İçinde ELEM geçen 9 harfli kelimeler

İçinde elem olan 9 harfli 101 kelime var. İçerisinde ELEM bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında elem olan kelimeler listesine ya da Sonu elem ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

E E L M Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

4 Harfli Kelimeler

ELEM, EMEL

2 Harfli Kelimeler

EL, EM, LE, ME

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MÜHRELEME

1. [isim] Mührelemek işi

TEPELEMEK

1. [-i] Ayakları altında ezmek
2. Bozguna uğratmak, hırpalamak
   • "Sen ona ilişirsen ben de seni tepelerim." (Burhan Felek)
3. Kıyasıya dövmek

ŞİŞELEMEK

1. [-i] Şişeye doldurmak

SÜTRELEME

1. [isim] Sütrelemek işi

DENGELEME

1. [isim] Dengelemek işi

REZELEMEK

1. [-i] Reze ile kapamak

TANELEMEK

1. [-i] Tanelerini ayırmak
   • "Narı tanelemek."

ÜSTELEMEK

1. [nsz] Bir düşünce veya istek üzerinde durmak, direnmek, ısrar etmek, tekit etmek
   • "Ahmet Kerim bu yeni tutumun sebebini mutlaka öğrenmek istedi ve o kadar üsteledi ki Samim cevap vermek zorunda kaldı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. Hastalık yeniden ortaya çıkmak, depreşmek
   • "Sıtması üsteledi."
3. [-i] Bir isteği, bir buyruğu tekrarlamak, tekit etmek
4. [-e] Bir şeyin üstüne eklenmek, katılmak, inzimam etmek
   • "Sıkıntıya bir de hastalık üsteleyince."

SOBELEMEK

1. [-i] "Sobe" diyerek ebeden önce kararlaştırılmış yere ulaşıldığını bildirmek
2. Yakalamak

İĞNELEMEK

1. İğne ile tutturmak
   • "Hanım ipek peçesini açmış, çarşafının üzerine iğnelemiş." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
2. [-i] Üstü kapalı olarak onur kırıcı, üzüntü verici söz söylemek
   • "Onlara karşı minnet altında olmaktan doğan bir kızgınlıkla Şinasi'yi her fırsatta iğnelerdi." (Halide Edip Adıvar)

KERTELEME

1. [isim] Kerte kerte, azar azar ilerleme durumu, tedriç

ÖRSELEMEK

1. [-i] Yıpratmak, eskitmek, hırpalamak, zedelemek
   • "Rüzgâr çiçekleri örseledi."
2. Gücünü azaltmak, canlılığını gidermek, sarsmak
   • "Naciye Hanım, kalkık kaşlarıyla başını sallayarak meclisin sükûtunu örseledi." (Peyami Safa)

GÖNYELEME

1. [isim] Gönyelemek işi

ÖKSELEMEK

1. [-i] Ökse ile yakalamak

BÖLGELEME

1. [isim] Bölgelemek işi

EVRELEMEK

...

PARKELEME

1. [isim] Parkelemek işi

ŞEDDELEME

...

GEVELEMEK

1. [-i] Bir şeyi çiğnemeden ağız içinde evirip çevirmek
   • "Kirli suratlı üç çocuk, ellerindeki birer dilim ekmeği geveleyip duruyorlar." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
2. Bir sözü tam olarak ve açıkça söylememek
   • "Saatlerce asıl maksadımı ağzımın içinde gevelemekle kalıyordum." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

KÜNDELEME

1. [isim] Künde oyununu yapma