İçinde KA geçen 5 harfli kelimeler

İçinde ka olan 5 harfli 301 kelime var. İçerisinde KA bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ka olan kelimeler listesine ya da Sonu ka ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A K Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

AK

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KAFUR

...

KAKIŞ

1. [isim] Kakma işi veya biçimi

KANUN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yasa
   • "Ben bir gazeteciyim. Kanunları çiğnemişsem bu ülkenin savcıları gerekeni yaparlar." (Ahmet Ümit)
   • "Kanun yoluyla faizcilik yapan bankalar tutmuştur iki yanı." (Necati Cumalı)
2. Geçerli olan kural
   • "Dünyanın en büyük kanunu, nefsini müdafaa ve muhafaza etmek için karnını doyurmaktır." (Abdülhak Şinasi Hisar)

BURKA

...

KAKAÇ

1. [isim] Tuzlanıp kurutulmuş yiyecek
2. Manda pastırması

BEKAR

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Diyezli veya bemollü bir sesin eski durumuna getirilmesini gösteren nota işareti

DEKAN

Kelime Kökeni : Almanca

1. [isim] Üniversitelerde bir fakültenin yönetiminden sorumlu profesör

FAKAT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [bağlaç] Yalnız, ancak, ama, lakin
   • "Ellilik, kır saçlı fakat dinç, okkalı bir adam bağırdı." (Sait Faik Abasıyanık)

KABUK

1. [isim] Bir şeyin üstünü kaplayan ve onu dış etkilere karşı koruyan, kendiliğinden oluşmuş sertçe bölüm, kışır
   • "Ağaç kabuğu."
   • "Meyve kabuğu."
   • "Midye kabuğu."
   • "Hani, insanın bir yerinde bir çıban çıkar da kabuk tutar." (Burhan Felek)
2. Ekmeğin pişme sırasında içinden daha çok sertleşen dış bölümü
3. Bir sıvı veya gazı dıştan saran, sert katman
   • "Yer kabuğu."
4. Deri üzerinde bir yaranın veya sivilcenin kurumasıyla oluşan sertçe bölüm
5. Bir hayvanı dıştan örten kitinli, kalkerli, silisli, kemiksi veya boynuzsu örtü, kavkı
   • "Herhâlde kabuklu bir deniz hayvanının kabuğu kesmiş olacak." (Sait Faik Abasıyanık)

KAİME

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Buyruk, resmî kâğıt, ferman
   • "Mezat kaimesi."
2. Kâğıt para, kâğıt lira, kayme
   • "Atıf Bey cüzdanından çıkardığı bir reçeteyle bir beş liralık kaimeyi uzatarak..." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

KAVİL

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Söz
   • "Babamın kavline göre, bu adam bütün Manisa halkını iki büyük afetten kurtarmış." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. Sözleşme, anlaşma
   • "Kavlimiz böyle mi idi?"
   • "Ey güzel seninle bir kavledelim / Bu kavlin üstüne dönmemesine." (Halk türküsü)

KAVMİ

...

KAŞIK

1. [isim] Sulu veya bazı ufak taneli yiyecekleri ağza götürmeye yarayan saplı sofra aracı
   • "Hastalanınca yüzü kaşık kadar kaldı."
   • "Gençler tarhana aşına kaşık salladılar." (Nezihe Araz)
2. Ucu iğneli kaşık biçimindeki olta

KAYIR

1. [isim] Kalın kum
2. İnce kum

KABIZ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Dışkının katılığı yüzünden büyük abdest bozamama veya güçlükle bozma durumu, peklik, kabızlık, ishal karşıtı
2. Azrail tarafından ruh teslim alınma, ölme
3. Alma
4. Kavrama, el ile tutma

EŞKAL

...

NİKAP

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yüz örtüsü, peçe

KAÇAK

1. Bağlı bulunduğu yerden veya yasadan kaçan, uzaklaşan
   • "Vapurda bir de kaçak Rus ailesi var." (Aka Gündüz)
2. Yasaca yapılması yasak olan veya yapılması için gerekli izin alınmayan
   • "Kaçak kat."
3. Yasaca belirtilmiş gerekli gümrük ve vergileri ödenmeden bir yere sokulan veya bir yerden çıkarılan
   • "Öyle olduğu hâlde kaçak sigaramla hâli unutmaya çalışıyordum." (Sait Faik Abasıyanık)
4. [isim] Bir kaptan, bir borudan sızan gaz veya sıvı, bir telden kaçan akım
   • "Bu odada kaçak var."
5. [isim] Gizlice kaçırılmış olan mal veya madde
   • "Şu âlâ kaçaktan birer sigara sarar mısınız?" (Sermet Muhtar Alus)
6. [zarf] Yasalara, kurallara uymayarak, gizlice
   • "Bütün harp müddetince babası ile İsviçre'de kaçak yaşadı." (Aka Gündüz)

KALIP

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir şeye biçim vermeye veya eski biçimini korumaya yarayan araç
   • "İstenilen kalıplarda ve istenilen nüanslarda heykeller yapılabilir." (Peyami Safa)
   • "Lakin sonra mandalın gürültüsü, kanadın gıcırtısını duyunca hemen yerine donmuş, yatmış, kalıp kesilmişti." (Refik Halit Karay)
   • "Hekimler epeyce çalıştılar, ilaç verdiler ise de fayda etmedi. Bir hafta sonra kalıbı dinlendirdi." (Memduh Şevket Esendal)
   • "Aklı yerinde ama sabaha çıkamayacağına kalıbımı basarım." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Biçki modeli, patron
3. [sıfat] Genellikle küp biçiminde yapılmış olan
   • "Bir kalıp peynir."
   • "İki kalıp sabun."
4. Gösterişli görünüş
   • "Kalıbına bakarsan aslan gibi."
5. Biçim, durum
   • "Muayyen bir kalıba girecek insana benzemiyordu." (Halide Edip Adıvar)

VOKAL

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [sıfat] Sesle ilgili
2. [isim] İyi işlenmiş, düzenlenmiş ses