İçinde KAB geçen 11 harfli kelimeler

İçinde kab olan 11 harfli 26 kelime var. İçerisinde KAB bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında kab olan kelimeler listesine ya da Sonu kab ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A B K Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

3 Harfli Kelimeler

BAK

2 Harfli Kelimeler

AB, AK

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KABALACILIK

1. [isim] Kabala (I) yanlısı sanat akımı

MUKABELESİZ

1. [sıfat] Karşılığı olmayan
   • "Mukabelesiz selam askerliğe yaraşmaz." (Haldun Taner)

BÖCEKKABUĞU

1. [isim] Mor ile yeşil arasında ve metal parlaklığında olan renk
2. [sıfat] Bu renkte olan
   • "Böcekkabuğu deri."

VOKABÜLERLİ

...

ACIKABİLMEK

1. [nsz] Acıkması mümkün olmak veya acıkma olasılığı bulunmak

BIRAKABİLME

1. [isim] Bırakabilmek işi

KABADAYILIK

1. [isim] Kabadayı olma durumu veya kabadayıca davranış, heriflik
   • "Bu Manisa'da kabadayılığı ile ün salmış bir adamın oğluydu." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "Kaçanın arkasından kabadayılık taslamak pek ayıp olur." (Aka Gündüz)

KABAKLAŞMAK

1. [nsz] Saçları dökülmek, dazlaklaşmak
2. Taşıt lastikleri, tırtılları aşınıp yüzeyi düz bir duruma gelmek

KORKABİLMEK

...

KABARECİLİK

1. [isim] Kabare işletme veya kabarede oynama işi

KABZIMALLIK

1. [isim] Kabzımal olma durumu
2. Kabzımalın yaptığı iş

AYAKKABILIK

1. [isim] Ayakkabı konulan yer, ayakkabı dolabı
2. [sıfat] Ayakkabı yapmaya elverişli olan (deri, kösele vb.)

KABUKLANMAK

1. [nsz] Kabuk oluşmak, kabuk bağlamak

BİLMUKABELE

Kelime Kökeni : Arapça

1. [zarf] Karşılık olarak
2. Birinin söylediği söze karşılık söylenen "ben de, size de, sizlere de" anlamında kullanılan bir söz
   • "Hürmetler ederim. -Bilmukabele."

BURKABİLMEK

1. [-i] Burkma imkânı veya olasılığı bulunmak

KABULLENMEK

1. [-i] Kabul etmek, benimsemek
   • "Çakır, yenilişi kabullenmiş görünüyordu." (Tarık Buğra)
2. Hakkı yokken veya istemeyerek kendine mal etmek
   • "Adamcağız bu baş belasını kabullendi."

KIRKABİLMEK

...

KABARIVERME

...

KABUKLAŞMAK

1. [nsz] Kabuk durumunu almak, kabuk gibi sertleşmek

KABLELMİLAT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Milattan önce