İçinde icr olan 10 kelime var. İçerisinde İCR bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında icr olan kelimeler listesine ya da sonu icr ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi
Harf Sayısına Göre Kelimeler
İCRAATÇILIK
TEHİRİİCRA
İCRACILIK
İCRAATÇI
HİCRAN, HİCRET, İCRAAT, İCRACI
HİCRİ
İCRA
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.
Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)
- İCRAATÇILIK
-
-
[isim]
İcraatçı olma durumu
-
[isim]
İcraatçı olma durumu
- TEHİRİİCRA
-
Kelime Kökeni: Arapça teʾḫīr + icrāʾ
-
[isim, hukuk]
Yürütmenin durdurulması
-
Bir işin gerçekleştirilmesinin durdurulması
-
[isim, hukuk]
Yürütmenin durdurulması
- İCRACILIK
-
-
[isim]
İcracının yaptığı iş
-
[isim]
İcracının yaptığı iş
- İCRAATÇI
-
-
[isim]
Uygulayan, çalışan, yapan kimse
-
[isim]
Uygulayan, çalışan, yapan kimse
- İCRAAT
-
Kelime Kökeni: Arapça icrāʾāt
-
[isim]
Yapılan işler, çalışmalar, uygulamalar
-
[isim]
Yapılan işler, çalışmalar, uygulamalar
- İCRACI
-
-
[isim]
Bir buyruğu yerine getiren kimse
- "Onları kendi icracıları gibi kullanmak istemişlerdi."
-
İcranın verdiği kararları uygulayan görevli
-
[müzik]
Bir konserde bir eseri çalan veya söyleyen kimse
-
[isim]
Bir buyruğu yerine getiren kimse
- HİCRET
-
Kelime Kökeni: Arapça hicret
-
[isim]
Bakınız göç
- "Hicret tabiri bana öyle tesir eder ki derinliğine inemeyeceğim bu mana karşısında dalar dalar giderim."
-
[tarih, din bilimi]
İslam takviminde tarih başı sayılan Hz. Muhammed'in Mekke'den Medine'ye göç etmesi
-
[isim]
Bakınız göç
- HİCRAN
-
Kelime Kökeni: Arapça hicrān
-
[isim]
Bir yerden veya bir kimseden ayrılma, ayrılık
- "Bu hicran, dudaklarına ezelî bir nakarat yapıştırmıştı."
-
Ayrılığın neden olduğu onulmaz acı
- "Başıma da konuyor konuyor aman martı kuşları / Gözlerimden boşalır hicran yaşları"
-
[isim]
Bir yerden veya bir kimseden ayrılma, ayrılık
- HİCRİ
-
Kelime Kökeni: Arapça hicrī
-
[sıfat]
Tarih başı olarak hicreti kabul eden
-
[sıfat]
Tarih başı olarak hicreti kabul eden
- İCRA
-
Kelime Kökeni: Arapça icrāʾ
-
[isim]
Yapma, yerine getirme
-
Bakınız yürütme
-
[hukuk]
Borçlunun alacaklıya karşı yapmak veya ödemekle yükümlü bulunduğu bir şeyi adli bir kuruluş aracılığıyla yerine getirme
- "İcra yoluyla tahsile gideriz, o sonra parasını geri alır."
-
[hukuk]
Adliyenin bu işle görevli dairesi
-
[müzik]
Bir müzik eserini oluşturan notaları sese çevirme
-
[isim]
Yapma, yerine getirme