İçinde EŞMEK geçen 8 harfli kelimeler

İçinde eşmek olan 8 harfli 13 kelime var. İçerisinde EŞMEK bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında eşmek olan kelimeler listesine ya da sonu eşmek ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BİLEŞMEK

1. [nesnesiz, -le] İki veya daha çok öge bir araya gelerek yeni bir öge oluşmak; terekküp etmek

İSTEŞMEK

1. [nesnesiz] Karşılıklı sevgi belirtileri göstermek; flört etmek
   • "Daha kızken, isteşirlerken, Hasan bahçeye girer, pencerenin altına gelir, bir iki kere Kezban diye seslenirdi." (Muzaffer Buyrukçu)

ELLEŞMEK

1. [-le, ağızlardan] Elle dokunmak
2. Elle itişerek şakalaşmak
3. Alışverişte, alanla satan birbirlerinin ellerini tutup sıkarak uzlaşmak
4. Birbirinin elini sıkarak güç denemesi yapmak
5. El sıkarak selamlaşmak
6. Ağır bir yükü kaldırmak için birkaç kişi birden tutmak
7. [mecaz] Birine dokunacak söz söylemek
8. [mecaz] Herhangi bir konuda yardımlaşmak

DİREŞMEK

1. [nesnesiz, ağızlardan] Sebat etmek

EĞLEŞMEK

1. [nesnesiz] Oyalanmak, eğlenmek; kalmak, tevakkuf etmek
   • "Hadi boş yere eğleşme. Git eşeğini ara." (Memduh Şevket Esendal)
2. Bir yerde oturmak, ikamet etmek

MELEŞMEK

1. [nesnesiz] Birlikte melemek

İTLEŞMEK

1. [nesnesiz, hakaret yollu] Bakınız itlenmek

GÜREŞMEK

1. [nesnesiz, -le, spor] İki kişi türlü oyunlarla birbirinin sırtını yere getirmeye çalışmak; yıkışmak
   • "Artık çayırlıklarda soyunup yağlanıp güreşemiyorlardı." (Ömer Seyfettin)
2. [mecaz] Mücadele etmek

ÖZLEŞMEK

1. [nesnesiz] Öz durumuna veya özlü bir duruma gelmek
2. Koyu kıvama gelmek, yoğun bir durum almak
3. [dil bilimi] Dil yabancı ögelerden arınmak; arılaşmak
4. [ağızlardan] Tahıl olgunlaşmak

EKLEŞMEK

1. [nesnesiz, dil bilgisi] Kelime zamanla ek durumuna gelmek
   • "Eski Türkçe turur kelimesi ekleşerek -dir şekline dönüşmüştür."

KEŞMEKEŞ

Kelime Kökeni: Farsça keşmekeş

1. [isim] Karışık olma durumu
   • "Ne olacaksa olur ve her hâlde bu millet, ölümden beter bir keşmekeşten kurtulur." (Necip Fazıl Kısakürek)

EŞLEŞMEK

1. [nesnesiz, -le] Birbiriyle eş olmak, eş tutmak
2. Bakınız çiftleşmek

ÜÇLEŞMEK

1. [nesnesiz] Üçe çıkmak, bir veya ikiyken üç olmak