İçinde k olan 3 harfli 135 kelime var. İçerisinde K harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında k harfi olan kelimeler listesine ya da sonu k harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi
Harf Sayısına Göre Kelimeler
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.
Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)
- AKS
-
Kelime Kökeni: Fransızca axe
-
[isim]
Bakınız dingil
-
[isim]
Bakınız dingil
- İKİ
-
-
[isim]
Birden sonra gelen sayının adı; dü
-
Bu sayıyı gösteren 2 ve II rakamlarının adı
-
[sıfat]
Birden bir artık
- "Ertesi gün iki kardeş erken çıkmışlardı yola."
-
[isim]
Birden sonra gelen sayının adı; dü
- HAK
-
Kelime Kökeni: Arapça ḥaḳḳ
-
[isim]
Doğru, gerçek
- "Karacaoğlan der ki sözüm haktır."
-
Adaletli davranma
- "Grup üyelerine karşı değerlendirmelerinde, ödül ve cezalandırmalarında haktan ayrılmamalı…"
-
Adaletin, hukukun gerektirdiği veya birine ayırdığı şey, kazanç
- "Üstelik adli tatil olduğu için hak sahipleri bekleşirler."
-
Dava veya iddiada gerçeğe uygunluk, doğruluk
- "Bu davada hak görmüyorum."
-
Verilmiş emekten doğan manevi yetki
- "… ama seni çocukluğundan beri tanıyan birisi olduğumdan bazı şeyleri doğrudan söylemeye hakkım olduğunu düşünüyorum."
-
Bakınız pay
- "Yoksul hakkı böylece dağıtılırken komşu hakkı da en az yedi komşu arasında pay edilir."
-
Emek karşılığı ücret
- "Çalışan hakkını alır, tembel tembel yatan hâline razı olurmuş."
-
[isim]
Doğru, gerçek
- AKI
-
-
[isim, fizik]
Herhangi bir kuvvet alanında, belli bir düzlemin belli bir bölümünden geçtiği varsayılan güç çizgileri; seyelan
-
[isim, fizik]
Herhangi bir kuvvet alanında, belli bir düzlemin belli bir bölümünden geçtiği varsayılan güç çizgileri; seyelan
- BÜK
-
-
[isim]
Akarsu kıyılarındaki verimli tarlalar; büklük
-
Ovada veya dere kıyısında çalı ve diken topluluğu
-
Bakınız böğürtlen
-
[isim]
Akarsu kıyılarındaki verimli tarlalar; büklük
- YOK
-
-
[sıfat]
Bulunmayan, mevcut olmayan (nesne, kimse vb.); namevcut, nanay var karşıtı
-
[isim]
Olmayan, bulunmayan şey
- "Sen yoktan anlamaz mısın?"
-
[isim]
Bakınız yasak
- "İçki, sigara yok."
-
[ünlem]
"Hayır" anlamında kullanılan bir söz
- "Geldiler mi? -Yok, daha gelmediler."
-
[bağlaç]
Birbirine karşıt iki cümleden, ikincisinin başına getirilen bir söz
- "Verdiler, ne âlâ; yok vermediler, döner gelirsin."
-
[bağlaç]
Birinin söylediği sözlerden genelde kuşkulanıldığında veya sözler hafifsendiğinde kullanılan bir söz
- "Yok kâğıdı kalmamış, yok mürekkebi iyi değilmiş, hasılı bir alay bahaneler!"
- "Yok ben seni adam ettim, yok haddini bil, yok üstümüze düşeni yapalım."
-
[ünlem]
Savunulan bir düşünceyi doğrulayan ifadenin başına getirilen bir söz
- "Yok, doğrusu iyi adam, kim ne derse desin."
-
[sıfat]
Bulunmayan, mevcut olmayan (nesne, kimse vb.); namevcut, nanay var karşıtı
- AKA
-
-
[isim, ağızlardan]
Bakınız ağabey
-
[isim, ağızlardan]
Bakınız ağabey
- YAK
-
Kelime Kökeni: Tibetçe
-
[isim, hayvan bilimi]
Tibet'te, Asya'nın bazı yörelerinde yabani veya evcil olarak yaşayan, kılları uzun bir tür öküz; Tibet öküzü, Tibet sığırı (Bos grunniens)
-
[isim, hayvan bilimi]
Tibet'te, Asya'nın bazı yörelerinde yabani veya evcil olarak yaşayan, kılları uzun bir tür öküz; Tibet öküzü, Tibet sığırı (Bos grunniens)
- GAK
-
-
[isim]
Karganın çıkardığı ses
-
[isim]
Karganın çıkardığı ses
- KOF
-
-
[sıfat]
Kuruyarak veya çürüyerek içi boşalmış olan
- "Kof ceviz."
