İçinde K geçen 3 harfli kelimeler

İçinde k olan 3 harfli 135 kelime var. İçerisinde K harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında k harfi olan kelimeler listesine ya da Sonu k harfi ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

CUK

1. [zarf] "Tam yerine denk gelmek, uygun gelmek, yakışmak" anlamlarındaki cuk oturmak deyiminde geçen bir söz

DOK

Kelime Kökeni : İngilizce

1. [isim] Gemilerin yükünün boşaltıldığı veya onarıldığı, üstü örtülü havuz
   • "Çekiç sesleri geliyor doklardan / Güzelim bahar rüzgârında ter kokuları / İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı." (Orhan Veli Kanık)
2. Ticaret mallarını saklamak için rıhtımda yapılan büyük depo

SIK

1. [sıfat] Benzerleri veya parçaları arasında çok az aralık bulunan, seyrek karşıtı
   • "Ağaçları sık bir bahçe. Sık saç."
2. Çok bulunan, çok rastlanan
3. [zarf] Kısa zaman aralıklarıyla, az aralıklarla
4. [zarf] Aralıksız olarak, aralarında az aralık bırakarak
   • "Çiçekleri çok sık diktik."

BÜK

1. [isim] Ovada veya dere kıyısında çalı ve diken topluluğu
2. Böğürtlen
3. Akarsu kıyılarındaki verimli tarlalar
4. Dönemeç

KOL

1. [isim] İnsan vücudunda omuz başından parmak uçlarına kadar uzanan bölüm
   • "Sade çocuğuna değil, eşine de kol kanat gerer, ona da analık eder." (Haldun Taner)
   • "Bunlar şehir subaşısının adamları, dizdarlardı. Kol geziyorlardı." (Ömer Seyfettin)
   • "Polis düdükleriyle yeniden fırladım. Meğer hırsızlar kola çıkmış." (Ragıp Akyavaş)
   • "Selami de kolları paçaları sıvayıp Ali Naci'nin yardımına koşmuştu." (Yusuf Ziya Ortaç)
2. Vücudunun bu bölümünü saran bölümü
   • "Kara yağız oğlan yalandan gözlerinin yaşını pembe mintanının kollarına siliyordu." (Osman Cemal Kaygılı)
   • "İnsanı üşütmeyen, ılık gezginci bir yağmur bulutu ağır ağır kol geziyordu." (Tarık Dursun K)
3. Makinelerde tutup çevirmeye, çekmeye yarayan ağaç veya metal parça
   • "Bazı ülkelerde sansürün kol gezdiği görülüyor." (Ahmet Kabaklı)
4. Koyun, dana, kuzu vb.nde ön ayağın üst bölümü
5. Ağaçlarda gövdeden ayrılan kalın dal
6. Bazı çalgıların elle tutulan sap bölümü
7. Koltuk, divan vb.nin yan tarafında bulunan dayanmaya yarayan parça
8. Bir şeyin ayrıldığı bölümlerden her biri, dal (I), kısım (II), şube, branş
   • "Türk Dil Kurumunun bilim ve uygulama kolları."
9. Karakol
   • "Lakin böyle kardan yolların örtüldüğü bu gecede, koldan korku yoktu. Rahatça eğlenebilirlerdi." (Refik Halit Karay)
10. İş takımı, ekip, grup
    • "Öteki koldaki iki hamlacıdan birisi acınacak bir zayıflıktaydı." (Sait Faik Abasıyanık)
11. Kanat
    • "Sağ kol. Sol kol."
12. Dizi, düzen
    • "Yürüyüş kolu."
13. Bir halat oluşturan bükülmüş lif demetlerinden her biri

LOK

Kelime Kökeni : İngilizce

1. [isim] Gemileri, farklı iki su düzeyinin birinden öbürüne aşırmak için yapılmış ara havuz

KİN

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Öç almayı amaçlayan gizli düşmanlık, garaz
   • "Adımız miskindir bizim / Düşmanımız kindir bizim." (Yunus Emre)
   • "İstanbul'dan ayrılmana o sebep oldu, diye gizli gizli ona kızacak, kin bağlayacaktım." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Biz kimseye kin tutmayız / Kamu âlem birdir bize." (Yunus Emre)
   • "Herkes ancak bir iki düşman için kin duyar." (Abdülhak Şinasi Hisar)

DİK

1. [sıfat] Yatay bir düzleme göre yer çekimi doğrultusunda bulunan, eğik olmayan
   • "Sağlam yapılı, dik duruşlu bir gençti o yıllarda." (Necati Cumalı)
   • "Hiçbir şey söylemeden dik dik baktı." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Yatık durmayan, sert
   • "Dik saç."
3. Sert, kalın, tok (ses)
   • "Sesi dik ve küstahtı, söylediklerini aşağı salonda bekleşen komşular işittiler." (Atilla İlhan)
4. Sert (bakış)
5. Ters, aksi (söz)
6. Kaba, yersiz (davranış)
   • "Kaba denilecek kadar ani ve dik bir davranışla halasını bıraktı ve kalktı." (Halide Edip Adıvar)
7. Birbirine dikey olan doğrulardan oluşmuş
   • "Dik açı. Dikdörtgen. Dik yamuk."

