İçinde KAB geçen 11 harfli kelimeler

İçinde kab olan 11 harfli 26 kelime var. İçerisinde KAB bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında kab olan kelimeler listesine ya da Sonu kab ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

A B K Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

3 Harfli Kelimeler

BAK

2 Harfli Kelimeler

AB, AK

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

HOKKABAZLIK

  1. [isim] Hokkabazın yaptığı iş
  2. Yalan dolanla görülen iş
    • "Buna sırf safsata ve mantık hokkabazlığı derler." (Halide Edip Adıvar)

KABALACILIK

  1. [isim] Kabala (I) yanlısı sanat akımı

KABLELMİLAT

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Milattan önce

KABARIVERME
...
BÖCEKKABUĞU

  1. [isim] Mor ile yeşil arasında ve metal parlaklığında olan renk
  2. [sıfat] Bu renkte olan
    • "Böcekkabuğu deri."

BURKABİLMEK

  1. [-i] Burkma imkânı veya olasılığı bulunmak

SARKABİLMEK
...
ACIKABİLMEK

  1. [nsz] Acıkması mümkün olmak veya acıkma olasılığı bulunmak

KABZIMALLIK

  1. [isim] Kabzımal olma durumu
  2. Kabzımalın yaptığı iş

KALKABİLMEK
...
KABAKGİLLER

  1. [isim] İki çeneklilerden, kabak, kavun, karpuz, hıyar vb.ni içine alan, geniş yapraklı, sürüngen ve sarılgan bir bitki familyası

KABARABİLME
...
KIRKABİLMEK
...
KORKABİLMEK
...
KABUKLANMAK

  1. [nsz] Kabuk oluşmak, kabuk bağlamak

VOKABÜLERLİ
...
KABADAYILIK

  1. [isim] Kabadayı olma durumu veya kabadayıca davranış, heriflik
    • "Bu Manisa'da kabadayılığı ile ün salmış bir adamın oğluydu." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
    • "Kaçanın arkasından kabadayılık taslamak pek ayıp olur." (Aka Gündüz)

KABUKLAŞMAK

  1. [nsz] Kabuk durumunu almak, kabuk gibi sertleşmek

KABULLENMEK

  1. [-i] Kabul etmek, benimsemek
    • "Çakır, yenilişi kabullenmiş görünüyordu." (Tarık Buğra)
  2. Hakkı yokken veya istemeyerek kendine mal etmek
    • "Adamcağız bu baş belasını kabullendi."

BIRAKABİLME

  1. [isim] Bırakabilmek işi

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü