İçinde EL geçen 4 harfli kelimeler

İçinde el olan 4 harfli 47 kelime var. İçerisinde EL bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında el olan kelimeler listesine ya da sonu el ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ELTİ

1. [isim] Kadına göre kocasının erkek kardeşlerinin eşlerinden her biri

YELE

1. [isim] At, aslan vb. hayvanların ensesinde veya boynunda bulunan ve saça benzeyen uzun kıllar; perçem
   • "Ben, yelesi yelde dalgalanan, sağrısı köpüklü kır atıma bineceğim." (Nâzım Hikmet)
2. Balıklarda sırt yüzgeci

EMEL

Kelime Kökeni: Arapça emel

1. [isim] Gerçekleştirilmesi zamana bağlı istek
   • "Bu emele vasıl olmak için bütün gayretimi sarf edeceğim, elimden geleni yapacağım." (Etem İzzet Benice)

ATEL

Kelime Kökeni: Fransızca attelle

1. [isim] Kırılmış kemiklerin düzgün bir biçimde sarılabilmesi için kullanılan türlü malzemelerden yapılmış destek

İÇEL

1. [isim] Mersin ilinin 2002 yılına kadarki resmî adı

KELT

1. [isim] Demir Çağı'nda Orta ve Batı Avrupa'ya yayılmış Hint-Avrupa kökenli halk ve bu halktan olan kimse

KELE

1. [isim, ağızlardan] Bakınız boğa

EZEL

Kelime Kökeni: Arapça ezel

1. [isim] Başlangıcı belli olmayan zaman; öncesizlik
   • "Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım / Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım" (Mehmet Akif Ersoy)

SELP

Kelime Kökeni: Arapça selb

1. [isim, eskimiş] Zorla alma, kapma
2. Kaldırma, kaçırma, yok etme

AMEL

Kelime Kökeni: Arapça ʿamel

1. [isim] Bakınız edim
2. [din bilimi] Dinin buyruklarını yerine getirmek için yapılan iş, fiil veya hareket
3. [mecaz] Bakınız ishal

CELİ

Kelime Kökeni: Arapça celī

1. [sıfat, eskimiş] Açık, aşikâr olan
2. Parlak, cilalı olan
3. Bakınız celi yazı

FELÇ

Kelime Kökeni: Arapça felc

1. [isim, tıp] Bakınız inme
2. [mecaz] İşlemez durumda olma

SELA

Kelime Kökeni: Arapça ṣalāʾ

1. [isim, din bilimi] Müslümanları bayram veya cuma namazına çağırmak, bazı yerlerde cenaze için kılınacak namazı haber vermek amacıyla minarelerde okunan dua
   • "Su selası, gündüz, vakitli vakitsiz verilirdi." (Yahya Kemal Beyatlı)

NOEL

Kelime Kökeni: Fransızca noël

1. [isim] Hristiyanların her yıl 25 Aralık'ta Hz. İsa'nın doğum gününü kutladıkları yortu
   • "Bizim çocukluğumuzda Noel ve yılbaşı gâvur bayramları idi." (Haldun Taner)

SELE

Kelime Kökeni: Arapça selle

1. [isim] Yayvan, genişçe sepet
   • "İş önlükleri bağlandı, sele denilen hasır sepetlerle tarlaya dalındı." (Orhan Kemal)

AZEL

1. [isim, ekonomi] Sunumun birkaç satıcı tarafından yapıldığı ve bu az sayıdaki satıcının birbirlerinin üretim kararlarından etkilendiği piyasa türü; oligopol

ELİT

Kelime Kökeni: Fransızca élite

1. [sıfat] Bakınız seçkin

ECEL

Kelime Kökeni: Arapça ecel

1. [isim] Hayatın sonu, ölüm zamanı
   • "Vaktinize hazır olun / Ecel vardır gelir bir gün" (Yunus Emre)

ELİF

Kelime Kökeni: Arapça elif

1. [isim] Arap alfabesinin ilk harfinin adı, okunuşu

ELİK

1. [isim, ağızlardan] Bakınız dağ keçisi
   • "Hızır nazardan koruya, eli ayağı düzgün, elik yavrusundan azgın kara saçlı, gül nakışlı bir kızım dünyaya gelmiştir." (Kemal Bilbaşar)