KÖR

Kelime Kökeni : Farsça

1. [sıfat] Görme engelli
   • "Körü körüne duygululuk sanatçıyı da körün değneğiyle yolunu araması gibi zavallı duruma düşürür." (Necati Cumalı)
   • "Kör olası sanatın ne ölçüsü var ne de tartısı." (Orhan Veli Kanık)
   • "Evde, kör değneğini bellemiş gibi sabahları, biraz kızarmış ekmek, tereyağı ve reçelle çay içtiğimiz hâlde, bunlar, eniştemizin köşkünde bir öğle yemeği miktarına çıkar." (Abdülhak Şinasi Hisar)
   • "Orada da bazı kimseler sanat denince ille kuru, basit, yalın kat, kör kör parmağım gözüne bir üslubu anlıyorlar." (Haldun Taner)
2. Keskinliği yeterli olmayan
   • "Kör bıçak. Kör makas."
3. Az aydınlık veren
   • "Sahanlığın üstünde bir kör kandil yanıyordu." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
4. Kötü
   • "Vakıa bu kör siyaset yüzünden Türklük Rumeli'den çıktı." (Yahya Kemal Beyatlı)
5. Arkası tıkalı olan veya işlek olmayan
   • "Kör sokak."
6. Olguları sezme ve kavrama yetisi, dikkati olmayan
7. Duyarlığını yitirmiş
   • "Muhitimiz bize karşı her an kör, sağır ve şuursuzdur." (Abdülhak Şinasi Hisar)

KÜT

1. [sıfat] Kısa ve kalınca
   • "Küt parmaklar."
2. Keskin olmayan

ŞIK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [sıfat] Güzel, zarif, modaya uygun
   • "Şık bir elbise."
2. Güzel, modaya uygun giyinmiş olan
   • "Daima müzik vardı, şık kadınlar vardı." (Halide Edip Adıvar)
3. Yerinde, gereği gibi
   • "Şık bir cevap."

BOK

1. [isim] Dışkı
2. Güç durum
   • "Boka batmak. Boka düşmek."
3. [sıfat] Hor görülen, tiksinilen
   • "Bırak şu bok herifi."

KAS

1. [isim] Tellerden oluşan ve kasılarak vücut hareketlerini sağlayan organ ve bu organın telsi dokusu, adale
   • "Kol kasları. Kalp kası."

TIK

1. [isim] İnce ve küçük bir nesne ile sert bir yere vurulduğunda çıkan ses

KIĞ

1. [isim] Koyun, keçi veya deve pisliği

KIZ

1. [isim] Dişi çocuk
   • "Düşüncesi bu noktaya gelince birdenbire Azize'nin küçük kızını hatırladı." (Halide Edip Adıvar)
   • "Kız gibi oğlan."
   • "Sen kızı kandıracaksın, sonra kaynananla gidip kızı isteyeceksin." (Halide Edip Adıvar)
2. Bakire
   • "Bulursam namuslu bir kızla evleneceğim." (Bedri Rahmi Eyuboğlu)
   • "Yemekten sonra sürgün herifin aklını yoklamak için, kızım sana dedim, gelinim sen işit, demeye getirip sordu." (Kemal Tahir)
3. Üzerinde kadın resmi bulunan iskambil kâğıdı
   • "Karo kızı."
   • "Şimdi de kucağında evirip çevirdiği İngiliz malı, kız gibi mavzerine bakıyor, gözlerini ondan ayırmıyordu." (Tarık Buğra)
4. [ünlem] Dişi cinsten birine daha yaşlı biri tarafından kullanılan bir seslenme sözü

AKA

1. [isim] Ağabey

ÇEK

Kelime Kökeni : İngilizce

1. [isim] Bir kimsenin, satın aldığı hizmet veya ürün karşılığında para yerine verdiği ve karşılığı banka hesabından ödenen yazılı belge

İKİ

1. [isim] Birden sonra gelen sayının adı
   • "Nerelerdesiniz, İhsan Bey? Hem sabah sabah iki ayağımı bir pabuca sokuyorsunuz hem ortalarda görünmüyorsunuz." (Atilla İlhan)
   • "İyi geçim iki baştan olur."
   • "O, keyfini etsin; karşılaştığı bir ahbapla iki çift lakırtı etsin de siz ne olursanız olun." (Nurullah ataç)
   • "İki dirhem bir çekirdek kadınların başlarında şemsiye, ellerinde de yelpaze." (Salâh Birsel)
2. Bu sayıyı gösteren 2, II rakamlarının adı
   • "Amcasının evinde Allah hakkı için söylüyorum, iki elim yanıma gelecek, cami vardı." (Sadri Ertem)
3. [sıfat] Birden bir artık
   • "Bir sokak başında kavga eden iki çocuğu ayırdı." (Haldun Taner)

KİM

1. [zamir] "Hangi kişi?" anlamında cümlede, özne, tümleç, nesne, yüklem görevinde kullanılan bir soru sözü
   • "Bunu kim söyledi?"
   • "Kim sesini çıkarırsa karşısında beni bulur." (Halit Ziya Uşaklıgil)
   • "Kim bilir nerde, nasıl, kaç yaşında / Bir namazlık saltanatın olacak / Taht misali o musalla taşında." (Cahit Sıtkı Tarancı)
   • "Bambu ağacından takım kim, ben kim?" (Haldun Taner)