İçinde DÜ geçen 5 harfli kelimeler

İçinde dü olan 5 harfli 59 kelime var. İçerisinde DÜ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında dü olan kelimeler listesine ya da Sonu dü ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KADÜK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [sıfat] Değerini, önemini yitirmiş, geçerliliği kalmamış, eskimiş

DÜZEÇ

1. [isim] Bir yüzeyin eğiklik derecesini anlamaya yarayan araç, tesviye aleti

DÜZEY

1. [isim] Bir yüzeyin veya bir noktanın yüksekliğindeki yatay sınır, seviye
   • "Su düzeyi."
2. Bir kursun basamaklarından her biri, kur (I)
3. Bir nesnenin, bir kimsenin başka nesnelere veya kimselere göre olan değer ve yücelik derecesi, seviye
   • "Eğitim düzeyi. Kültür düzeyi."

GÜDÜM

1. [isim] Yönetme işi, idare
2. Bilişimde, bir olaylar dizisini, bir süreci veya bir aracı yöneltme ve düzenlemeyle ilgili işlevlerin bütünü

HÖDÜK

1. [sıfat] Görgüsüz, kaba, anlayışı kıt (kimse)
2. Korkak, ürkek

DÜRZÜ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [ünlem] Ağır hakaret ve küfür sözü

DÜGAH

...

ÜRDÜN

...

DÜRÜM

1. [isim] Dürme, silindir biçiminde kıvırma
2. İçine türlü katıklar konularak sarılmış yufka ekmeği veya ince pide

LEDÜN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Tanrı katı

GÜDÜK

1. [sıfat] Eksik yanı olan, tamamlanmamış, kısa
   • "Güdük minare."
2. Kuyruğu kesik veya kopmuş
3. Yetersiz, sonuç vermemiş
   • "Boş elleri ve yavan bakışları ile ne güdük bir görünüşü var." (Haldun Taner)

DÜNÜR

1. [isim] Eşlerin baba ve analarının birbirlerine göre durumu
   • "Dayısı, amcası dâhil, obadan, oymaktan kimse dünür gitmeye gönüllü değildir." (Tarık Buğra)

DÜYUN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Borçlar

DÜNYA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Güneşe yakınlık bakımından üçüncü gezegen, yer, yerküre, yer yuvarı, yer yuvarlağı, acun
   • "Fakat kendi tabiri üzerine dünya başına yıkılmış zannetti." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "... bütün dünya bir araya gelse fikrimi değiştiremez." (Ömer Seyfettin)
   • "Seni dünya gözüyle bir daha görmeyi nasip edene şükrolsun." (Yahya Kemal)
   • "Eve döneyim desen Feneryolu istasyonuna dünya kadar yol var." (Sermet Muhtar Alus)
2. Dış, çevre, ortam
   • "Biz dünyadan ayrı yaşarken dünya epey değişmiş." (Hüseyin Cahit Yalçın)
3. İnançları bir olan ülke veya insanlar topluluğu
   • "Batı dünyası. Doğu dünyası."
4. Meslek veya iş birliği içinde bulunma, camia
   • "Ressamlar dünyasında onun yeri ayrıdır."
5. [zamir] Elgün, herkes
6. Duygu, düşünce ve hayal âlemi
   • "Köprüye kadar kendi dünyaları içinde ne tatlı, ne özlü konuşurlardı." (Yusuf Ziya Ortaç)

DÜŞEY

1. [sıfat] Yer çekimi doğrultusunda olan, şakuli
   • "Çekül bir düşey doğrultuyu gösterir."

DÜŞÜŞ

1. [isim] Düşme işi veya biçimi

MEDÜZ

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] Denizanası

DÜŞÇÜ

1. [sıfat] Hayalperest
   • "Ancak onun gibi düşçü olanların yapabileceği bir atılımla gönüllü yazılmasını minnet ve şükranla karşıladı." (Atilla İlhan)

DÜZGÜ

1. [isim] Yargılama ve değerlendirmenin kendisine göre yapıldığı ölçüt, uyulması gereken kural, norm
2. Önceden belirlenmiş kalıp, norm

DÜŞES

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Dükün karısı