İçinde İĞ geçen 6 harfli kelimeler

İçinde iğ olan 6 harfli 10 kelime var. İçerisinde İĞ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında iğ olan kelimeler listesine ya da sonu iğ ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇİĞDEM

1. [isim, bitki bilimi] Zambakgillerden, türlü renklerde çiçek açan, çok yıllık, yumrulu bir kır bitkisi; mahmur çiçeği (Colchicum)
   • "Yediği çilek ve çiğdem, ninnisi kaval ve bülbül, arkadaşı turna ve keklik imiş." (Refik Halit Karay)

MİĞFER

Kelime Kökeni: Arapça miġfer

1. [isim] Savaşçıların veya itfaiyecilerin başlarına giydikleri demir başlık; tolga
   • "Yollar, dereler taş dipleri, koparılmış apoletler, atılmış miğferler, terk edilmiş silahlarla dolu." (Aka Gündüz)

ÇİĞLİK

1. [isim] Çiğ olma durumu
2. [mecaz] Kaba, yersiz, yakışıksız davranış
   • "O gece de böyle bir şeyi bütün çiğliği ve çıplaklığıyla gördüğüm bir geceydi." (Reşat Nuri Güntekin)

DİĞERİ

1. [zamir] Bakınız ötekisi

ÇİĞNEK

1. [isim] Bakınız yol uğrağı
2. Üzerinden çok geçilmiş, çok çiğnenmiş toprak
   • "… kurşun, et ve kemik çürütmüş olan bu çiğnek toprak, avuçlayıp sıktın mı yine kan kokuyordu." (Fahri Erdinç)

ÇİĞNEM

1. [sıfat, ağızlardan] Bakınız çiğnemlik
   • "Hoş geldin diyene bir çiğnem sakız uzatacaksın..." (Fakir Baykurt)

TEBLİĞ

Kelime Kökeni: Arapça teblīġ

1. [isim] Bakınız bildirme
   • "Heyet reisi selamlarının size tebliğine beni memur ettiler." (Peyami Safa)
2. Haber verme
3. Bakınız bildiri
   • "İşte size tebliğde bahsettiğimiz saz şairi Âşık Mehmet, diye tıknaz adamı takdim etti." (Haldun Taner)

İĞNECİ

1. [isim] Hastalara iğne yapan kimse

İĞNELİ

1. [sıfat] İğnesi olan
2. İğne ile tutturulmuş, iğnelenmiş
3. [mecaz] Kırıcı, gücendirici, dokunaklı, onur kırıcı, kinayeli (söz veya davranış)
   • "Babamın iğneli bakışlarından kurtulmak için o uyurken sokaklara düşerdim." (Orhan Kemal)

İĞRENÇ

1. [sıfat] İnsanda iğrenme duygusu uyandıran, tiksindiren; cife, müstekreh
   • "Âdemoğulları Haliç'i iğrenç bir çöp tenekesi yapmışlardır." (Bedri Rahmi Eyüboğlu)
2. [zarf] İnsanda iğrenme duygusunu uyandıracak biçimde
   • "Hatta hepsinden daha da iğrenç görünen sülüğün bile, insanoğluna faydası dokunabiliyordu." (Elif Şafak)