İçinde ELL geçen 8 harfli kelimeler

İçinde ell olan 8 harfli 63 kelime var. İçerisinde ELL bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ell olan kelimeler listesine ya da Sonu ell ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

E L L Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

EL, LE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TEVELLÜT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] İnsanın doğumu, doğduğu zaman

TEBELLÜĞ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bildirimi alma

BELLİSİZ

1. [sıfat] Belli olmayan, bilinemeyen
   • "Ne kumaştan olduğu bellisiz murdar birer entari..." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

ELLENMEK

1. [nsz] Bir şeye elle dokunulmak

MÜSELLEM

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] İnkâr edilemeyen, karşı çıkılamayan, söz götürmez

TÜMELLER

1. [isim] Cins, tür, ayrım, özellik ve ilineği içeren kavramlar

ÖNSELLİK

1. [isim] Önsel olma durumu

TEMELLÜK

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kendine mal etme

KELLEŞME

1. [isim] Kelleşmek işi

TÜZELLİK

...

REÇELLİK

1. [sıfat] Reçel yapmaya uygun veya reçel yapmak için ayrılmış olan (meyve)

ELLETMEK

1. [-i] Elleme işini yaptırmak

MÜKELLEF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Yükümlü
2. Eksiksiz, özenli bir biçimde yapılmış
   • "Aralanan kapıdan girdim, mükellef fakat loş antrede Mapa kraliçesi ayakta duruyor." (Refik Halit Karay)
3. [isim] Vergi vermekle yükümlü olan kimse veya kuruluş

YELLEMEK

1. [-i] Körükle, yelpaze ile veya başka bir araçla rüzgâr yapmak

TEKELLÜF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Zahmet veren bir iş görme, güçlüğe katlanma
2. Bir işi gösterişli bir biçimde yapmaya çalışma, özenme, gösteriş

EVVELLİK

1. [isim] Evvel olma durumu

TESELLÜM

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Verilen bir şeyi alma, teslim alma

BELLEKLİ

1. [sıfat] Belleği olan

DÜELLOCU

1. [isim] Düello yapan kimse

TEBELLEŞ

1. [sıfat] İstenmediği hâlde, birinden veya bir yerden ayrılmayan, gitmeyen, musallat olan
   • "... hanım evladını tepemize tebelleş eden kendisidir." (Atilla İlhan)