İçinde ERK geçen 6 harfli kelimeler

İçinde erk olan 6 harfli 19 kelime var. İçerisinde ERK bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında erk olan kelimeler listesine ya da sonu erk ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MERKAT

Kelime Kökeni: Arapça merḳad

1. [isim, eskimiş] Mezar, kabir
   • "Tozlanmış camların arkasından secde eden ruh ile merkadi tebcile başladı." (Ahmet Hikmet Müftüoğlu)

MERKEZ

Kelime Kökeni: Arapça merkez

1. [isim] Bir bölgenin veya kuruluşun yönetim yeri
2. Bir işin öğretildiği yer
   • "Er eğitim merkezi."
3. Bir işin yoğun olarak yapıldığı yer
4. Belirli bir yerin ortası; özek
   • "Şehir merkezi."
5. Bakınız polis karakolu
   • "Sizi merkezimize gönderip tevkif ettireceğim." (Aka Gündüz)
6. [mecaz] Biçim, tarz
7. [matematik] Bir kapalı eğrinin veya bazı çokgenlerde köşegenlerin kesişme noktası
8. [matematik] Bir dairenin veya bir küre yüzeyinin her noktasından aynı uzaklıkta bulunan iç nokta
   • "Daire merkezi. Küre merkezi."

MERKEP

Kelime Kökeni: Arapça merkeb

1. [isim, hayvan bilimi] Bakınız eşek

MERKUP

Kelime Kökeni: Arapça merkūb

1. [sıfat, eskimiş] Üzerine binilmiş olan

DERKEN

1. [zarf] Dendiği hâlde
   • "Bitti bitiyor derken hâlâ bitmeyen havaalanı."
2. Tam o sırada
   • "Derken yağmur iyice bastırmış, gök gürlemeye, şimşekler çakmaya başlamıştı." (İhsan Oktay Anar)
3. ... diye düşünürken
   • "Akşamdan önce varacağız derken ancak gece yarısı varabildik."
4. Hemen sonrasında
   • "Önce maddi kısıtlamalar yüzünden deneyler durdurulmuş, derken pek çok kişi işten çıkarılmıştı." (Elif Şafak)

HERKÜL

Kelime Kökeni: (Herkül özel adından)

1. [isim] Güçlü, kuvvetli kimse

MERKÜR

Kelime Kökeni: Fransızca mercure

1. [isim, gök bilimi] Güneş sisteminin Güneş'e en yakın olan gezegeni; Utarit

SERKEŞ

Kelime Kökeni: Farsça serkeş

1. [sıfat] Kafa tutan, başkaldıran
   • "Ün salmış nice serkeş efeleri kendime bent etmiş, nice açları doyurmuş, nice çıplakları giydirmiş." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

TERKİN

Kelime Kökeni: Arapça terḳīn

1. [isim, eskimiş] Yazılmış bir şeyi çizerek silme

ERKETE

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim, argo] Bakınız gözetleme
   • "Hayta İsmail merdiven altında erkete beklesin, sigarasızlıktan da iflahı kesilsin." (Rıfat Ilgaz)

TERKİP

Kelime Kökeni: Arapça terkīb

1. [isim] Birleşim, birleştirme, bir araya getirme
2. [eskimiş, dil bilgisi] Bakınız tamlama
   • "… Arapça, Acemce manasız ve mücerret terkipler yapılıyor, milliyet inkâr ediliyor, mazi karikatürleştiriliyor, istikbal bir duman hâlinde tasavvur olunuyordu." (Ömer Seyfettin)
3. [eskimiş, kimya] Bakınız bileşim

HERKES

Kelime Kökeni: Farsça her + kes

1. [zamir] İnsanların bütünü; cümle, cemi cümle, cümle âlem, dünya âlem, yediden yetmişe, yedi mahalle, yedi düvel
   • "Neylersin ölüm herkesin başında / Uyudun uyanmadın olacak" (Cahit Sıtkı Tarancı)

YERKÖY

1. [isim] Yozgat iline bağlı ilçelerden biri

KERKES

Kelime Kökeni: Arapça kerkes

1. [isim, eskimiş, hayvan bilimi] Bakınız akbaba

VERKAÇ

1. [isim, spor] Futbol, hentbol ve basketbolda topa sahip oyuncunun yakındaki bir arkadaşına pas verip boş bir alana kaçarak tekrar topu alması

ÇERKEŞ

1. [isim] Çankırı iline bağlı ilçelerden biri

ÇERKEZ

1. [isim] Kafkasya'da yaşayan bir boy veya bu boydan olan kimse

ERKSİZ

1. [sıfat] Muktedir olmayan
2. Bakınız nüfuzsuz

MERKUM

Kelime Kökeni: Arapça merḳūm

1. [sıfat, eskimiş] Yazılmış
2. Adı geçen, az önce anılan (kimse)