İçinde HÜKÜM geçen kelimeler

İçinde hüküm olan 11 kelime var. İçerisinde HÜKÜM bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında hüküm olan kelimeler listesine ya da sonu hüküm ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

11 Harfli Kelimeler

HÜKÜMDARLIK, HÜKÜMRANLIK, HÜKÜMSÜZLÜK

10 Harfli Kelimeler

HÜKÜMFERMA, HÜKÜMLÜLÜK

8 Harfli Kelimeler

HÜKÜMDAR, HÜKÜMRAN, HÜKÜMSÜZ

7 Harfli Kelimeler

HÜKÜMET, HÜKÜMLÜ

5 Harfli Kelimeler

HÜKÜM

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

HÜKÜMRANLIK

1. [isim] Bakınız egemenlik
   • "Eskiden Bulgaristan Osmanlı Devleti'nin hükümranlığı altında bir prenslikti."

HÜKÜMDARLIK

1. [isim] Hükümdar olma durumu
2. Hükümdarla yönetilen ülke
   • "Kendiliğinden bir hükümdarlık kurmuştu." (Refik Halit Karay)

HÜKÜMSÜZLÜK

1. [isim] Hükümsüz olma durumu; geçersizlik

HÜKÜMLÜLÜK

1. [isim] Hükümlü olma durumu; mahkûmluk, mahkûmiyet

HÜKÜMFERMA

Kelime Kökeni: Arapça ḥukm + Farsça -fermā

1. [sıfat, eskimiş] Hüküm süren
   • "Orada âdeta kısas kaidesi hükümfermadır, öldüren ölüme yollanır." (Refik Halit Karay)

HÜKÜMSÜZ

1. [sıfat] Yürürlükten çıkarılmış, yürürlükten kaldırılmış, hükmü kalmamış; geçersiz
   • "Bu yasa hükümsüzdür."

HÜKÜMDAR

Kelime Kökeni: Arapça ḥukm + Farsça -dār

1. [isim] Padişah, kral, hakan gibi taht sahibi devlet başkanı; yabgu

HÜKÜMRAN

Kelime Kökeni: Arapça ḥukm + Farsça -rān

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız egemen
   • "Burada ilginç bir karşıtlık vardır: Köyde hükümran olan, şehirde hayrandır." (Mehmet Can Doğan)

HÜKÜMLÜ

1. [sıfat, hukuk] Ceza hükmü verilmiş, hüküm giymiş; mahkûm
   • "Kent halkı, küfürler yağdırarak taşlar sopalarla bunların üzerine saldırdıklarında iki hükümlü beri yana kaçmak istediler." (Kemal Bilbaşar)

HÜKÜMET

Kelime Kökeni: Arapça ḥukūmet

1. [isim] Bakınız bakanlar kurulu
   • "Hükûmet değişti."
2. Bir ülkenin yönetim kuruluşları
   • "Kadınlar çil yavrusu gibi dağılmış, hükûmete haber vermişler, hükûmet gelmiş, ölüyü kaldırmışlar." (Halide Edip Adıvar)
3. Devlet yönetimi; beylik
   • "Osmanlı hükûmeti zamanında."
4. Bakınız hükûmet konağı
   • "Hükûmetin karşısındaki Türklerin merkez kumandanlık dairesine girince şapkasını çıkardı." (Ömer Seyfettin)
5. [eskimiş] İdare etme

HÜKÜM

Kelime Kökeni: Arapça ḥukm

1. [isim] Bakınız yargı
   • "Hükmü doğru ve pek de yerinde olamazdı." (Falih Rıfkı Atay)
2. Bakınız egemenlik
3. Değer, aynı veya benzer nitelik
   • "Kocabaş Kazasker, gerçekten Sultan Mahmut'un göz bebeği hükmündeymiş." (Reşat Nuri Güntekin)
4. Önem, geçerlilik
   • "Bu işin ne hükmü var?"
5. Bakınız karar