İçinde İN geçen 4 harfli kelimeler

İçinde in olan 4 harfli 62 kelime var. İçerisinde İN bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında in olan kelimeler listesine ya da Sonu in ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

RİNT

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Gönül eri
2. Sarhoş, ayyaş kimse

AMİN

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Amonyaktaki hidrojen yerine, tek değerli hidrokarbonlu köklerin geçmesiyle oluşan ürünlerin genel adı

EĞİN

1. [isim] Arka, sırt
2. Beden, vücut
   • "Büyüdüm çabuk / Entarim eğnime dar." (Behçet Necatigil)
3. Boy bos, endam

LAİN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Lanetlenmiş, melun

EMİN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Güvenli
   • "Gizli kitapları ve notları yok etmemiş yahut daha emin bir yere kaldırmamıştım." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Onları kimsenin görmediğine emin olunca pervasız konuşmaya başladılar." (Mahmut Yesari)
2. Sakıncasız, emniyetli, tehlikesiz
   • "Dağlar hiçbir zaman emin değildir." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
3. Şüphesi olmayan
   • "Pek büyük bir serveti olduğundan emin idiler." (Halit Ziya Uşaklıgil)
4. [isim] Osmanlı İmparatorluğu'nda bazı devlet görevlerindeki sorumlu kişi
   • "Şehremini."

MUİN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yardımcı
   • "Tanrı muinin olsun."

SPİN

...

YİNE

1. [zarf] Yeniden, bir daha, tekrar, gene
2. Öyle de olsa, öyle olmasına karşılık
3. Buna rağmen, bununla birlikte

SİNİ

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Üzerinde yemek de yenilebilen yuvarlak, bakır veya pirinçten büyük tepsi
   • "Sininin üstünde, çepeçevre tahta kaşıklar ve yerde sini etrafında birer küçük minder dizilmişti." (Ahmet Haşim)

İRİN

1. [isim] Organizmanın herhangi bir yerinde iltihaplanma sonunda ölmüş hücre artıklarından ve bozulmuş akyuvarlardan oluşan, mikroplu veya mikropsuz, genellikle sarımtırak renkte koyuca sıvı, cerahat

EKİN

1. [isim] Tahılın tarlaya atıldığı andan harman oluncaya kadar aldığı durum
   • "Yağmur vaktinde ve yeterince yağmalı; ekinlere kına, pancarlara kurt düşmemeli." (Tarık Buğra)
2. Kültür, hars

EVİN

1. [isim] Bir şeyin içindeki öz, lüp
2. Buğday tanesinin olgunlaşmış içi, özü, habbe

GİNE

1. [zarf] Gene, yine

MİNK

Kelime Kökeni : İngilizce

1. [isim] Vizon

HAİN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Hıyanet eden (kimse), hayın
   • "Bu anlayışsızlığa ve bu vatan hainlerine vahvahlanır, acır gibiydiler." (Tarık Buğra)
2. Zarar vermekten, üzmekten veya kötülük yapmaktan hoşlanan (kimse)
   • "Siz galip olduğunuz için cesur ve hain görünüyorsunuz." (Aka Gündüz)
3. Kötü niyeti olan
4. [ünlem] Sitemli bir seslenme sözü
   • "Hain! Biz seninle böyle mi konuşmuştuk?"

İNCE

1. [sıfat] Kendi cinsinden olanlara göre, dar ve kalınlığı az olan, kalın karşıtı
   • "İnce minare. İnce değnek. İnce kitap."
   • "Annesinin bu meseleyi nasıl ince eleyip sık dokuyacağını biliyordu." (Orhan Kemal)
2. Zayıf
   • "Sarışın, kuru, ince bir kadındı." (Yahya Kemal Beyatlı)
3. Taneleri ufak, iri karşıtı
   • "İnce un. İnce kum."
4. Aşırı özen gerektiren, kaba karşıtı
   • "İnce nakış."
5. Ayrıntılı
   • "Bugün temizlikçi geliyor. Şöyle ince bir temizliğe..." (Tomris Uyar)
6. Akışkanlığı çok olan, yoğun ve koyu olmayan (sıvılar)
7. Tiz (ses), pes karşıtı
   • "İnce bir çocuk sesinin hırçınlaştığı, ağladığı işitildi." (Reşat Nuri Güntekin)
8. Hafif, gücü az
   • "Hiçbir hareket bu gülüş kadar belirsiz ve ince değildir." (Sait Faik Abasıyanık)
9. İyiden iyiye, enikonu, ayrıntılı
   • "Benim hasta olduğum günlerde her şey uzun uzun düşünülmüş, ince hesaplarla hazırlanmıştı." (Reşat Nuri Güntekin)
10. Düşünce, duygu veya davranış bakımından insanın sevgi ve saygısını kazanan, zarif, kaba karşıtı
    • "Dostum şair, yazar Sabahattin Teoman, yazdığı ince bir mektupla durumu düzeltiyor."

ENİN

...

BİNİ

1. [isim] Binme işi
   • "Bu hayvan biniye gelmez."
2. Kapı, dolap vb. şeylerin, kanatları kapandığında kalan aralığı örtebilmek için bu kanatların kenarına çakılan çıta

MAİN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Eşkenar dörtgen

İZİN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir şey yapmak için verilen veya alınan özgürlük, müsaade, ruhsat, icazet, mezuniyet
   • "Viyana'dan döneli bir ay olmuştu ve izni üç hafta sonra bitiyordu." (Halide Edip Adıvar)
   • "Çalıştığı bankanın müdürlerinden birinin kızıyla nişanlanmak için izin alıp Edirne'ye gitmişti." (Memduh Şevket Esendal)
   • "Annemden Hasan'la beraber Yeşilköy'e gitmek için izin istedim." (Halide Edip Adıvar)
   • "Kendisi belediyeden birkaç gün izin kopararak onları ziyaret edecekti." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Bir kimseye çalıştığı yerce verilen tatil
   • "Yıllık iznini kullanıyor."