İçinde EB geçen 5 harfli kelimeler

İçinde eb olan 5 harfli 41 kelime var. İçerisinde EB bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında eb olan kelimeler listesine ya da Sonu eb ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

B E Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

BE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

VEBAL

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Günah
   • "Bu işin vebali vardır."
   • "Başını alıp kaçar da bir belaya uğrarsa vebal altında kalırsın." (Reşat Nuri Güntekin)

DEBBE

1. [isim] Kulplu ve ağzı kapaklı bakırdan su kabı, güğüm

GEBRE

1. [isim] Atı tımar etmekte kullanılan kıldan kese

ZEBRA

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Tek parmaklılardan, ata benzeyen, derisi çizgili, Afrika'da yaşayan memeli hayvan (Equus zebra)

SEBEN

...

ZEBAN

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Dil (I)

MEBUS

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Milletvekili
   • "Söz istemişken unutulan bir mebus tekrar söz istedi." (Memduh Şevket Esendal)

TEBER

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Balta
2. Bazı dervişlerin taşıdıkları sapı uzun, keskisi ayça biçiminde, küçük ve hafif balta
3. Meşin kesmek için kullanılan araç

EBELİ

1. [sıfat] Ebesi olan

ŞEBEK

1. [isim] Genellikle Afrika'nın dağlık bölgelerinde yaşayan, uzun veya kısa kuyruklu türleri olan maymun
2. [sıfat] Çirkin ve arsız (kimse)

ZEBUR

...

KEBİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Büyük, ulu
2. Yaşça büyük, yaşlı

CEBİN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Alın, yüz
2. [sıfat] Korkak
   • "Sonra dört yüz bu kadar milyon adam, hepsi cebin." (Mehmet Akif Ersoy)

ÜDEBA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yazarlar, edipler

MEBİZ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yumurtalık

MEBNİ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Yapılmış, kurulmuş, bina olunmuş
2. [zarf] -den dolayı, -den ötürü

CEBRİ

...

GEBZE

...

CEBEL

1. [isim] Sahipsiz, boş toprak
2. Ekilmemiş tarla, ekime elverişli olmayan yer

ZEBUN

Kelime Kökeni : Farsça

1. [sıfat] Güçsüz, zayıf, âciz
   • "İnsan gözünden ziyade, bu kafese konmuş vahşi, yırtıcı hayvanların, içleri hırs, haşinlik ve ürkeklikle dolu, heybetli fakat zebun gözlerine benziyordu." (Refik Halit Karay)
   • "Beni bir gözleri ahuya zebun etti felek." (Yavuz. Sultan Selim)
   • "Bir zaman gelir ki sırf kendi icadımız olan bir his elinde zebun kalırız." (Hüseyin Cahit Yalçın)