İçinde hin olan 5 harfli 7 kelime var. İçerisinde HİN bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında hin olan kelimeler listesine ya da sonu hin ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Hin Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

H N İ

3 Harfli Kelimeler

HİN

2 Harfli Kelimeler

İN

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

REHİN

Kelime Kökeni: Arapça rehn

  1. [isim, ticaret] Bir borcun ödeneceğine teminat olarak ödenince geri alınmak şartıyla borçlunun alacaklıya verdiği değerli şey
    • "Evim rehinde olduğu için ona dalgıçlık etmek zorundayım." (Halikarnas Balıkçısı)
ŞAHİN

Kelime Kökeni: Farsça şāhīn

  1. [isim, hayvan bilimi] Kartalgillerden, Avrupa ve Asya'nın dağ, orman ve çalılıklarında yaşayan, 50-55 santimetre uzunluğunda yırtıcı bir kuş (Buteo buteo)
    • "Bingöl bugün de şahinlerin yaylağı, çobanın uğrağı ve Türk'ün sevgisidir." (Etem İzzet Benice)
KAHİN

Kelime Kökeni: Arapça kāhin

  1. [isim] Doğaüstü yollardan gizli, bilinmeyen şeyleri, geleceği bilme iddiasında bulunan kimse
    • "Falih Rıfkı Atay'a bu mücadeleyi kazanacağımızı kâhinler haber vermediler." (Orhan Seyfi Orhon)
  2. [din bilimi] Eski Mısırlılar, Hintliler gibi bazı kavimlerde gaipten haber verdiğine inanılan ruhani kişi
ZİHİN

Kelime Kökeni: Arapça ẕihn

  1. [isim] Canlının duygu ve davranışlar dışındaki ruhsal süreç ve etkinliklerinin bütünü
  2. [ruh bilimi] Bakınız bellek
    • "Bu yavrucuğa bakarak hayalini zihnimde büyütmeye başladım." (Ömer Seyfettin)
  3. Bakınız kavrayış
    • "Zihni açık."
  4. [mecaz] Bakınız kafa
HİNDU

Kelime Kökeni: Farsça hindū

  1. [isim] Hindistan'ın resmî dili
  2. Hindistan'ın Mecusi halkından olan kimse
    • "Kimi Hindu, kimi yamyam, kimi bilmem ne bela." (Mehmet Akif Ersoy)
HİNDİ

Kelime Kökeni: Arapça hindī

  1. [isim, hayvan bilimi] Tavukgillerden, XV. yüzyılda evcilleştirilerek Amerika'dan bütün dünyaya yayılan, boyun ve başı çıplak, parlak, yeşil ve esmer tüylü, kümes hayvanlarının en büyüğü; gülük, keloğlan (II), mısırtavuğu (Meleagris gallopavo)
    • "Bu hindileri yiyen oradaki fakir fukara da müsteşar beye amma da dua etmiştir." (Burhan Felek)
  2. [sıfat] Aptal, şaşkın olan
TAHİN

Kelime Kökeni: Arapça ṭaḥīn

  1. [isim] Susam tohumlarının kavrulup öğütülmesiyle yapılan koyu kıvamlı, yağlı yiyecek
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü