İçinde KAB geçen 11 harfli kelimeler

İçinde kab olan 11 harfli 26 kelime var. İçerisinde KAB bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında kab olan kelimeler listesine ya da Sonu kab ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A B K Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

3 Harfli Kelimeler

BAK

2 Harfli Kelimeler

AB, AK

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KABARECİLİK

1. [isim] Kabare işletme veya kabarede oynama işi

KABAKLAŞMAK

1. [nsz] Saçları dökülmek, dazlaklaşmak
2. Taşıt lastikleri, tırtılları aşınıp yüzeyi düz bir duruma gelmek

KIRKABİLMEK

...

KABALACILIK

1. [isim] Kabala (I) yanlısı sanat akımı

KORKABİLMEK

...

KABZIMALLIK

1. [isim] Kabzımal olma durumu
2. Kabzımalın yaptığı iş

BIRAKABİLME

1. [isim] Bırakabilmek işi

KALKABİLMEK

...

SARKABİLMEK

...

KABADAYILIK

1. [isim] Kabadayı olma durumu veya kabadayıca davranış, heriflik
   • "Bu Manisa'da kabadayılığı ile ün salmış bir adamın oğluydu." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "Kaçanın arkasından kabadayılık taslamak pek ayıp olur." (Aka Gündüz)

KABARABİLME

...

KABUKLANMAK

1. [nsz] Kabuk oluşmak, kabuk bağlamak

MUKABELESİZ

1. [sıfat] Karşılığı olmayan
   • "Mukabelesiz selam askerliğe yaraşmaz." (Haldun Taner)

HOKKABAZLIK

1. [isim] Hokkabazın yaptığı iş
2. Yalan dolanla görülen iş
   • "Buna sırf safsata ve mantık hokkabazlığı derler." (Halide Edip Adıvar)

AYAKKABILIK

1. [isim] Ayakkabı konulan yer, ayakkabı dolabı
2. [sıfat] Ayakkabı yapmaya elverişli olan (deri, kösele vb.)

KABUKLAŞMAK

1. [nsz] Kabuk durumunu almak, kabuk gibi sertleşmek

VOKABÜLERLİ

...

KABAKGİLLER

1. [isim] İki çeneklilerden, kabak, kavun, karpuz, hıyar vb.ni içine alan, geniş yapraklı, sürüngen ve sarılgan bir bitki familyası

BURKABİLMEK

1. [-i] Burkma imkânı veya olasılığı bulunmak

KABULLENMEK

1. [-i] Kabul etmek, benimsemek
   • "Çakır, yenilişi kabullenmiş görünüyordu." (Tarık Buğra)
2. Hakkı yokken veya istemeyerek kendine mal etmek
   • "Adamcağız bu baş belasını kabullendi."