-
[mecaz]
Boş, değersiz, bilgisiz, yetkisiz olan
- "Bunlar medeni milletlerin lügat kitaplarına süs olsun diye yazılmış fantazyalı kof lakırtılardır."
-
[mecaz]
Güçsüz, dermansız olan
- "Bir kere Âşık Hasan içi saman dolu kof adam değildir."
-
[sıfat]
Kuruyarak veya çürüyerek içi boşalmış olan
- BOK
-
-
[isim]
Bakınız dışkı
-
[kaba konuşmada]
Güç durum
- "Boka batmak. Boka düşmek."
-
[sıfat, kaba konuşmada]
Hor görülen, tiksinilen
- "Bırak şu bok herifi!"
-
[isim]
Bakınız dışkı
- BAK
-
-
işte
- "Bak, bu söylediğin doğru!"
-
şaşma anlatan bir söz
- "Bak şu işe!"
-
küçümseme bildiren bir söz
- "Adamın aklına bak!"
-
işte
- KAH
-
Kelime Kökeni: Farsça gāh
-
[zarf]
Bakınız ara sıra
- "İstanbul bu yüzden kâh gazsız kâh elektriksiz ve kâh kömürsüz kalabilir."
-
[zarf]
Bakınız ara sıra
- KOD
-
Kelime Kökeni: Fransızca code
- KAK
-
-
[isim, ağızlardan]
Elma, armut vb. meyvelerin kurutulmuşu
- "İki sipahinin yancıklarında biraz peksimet, biraz da dut kakı olduğu hâlde daha bir lokma yemiş değillerdi."
-
[sıfat, mecaz]
Zayıf ve kuru (kimse)
-
[isim, ağızlardan]
Elma, armut vb. meyvelerin kurutulmuşu
- KAM
-
-
[isim]
Bakınız şaman
-
[isim]
Bakınız şaman
- KAL
-
-
[isim, madencilik]
Bir alaşımdaki madenlerin erime derecesi farkından yararlanarak bunları birbirinden ayırma işlemi
-
[isim, madencilik]
Bir alaşımdaki madenlerin erime derecesi farkından yararlanarak bunları birbirinden ayırma işlemi
- KAN
-
-
[isim]
Atardamar ve toplardamarların içinde dolaşarak hücrelerde özümleme, yadımlama görevlerini sağlayan plazma ve yuvarlardan oluşmuş kırmızı renkli sıvı; dem (II), hun
- "Cebinden çıkardığı mendille ellerine bulaşan kanları silerek haykırdı."
-
[mecaz]
Bakınız soy
- "O da benim kanımdan."
-
[isim]
Atardamar ve toplardamarların içinde dolaşarak hücrelerde özümleme, yadımlama görevlerini sağlayan plazma ve yuvarlardan oluşmuş kırmızı renkli sıvı; dem (II), hun
- KOM
-
-
[isim, ağızlardan]
Ağıl, davar ağılı
-
Yayla evi
-
Bir kimseye ait küçük yerleşim yeri
-
[isim, ağızlardan]
Ağıl, davar ağılı
- KOL
-
-
İnsan vücudunda omuz başından parmak uçlarına kadar uzanan bölüm; dal (II)
-
Giyside vücudun bu bölümünü saran parça
- "Kara yağız oğlan yalandan gözlerinin yaşını pembe mintanının kollarına siliyordu."
-
Makinelerde tutup çevirmeye, çekmeye yarayan ağaç veya metal parça
-
Koltuk, divan vb.nin yan tarafında bulunan dayanmaya yarayan parça
-
Bir şeyin ayrıldığı bölümlerden her biri; dal (I), kısım, şube, branş
- "Türk Dil Kurumunun bilim ve uygulama kolları."
-
İş ekibi, grubu
- "Öteki koldaki iki hamlacıdan birisi acınacak bir zayıflıktaydı."
-
Bakınız sıra
- "Yürüyüş kolu."
-
[anatomi]
Koyun, dana, kuzu vb.nde ön ayağın üst bölümü
-
[bitki bilimi]
Ağaçlarda gövdeden ayrılan kalın dal
-
[müzik]
Bazı çalgıların elle tutulan sap bölümü
-
[askerlik]
Bakınız kanat
- "Sağ kol. Sol kol."
-
[denizcilik]
Bir halat oluşturan bükülmüş lif demetlerinden her biri
-
İnsan vücudunda omuz başından parmak uçlarına kadar uzanan bölüm; dal (II)