner)

KAVUŞTURMAK

1. [-e, -i] Kavuşmasını veya kavuşmalarını sağlamak
   • "Kollarını kavuşturup gözyaşı dökmekten başka elinden ne gelir?" (Attilâ İlhan)