İçinde ERK geçen 7 harfli kelimeler

İçinde erk olan 7 harfli 14 kelime var. İçerisinde ERK bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında erk olan kelimeler listesine ya da sonu erk ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ERKİNCİ

1. [sıfat, felsefe] Bakınız liberal

ERKEKLİ

1. [sıfat] Erkeği olan

ERKENCE

1. [zarf] Oldukça erken
   • "Başkanı, şehri güzelleştirmek için istimlaklerini yapmaya başlamakta erkence davranmaya teşvik etmeye başladı." (Memduh Şevket Esendal)

MERKEZİ

Kelime Kökeni: Arapça merkezī

1. [sıfat] Merkezde olan, merkezi oluşturan
   • "Dur bakalım, biraz daha merkezî mahallelere yaklaşalım, diyordu." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

ERKEKSİ

1. [sıfat] Erkeği andıran, erkeğe benzeyen, erkek gibi; erkeğimsi, maskülen
   • "Güneş altında ve açık havada pişmiş yüzünün çizgileri cesur ve erkeksi." (Necip Fazıl Kısakürek)

ERKEKÇE

1. [zarf] Erkek gibi, erkeğe yakışır bir biçimde
   • "Ölürken başucundaydı; sağ kalırsa gidip babasını göreceğine, vuruşurken erkekçe şehit olduğunu anlatacağına söz vermişti." (Attilâ İlhan)

ANAERKİ

1. [isim, toplum bilimi] Soyda temel olarak anayı alan ve ailede çocukları ana soyuna mal eden bir toplum düzeni

MEĞERKİ

Kelime Kökeni: Farsça meger + ki

1. [bağlaç, eskimiş] İstek veya emir kipinde olan ve biri diğerini engelleyecek durumda bulunan iki cümleyi birbirine bağlayan bir söz
   • "Bu iş bitmeyecek meğerki siz de yardım edesiniz."

BERKLİK

1. [isim] Bakınız sertlik
2. Bakınız sağlamlık

ATAERKİ

1. [isim, toplum bilimi] Soyda temel olarak babayı alan ve ailede çocukları baba soyuna mal eden topluluk düzeni

BERKİME

1. [isim] Bakınız sağlamlaşma

YERKÜRE

1. [isim, coğrafya] Üstünde yaşadığımız gök cismi; yer, yer yuvarı, yer yuvarlağı

TERKİBİ

Kelime Kökeni: Arapça terkībī

1. [sıfat, eskimiş] Tamlama ile ilgili

ERKENCİ

1. [sıfat] Erken davranan (kimse)
   • "Birazdan erkenciler birer ikişer sökün ederler." (Ercüment Ekrem Talu)
2. Erken olgunlaşan veya yetişen (meyve, sebze)
3. Sabahın ilk saatlerinde harekete geçen