İçinde İL geçen 4 harfli kelimeler

İçinde il olan 4 harfli 65 kelime var. İçerisinde İL bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında il olan kelimeler listesine ya da sonu il ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

İLMİ

Kelime Kökeni: Arapça ʿilmī

1. [sıfat] Bakınız bilimsel
   • "Tarihin karmakarışık olayları ilmî metotlarla incelenebilir mi?" (Cemil Meriç)

İLAH

Kelime Kökeni: Arapça ilāh

1. [isim] Bir alanda yaratıcılığı ile hayranlık uyandıran, çok beğenilen, çok tutulan kimse
   • "Müzik dünyasının ilahı. Moda ilahı."
2. [din bilimi] Bakınız tanrı

İLGİ

1. [isim] İki şey arasında bulunan herhangi bir bağlılık; alaka, taalluk
2. [kimya] Kimyasal şartlar eş veya birbirine çok yakın olduğunda ögelerin birbirleriyle birleşmede gösterdiği seçicilik
3. [ruh bilimi] Dikkati öncelikle belirli bir şey üzerinde toplama eğilimi
4. [ruh bilimi] Belirli bir olay veya etkinliğe yakınlık duyma, ondan hoşlanma ve ona öncelik tanıma
   • "Sesimi duyan Ayça da geliyor yanıma, kardeşinin tersine ilgiyle sokuluyor bana." (Ahmet Ümit)

BİLA

Kelime Kökeni: Arapça bilā

1. [eskimiş] Genellikle Arapça kelimelerin başına gelen, Türkçedeki -sız/-siz, -maksızın/-meksizin, -madan/-meden eklerine karşılık olan ön ek

AMİL

Kelime Kökeni: Arapça ʿāmil

1. [isim] Bakınız etken
   • "Acaba bu cereyan ne gibi tarihî amillerin tesiriyle doğdu." (Fuat Köprülü)

BİLE

1. [bağlaç] Cümlede kendinden önceki ögeyi belirli duruma getiren bir söz; dahi
   • "Dayak yemedim, azar bile işitmedim." (Ayla Kutlu)
2. [edat, eskimiş] "İle" anlamında kullanılan bir söz
   • "Yarın olsun, hayır bile gelsin." (Orhan Kemal)
3. [zarf] Bakınız üstelik
   • "Türkü çağırmak şöyle dursun, konuşamıyorduk bile." (Azra Erhat)

HİLE

Kelime Kökeni: Arapça ḥīle

1. [isim] Birini aldatmak, yanıltmak için yapılan düzen; al (II), dolap, dümen, oyun, ayak oyunu, fen, fent, fesat, nakış
2. Çıkar sağlamak için bir şeye değersiz bir şey katma
   • "Bu sütte hile var."

ACİL

Kelime Kökeni: Arapça ʿācil

1. [sıfat] Hemen yapılması gereken; ivedi, ivedili, evgin, müstacel

ZAİL

Kelime Kökeni: Arapça zāʾil

1. [sıfat, eskimiş] Yok olan, ortadan kalkan
2. Sürekli olmayan

ZİLE

1. [isim] Tokat iline bağlı ilçelerden biri

ÇİLE

Kelime Kökeni: Farsça çille

1. [isim] Bakınız sıkıntı
   • "Bizim bu dünyadaki hayatımız da bir çileden ibaret olduğu düşünülecek olursa en münasip çilenin de burada olması icap ediyordu." (Asaf Halet Çelebi)
2. [din bilimi] Dervişlerin kırk gün süre ile kendilerine uyguladıkları zahmetli ve perhizli dönem

HAİL

Kelime Kökeni: Arapça ḥāʾil

1. [isim, eskimiş] Bakınız engel
   • "Turan kıtasının ülkeleri arasında gidip gelmek için hiçbir hail yoktur." (Ziya Gökalp)

KAİL

Kelime Kökeni: Arapça ḳāʾil

1. [sıfat, eskimiş] Söyleyen
2. İnanmış, aklı yatmış
   • "İkimiz de bu odayı tutmakla çok akıllılık ettiğimize kaildik." (Memduh Şevket Esendal)

FİİL

Kelime Kökeni: Arapça fiʿl

1. [isim] Bakınız eylem
2. [dil bilgisi] Bir kılışı, bir oluşu veya bir durumu anlatan, zaman ve kiplerle çekimlenebilen, -ma- ekiyle olumsuz biçimi yapılabilen kelime türü; eylem

KİLE

Kelime Kökeni: Arapça keyle

1. [isim] Genellikle tahıl ölçmede kullanılan belirli hacimdeki kap; ölçek
   • "Mercimek kile kile / Ölçerler sile sile" (Halk türküsü)

KİLO

Kelime Kökeni: Fransızca kilo

1. [isim, matematik] Bakınız kilogram
   • "İki kilo şeker."
2. [spor] Halter sporunda barın iki ucuna yerleştirilen ve ağırlığı oluşturan parça

DİLİ

1. Bakınız dil (dil kelimesinin üçüncü tekil kişi iyelik ekli biçimi)

KİLS

Kelime Kökeni: Arapça kils

1. [isim, eskimiş, mineraloji] Bakınız kireç taşı

İLİÇ

1. [isim] Erzincan iline bağlı ilçelerden biri

EĞİL

1. [isim] Diyarbakır iline bağlı ilçelerden biri