İçinde eh olan 5 harfli 34 kelime var. İçerisinde EH bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında eh olan kelimeler listesine ya da sonu eh ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Eh Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

E H

2 Harfli Kelimeler

EH, HE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

REHİN

Kelime Kökeni: Arapça rehn

  1. [isim, ticaret] Bir borcun ödeneceğine teminat olarak ödenince geri alınmak şartıyla borçlunun alacaklıya verdiği değerli şey
    • "Evim rehinde olduğu için ona dalgıçlık etmek zorundayım." (Halikarnas Balıkçısı)
NEHİR

Kelime Kökeni: Arapça nehr

  1. [isim] Bakınız ırmak
    • "Bir nehre benzeyen tarihte hiçbir an tekrarlanmaz." (Mehmet Kaplan)
ZEHİR

Kelime Kökeni: Farsça zehr

  1. [isim] Organizmaya girdiğinde kimyasal etkisiyle fizyolojik görevleri bozan ve miktarına göre canlıyı öldürebilen madde; ağı, sem (I), zıkkım
    • "Evvela bir yumruk vurdu sersemledim, sonra ağzıma bilmediğim bir zehir tıktı, işte bu zehirle bayıldım." (Falih Rıfkı Atay)
  2. [mecaz] Büyük üzüntü, acı, keder, sıkıntı
    • "Dünya ile küsmüş, içi zehir dolu olarak yaşamıştı bütün gençliğini." (Necati Cumalı)
NEHİY

Kelime Kökeni: Arapça nehy

  1. [isim, eskimiş] Bir işin yapılmasını yasak etme, engelleme, menetme
SEHİM

Kelime Kökeni: Arapça sehm

  1. [isim, eskimiş] Hisse bedeli
  2. Bakınız pay
  3. [mimarlık] Yüksek çelik binaların tepesinin sürekli olarak sağa sola yaylanması
SEHİV

Kelime Kökeni: Arapça sehv

  1. [isim, eskimiş] Bakınız yanıltı
CEHRİ

  1. Kök boyasıgillerden, meyve, kabuk veya odunundan güzel kırmızı renk elde edilen bir kök (Rhamnus infectorius)
    • "Tokat, Kayseri, Ankara cehri ticaretinin önde merkezleri; İstanbul, İzmir ve Samsun ise önemli ihraç liman şehirleriymiş." (Nilgün Becenen-Aynur Sarıca)
ÇEHRE

Kelime Kökeni: Farsça çihre, çehre

  1. [isim] Bakınız yüz (II)
    • "Ben şimdi o güzel çehreden başka / Ne bir yüz düşünür ne hatırlarım" (Necmettin Halil Onan)
  2. [mecaz] Bakınız görünüş
  3. [mecaz] Bakınız kimlik
    • "Şehrin etnik çehresi de bizim için az çok meçhuldür." (Ahmet Hamdi Tanpınar)
FEHVA

Kelime Kökeni: Arapça feḥvā

  1. [isim, eskimiş, dil bilimi] Bakınız kavram
FEHİM

Kelime Kökeni: Arapça fehm

  1. [isim, eskimiş] Bakınız anlama
KEHLE

Kelime Kökeni: Arapça kehle

  1. [isim, eskimiş] Bakınız bit (I)
    • "Günah kirli, kehle yüklü / Çamaşırlarımı yudum" (Ahmet Muhip Dıranas)
CEHRE

Kelime Kökeni: Farsça cehre

  1. [isim, eskimiş] Bakınız iğ
  2. [sıfat] Bu alete sarılan iplik miktarı
LEHİM

Kelime Kökeni: Arapça laḥm

  1. [isim] Erime noktaları düşük metalleri tutturma işlemlerinde kullanılan, kalay ve kurşun alaşımlarının genel adı
    • "Bu fener, basit bir bakır ve lehim işinden ibarettir." (Şevket Rado)
  2. Bu alaşımla yapılan işlem
VEHİM

Kelime Kökeni: Arapça vehm

  1. [isim, eskimiş] Bakınız kuruntu
    • "Onlar bu vehimle ellerinden gelse / Rüyalara sansür koyacaklar bir gün" (Arif Nihat Asya)
CEHİL

Kelime Kökeni: Arapça cehl

  1. [isim, eskimiş] Bakınız bilgisizlik
    • "Bütün inadı ve bütün kuvveti cehlinden geliyor." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
SEHPA

Kelime Kökeni: Farsça se + pā

  1. [isim] Üstüne bir şey koymaya yarayan ayaklı destek; çatkı
    • "Yatağın kenarında bir sehpa, sehpanın üzerinde iki küçük tencere, bir bakır sürahi ve su içilebilecek yedi tane bakır kupa vardı." (Nevzat Kalkan)
  2. Küçük masa
LEHÇE

  1. [isim] Polonyalıların kullandığı dil
    • "Seyahatname Almanca, Arapça, Arnavutça, Bulgarca, Ermenice, Fransızca, Gürcüce, İngilizce, İtalyanca, Lehçe, Macarca, Rumence, Rusça, Sırpça, Slovakça ve Yunanca olmak üzere on altı farklı dile çevrilmiştir." (Belgin Tezcan Aksu)
  2. [sıfat] Bu dille yazılmış olan
SEHER

Kelime Kökeni: Arapça seḥer

  1. [isim] Sabahın güneş doğmadan önceki zamanı veya şafak sökmek üzere olan zaman; seher vakti
    • "Ben artık korkmuyorum her şeyde bir hikmet var / Gecenin sonu seher, kışın sonunda bahar" (Ziya Osman Saba)
MEHLE

  1. [isim, ağızlardan] Kasaplık hayvanların omuz başından çıkan külbastılık veya pastırmalık yumuşak et
MEHAZ

Kelime Kökeni: Arapça meʾḫaẕ

  1. [isim, eskimiş] Bir eser yazılırken başvurulan kaynak
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü