İçinde İD geçen 4 harfli kelimeler

İçinde id olan 4 harfli 16 kelime var. İçerisinde İD bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında id olan kelimeler listesine ya da sonu id ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

İDOL

Kelime Kökeni: Fransızca idole

1. [isim] Çok tanrılı dinlerde tapınılacak nesne
2. [mecaz] Örnek alınan, en çok hayranlık duyulan kimse
   • "Semahat'in nazarında evvelden ben bir idol idim. Her şeyi benim için feda ediyordu." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

İDİL

Kelime Kökeni: Fransızca idylle

1. [isim, edebiyat] Kır yaşamı içinde aşk konusunu işleyen kısa şiir

İDEA

Kelime Kökeni: Yunanca

1. [isim] Bakınız düşünce
   • "İdea akılla algılananın en üst aşamasını yani kavramı tanımlar." (Azra Erhat)

BİDE

Kelime Kökeni: Fransızca bidet

1. [isim] Bedenin belden aşağı bölümlerini yıkamakta kullanılan tuvalet aracı

VİDO

Kelime Kökeni: İtalyanca vedo

1. [isim] Oyunda kazanılacak parayı iki katına çıkarma

VİDA

Kelime Kökeni: İtalyanca vite

1. [isim] Döndürülerek bir yere sokulan burmalı çivi
   • "Ah, özür dilerim, protezimin vidası çıktı, dişim sallanıyor, fazla konuşamayacağım." (Adalet Ağaoğlu)

MİDE

Kelime Kökeni: Arapça miʿde

1. [isim, anatomi] Omurgalılarda, sindirim sisteminin, yemek borusu ile onikiparmak bağırsağı arasında besinlerin sindirime hazır duruma getirildiği; omurgasız hayvanlarda ise sindirim kanalının bu bölgeye karşılık olan parçası; karın
2. [mecaz] Yemek yeme isteği
3. [teklifsiz konuşmada] Karın bölgesi; işkembe

NİDA

Kelime Kökeni: Arapça nidāʾ

1. [isim, eskimiş] Çağırma, bağırma, seslenme
   • "Baba, 'ya Allah' nidası ile yerinden zorla, oğluna abanarak kalktı." (Refik Halit Karay)
2. [dil bilgisi] Bakınız ünlem

PİDE

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim] Mayalı hamurdan yapılan, isteğe göre üzerine yumurta, kıyma, peynir, pastırma vb. konarak pişirilen, ince, yayvan yiyecek

SİDE

1. [isim] Antalya'nın Manavgat ilçesine bağlı, antik kentiyle tanınan tatil yeri

DİDE

Kelime Kökeni: Farsça dīde

1. [isim, eskimiş] Bakınız göz

MİDİ

Kelime Kökeni: Fransızca midi

1. [sıfat] Bakınız orta

FİDE

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim, bitki bilimi] Tohumdan yetiştirilip başka yerlere dikilmek için hazırlanan sebze veya körpe çiçek
   • "Ektiği fideler kurumuş, kurumayanları da danaburnu kesmişti." (Aziz Nesin)

GİDİ

1. [ünlem] Azarlama sözü
   • "Seni gidi seni!"
2. [sıfat, ağızlardan] Ahlaksız, pezevenk

İDAM

Kelime Kökeni: Arapça iʿdām

1. [isim, hukuk] Kanunun verdiği hükümle öldürme, yok etme
2. Bakınız idam cezası

CİDE

1. [isim] Kastamonu iline bağlı ilçelerden biri