İçinde gar olan 6 harfli 19 kelime var. İçerisinde GAR bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında gar olan kelimeler listesine ya da sonu gar ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Gar Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

A G R

3 Harfli Kelimeler

GAR

2 Harfli Kelimeler

AR, RA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ASGARİ

Kelime Kökeni: Arapça aṣġar + Farsça -į

  1. [sıfat] En az, en aşağı, en düşük, en alt; minimal, minimum
    • "Koridorda, kapımın asgari yüz metre yakınlarına kimsenin yaklaştırılmamasını emrettim." (Nâzım Hikmet)
YONGAR

  1. [isim, müzik] Üç teli olan bağlama
IZGARA

Kelime Kökeni: Rumca

  1. [isim] Metal çubukların, ağaç dallarının aralıklı sıralanmasıyla yapılan parmaklık veya kafes biçiminde araç
  2. Pisliklerin su yollarını tıkamasını önlemek veya havalandırmak amacıyla su yollarının havalandırma çıkışları üzerine konulan kafesli veya parmaklıklı demir
  3. Et, balık, köfte vb. yiyecekleri pişirmekte kullanılan araç; gril
    • "Izgaranın sokağa verilen bacasından, kızardıkça yağları eriyen köftelerin kokusu vuruyordu dışarıya." (Necati Cumalı)
  4. [sıfat] Bu araç üstünde pişmiş
    • "Gün batmadan çok evvel işlerini bitirdikleri için bu saatte meze ve ızgaralardan başka bir şey kalmaz." (Reşat Nuri Güntekin)
  5. [spor] Futbol ayakkabısının altında bulunan iri başlı kabara
    • "Ötekisinde altından hâlâ ızgaraları sallanan bir futbol ayakkabı eskisi vardı." (Sait Faik Abasıyanık)
GARGAR

  1. [isim] Süzgeçli testi
GARAMİ

Kelime Kökeni: Arapça ġarāmī

  1. [sıfat, eskimiş] Düşünceden çok, canlı duygulara ve aşka dayanan (sanat eseri)
    • "Garami şiirlerle meşgul olmak hayata dönmenin işareti gibi idi." (Hüseyin Nihal Atsız)
RÜZGAR

Kelime Kökeni: Farsça rūzgār

  1. [isim] Havanın yer değiştirmesiyle oluşan esinti; yel, bad
    • "Bu rüzgâr, bu mucizeli gemi ile insanı nerelere götürmez." (Ahmet Hamdi Tanpınar)
  2. [coğrafya] Yüksek basınç alanlarından alçak basınç alanlarına doğru meydana gelen yatay hava akımlarının genel adı
ÇIVGAR

Kelime Kökeni: Rumca

  1. [isim] Çift sürmekte veya araba çekmekte olan hayvanlara yardımcı olarak koşulan hayvan
    • "... hani ağır top çeken çıvgar hayvanları vardır; geçit törenlerinde, ağzından, bacak aralarından köpükler saçar." (Aziz Nesin)
  2. [spor] Güreşte rakibi yorarak yenme çabası
    • "... fakat Mithat Paşa, padişah pehlivanına karşı, diğer pehlivanların çıvgar yaparak Makarnacı'yı yenebileceklerini düşündüğünden..." (Eşref Şefik)
BULGAR

  1. [isim] Slavların güney kolundan olan bir halk veya bu halkın soyundan olan kimse
GARSON

Kelime Kökeni: Fransızca garçon

  1. [isim] Lokanta, pastane, kahvehane vb. yerlerde müşterilere hizmet eden kimse
    • "Öğle yemeklerinde garson olarak çalışacak, buna karşılık öğle ve akşam yemeklerini lokantadan yiyecekti." (Necati Cumalı)
SİGARA

Kelime Kökeni: İspanyolca cigaro

  1. [isim] İnce kâğıda, kıyılmış tütün sarılarak hazırlanan, silindir biçiminde, ağızdan dumanı çekilen nesne; cigara
    • "Onları sigara dumanları arasından seçebiliyordum." (Adalet Ağaoğlu)
OTOGAR

Kelime Kökeni: Fransızca autogare

  1. [isim] Şehirler arası çalışan motorlu taşıtların yolcularını aldıkları ve indirdikleri yer
GARAİP

Kelime Kökeni: Arapça ġarāʾib

  1. [isim, eskimiş] Görülmemiş, şaşılacak şeyler, işitilmemiş olaylar
CİGARA

Kelime Kökeni: İspanyolca cigaro

  1. [isim, ağızlardan] Bakınız sigara
    • "Cigaralarından birini yakmaya davranmıştı, Abdi Bey monden bir telaşla ateş yetiştirdi." (Attilâ İlhan)
GARİBE

Kelime Kökeni: Arapça ġarībe

  1. [isim, eskimiş] Şaşılacak şey, yadırganacak şey
GARPÇI

  1. [sıfat] Bakınız Batıcı
    • "Bu sefer de Garpçılara hesap vermeye mecbur olacaktı." (Peyami Safa)
TOYGAR

  1. [isim, hayvan bilimi] Bakınız tarla kuşu
ÇINGAR

Kelime Kökeni: Rumca

  1. [isim, argo] Bakınız kavga
HANGAR

Kelime Kökeni: Fransızca hangar

  1. [isim] Uçak, araba, tarım aracı vb. nesneleri barındırmaya yarar kapalı yer
    • "Burası hangar genişliğinde bir üst kat." (Ahmet Ümit)
GARPLI

  1. [sıfat] Bakınız Batılı
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü