İçinde FA geçen 4 harfli kelimeler

İçinde fa olan 4 harfli 34 kelime var. İçerisinde FA bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında fa olan kelimeler listesine ya da Sonu fa ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A F Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

AF, FA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

FAAL

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Çok çalışan, çalışkan, canlı, hareketli, aktif
   • "Medeni milletlerarasında faal bir unsur olabileceğimizi ispat etmemiz lazımdır." (Falih Rıfkı Atay)
2. Çalışır durumda olan
3. Etkin

DEFA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kez, kere
   • "İlk defa bu fikir, bir fikir olmaktan çıktı." (Yahya Kemal Beyatlı)

İTFA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Söndürme
2. Sönüm
3. Sönüm

SEFA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Gönül rahatlığı, rahatlık, kaygısız ve sakin olma
   • "Her şahsa kendi ismiyle sefa geldin derdi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "Şöyle bir iki parça, sağlam nevinden irat ve akar edinip efendi efendi yan gel, sefana bak." (Ercüment Ekrem Talu)
   • "Uzun yıllar cefasını çektiği Yokuş'un sefasını sürecekti artık." (Yusuf Ziya Ortaç)
2. Eğlence, zevk, neşe
   • "Beni tam manasıyla mesut eden de asıl bu çeşit tatil sefalarıydı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

FAİK

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Üstün, yüksek

FAİZ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] İşletmek için bir yere ödünç verilen paraya karşılık alınan kâr, getiri, ürem, nema
2. Kapitalist ekonomide, artık değerin değişikliğe uğramış biçimi olarak paranın fiyatı, kiralanan paranın kira bedeli

VEFA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Sevgiyi sürdürme, sevgi bağlılığı
   • "Biz, mağlup olduğumuz için sizden cesur görünüyoruz ve vefamız daha sağlamlaşıyor." (Aka Gündüz)

FARZ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Müslümanlıkta, özür olmadıkça yapılması zorunlu, yapılmaması günah sayılan ibadet
   • "Peki, farz edelim ki esas itibarıyla arzunu kabul ettim." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Bunun üzerine, işe bir son vermek farz oldu."
   • "Vapurun kahvecisi Kefalonyalı denilen ve kötü bir insan farz olunan biriydi." (Yahya Kemal Beyatlı)
2. Yapmak zorunda kalınan şey, boyun borcu

ŞİFA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bedensel veya ruhsal bir hastalığın son bulması, hastalıktan kurtulma, onma
   • "Hastalara türlü maceralarla şifa vermesini ben bilirim." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "Aksırık öksürük derken kızcağız şifayı kapmış." (Atilla İlhan)

YAFA

1. [isim] Kalın kabuklu, çekirdekli bir tür portakal

ŞUFA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Ön alım

FAKS

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Belgegeçer

ALFA

Kelime Kökeni : Yunanca

1. [isim] Yunan alfabesinin birinci harfi

URFA

...

FARE

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Sıçangillerden, küçük vücutlu, kemirgen, memeli hayvan (Mus)
   • "Tarla faresi. Fındık faresi."

SAFA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bakınız sefa

AFAK

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Ufuklar
   • "Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar, / Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var." (Mehmet Akif Ersoy)

SOFA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Evlerde oda kapılarının açıldığı genişçe yer, hol
   • "Bir sabah kalktım, sofaya muhtar önde bütün köylü yığılmış." (Halide Edip Adıvar)

FANİ

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] İnsan gözünün algıladığı ışık şiddeti

FAKR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yoksulluk, fukaralık