İçinde k olan 4 harfli 450 kelime var. İçerisinde K harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında k harfi olan kelimeler listesine ya da sonu k harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KAST

Kelime Kökeni: Fransızca caste

  1. [isim, toplum bilimi] Ayrıcalıklar bakımından yukarıdan aşağıya doğru kesin ölçülerle sınırlanmış bulunan, en koyu biçimiyle Hindistan'da görülen toplumsal sınıfların her biri
KONT

Kelime Kökeni: Fransızca comte

  1. [isim, tarih] Roma imparatorunun anlaşma sağladığı yabancı ülke yöneticisi
  2. Bakınız derebeyi
  3. Batı toplumunda erkekler için kullanılan bir soyluluk ünvanı
AKUT

Kelime Kökeni: Almanca akut

  1. [sıfat, tıp] Bakınız iveğen
AKAD

  1. [isim, tarih] Mezopotamya'da MÖ 24. yüzyılda kurulan devlet ve bu devletin halkı
KONU

  1. [isim] Konuşmada, yazıda, eserde ele alınan düşünce, olay veya durum; bap, mevzu, süje
    • "Öğretmenimizin verdiği konuları manzum yazardım bazen." (Yusuf Ziya Ortaç)
  2. Üzerinde konuşulan şey; husus, laf, sermaye
    • "Daha fazla tafsilata girmeyi bugün zararlı gördüğüm için bu konuda susacağım." (Burhan Felek)
KOSA

Kelime Kökeni: Rusça

  1. [isim] Bir tür uzun saplı orak
ŞİKE

Kelime Kökeni: Fransızca chiqué

  1. [isim, spor] Bir spor karşılaşmasının sonucunu değiştirmek için maddi veya manevi bir çıkar karşılığı varılan anlaşma
  2. [mecaz] Bir çıkar karşılığı, uzlaşarak bir iş yapma; aldatma
    • "Bu işte şike var."
KAÇI

  1. [zamir] Ne kadarı, kaç kişi
    • "Bunların kaçı sana ait?"
    • "Kaçına belge verilecek?"
RİKA

Kelime Kökeni: Arapça riḳʿa

  1. [isim] Arap harflerinin en çok kullanılan el yazısı biçimi
KANO

Kelime Kökeni: Fransızca canot

  1. [isim] Kürekle yürütülen dar, uzun, hafif tekne
    • "Yelkensiz ve dümensiz kotra, şimdi bir kano sürati ile hareket ediyordu." (Aka Gündüz)
ÖFKE

  1. [isim] Engelleme, incinme veya gözdağı karşısında gösterilen saldırganlık tepkisi; kakınç, kızgınlık, celal, hırs, hışım, hiddet, gazap
    • "Fahri'nin gözlerinde karanlık bir ifade var, umutsuzluk, öfke karışımı bir şey." (Ahmet Ümit)
EREK

  1. [isim] Bakınız amaç
    • "Onun metodunu uygulamakla araştırıcının varamayacağı erek yoktur." (Azra Erhat)
VAKA

Kelime Kökeni: Arapça vaḳʿa

  1. [isim] Bakınız olay
    • "O kadar boşboğaz çocuk arasında da vakayı bir sır olarak saklamak güçtü." (Yahya Kemal Beyatlı)
  2. [tıp] Herhangi bir hastalığa yakalanma durumlarından her biri
KAFİ

Kelime Kökeni: Arapça kāfī

  1. [sıfat] Bakınız yeter
    • "Yazık ki eski zamanlarımızda resimle kâfi derecede meşgul olmadığımız için, Boğaziçi kıyılarındaki sarayların ve saraylar kadar güzel yalıların resimleri yapılmamıştır." (Abdülhak Şinasi Hisar)
  2. [ünlem] "Yeter, yetişir, artık istemez" anlamlarında bir seslenme sözü
    • "Artık kâfi, yeter, illallah!" (Sermet Muhtar Alus)
KANA

Kelime Kökeni: İtalyanca canna

  1. [isim, denizcilik] Geminin çektiği suyu göstermek için baş ve kıç bodoslamaları üzerine konulan işaretler
KAZI

  1. [isim] Bir yeri kazma işi; hafriyat
  2. Yer altındaki tarihsel değeri olan şeyleri, yapıları ortaya çıkarmak amacıyla arkeologlarca toprağın belli kurallara ve yöntemlere göre kazılması, araştırılması
  3. Bakınız hak (II)
SKEÇ

Kelime Kökeni: İngilizce sketch

  1. [isim] Güldürü niteliğinde kısa oyun
    • "Bir okul skecinin gönülsüz oyuncuları gibiydiler." (Ayşe Kulin)
İKİZ

  1. [sıfat] İkisi bir arada doğan (çocuk)
  2. Birbirine tamamen benzeyen
  3. Birbirine bitişik yapılan
    • "Rıza boş arsaları, ikiz pembe villaları, havuzlu bahçeyi geçti." (Haldun Taner)
  4. Birbirinin eşi olan, iki taneden meydana gelmiş
  5. [isim, bitki bilimi] Aynı çiçekten oluşmuş birbirine yapışık iki meyve
RÜKU

Kelime Kökeni: Arapça rukūʿ

  1. [isim] Öne doğru eğilme
  2. [din bilimi] Namazda elleri dizlere dayayıp öne doğru eğilme
KATI

  1. [sıfat] Bakınız sert, yumuşak karşıtı
    • "Bu hâl, onu ilk defa giyilen katı gömlek gibi sıkıyordu." (Falih Rıfkı Atay)
  2. [mecaz] Hoşgörüsüz, acımasız, merhametsiz, zalim olan
    • "Katı yürekli. Katı davranış."
  3. [mecaz] Düşünce ve davranışlarında belli ilkelere sıkı sıkıya bağlı olan, hoşgörüsü olmayan; sıkı
  4. [fizik] Sıvıların ve gazların tersine, içinde bulunduğu kabın veya üstünde bulunduğu yerin biçimini almayan; sulp
  5. [zarf, eskimiş] Çok, aşırı derecede
    • "Susadım ol dem hararetten katı / Sundular bir cam dolusu şerbeti" (Süleyman Çelebi)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü