İçinde DUR geçen 7 harfli kelimeler

İçinde dur olan 7 harfli 22 kelime var. İçerisinde DUR bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında dur olan kelimeler listesine ya da sonu dur ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

UYDURMA

1. [isim] Uydurmak işi; tasni
2. Bakınız şişirme haber
3. [sıfat] Gerçek dışı, uydurulmuş olan; uyduruk, yalan, sahte, asılsız, düzme, musanna
   • "Atatürk'ün Osmanlıcayı Türkçeleştirmek hususundaki güzel arzusunu bugünkü 'uydurma dilcilik' gayretine alet etmişiz." (Burhan Felek)
4. [sıfat] Yeni bir biçim verilmiş
   • "Ben babamın eskilerinden uydurma şeylerle giyiniyordum." (Halit Ziya Uşaklıgil)
5. Bir değeri olmayan

DURULUK

1. [isim] Duru olma durumu
2. [mecaz] Dil veya üslubun karışık olmama durumu
   • "Mustafa Kemal Paşa bizim söylediklerimizi kendine mahsus bir durulukta özetledi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
3. [edebiyat] Bakınız açıklık

DURULMA

1. [isim] Durulmak durumu
   • "Güneşin açması, yağmurun dinmesi, fırtınanın durulması beklenebilir." (Nâzım Hikmet)

DURAKLI

1. [sıfat] Durağı olan
2. [fizik] Hep aynı yerde kalan, hep aynı yerde tekrarlanan

UYDURUK

1. [sıfat] Bakınız uydurma
   • "Bu sınıfların içindekiler de gene bu uyduruk kavramlara göre sıralanıyor, rütbeleniyor." (Tarık Buğra)
2. Derme çatma, işe yaramaz
3. İpe sapa gelmez
   • "Liseyi zar zor bitirmiş, uyduruk işlerde yıllarca sürünmüştü." (Sulhi Dölek)

OVDURMA

1. [isim] Ovdurmak işi

UYDURUŞ

1. [isim] Uydurmak işi
   • "Fakat lisana hâkim oluşu, lisanı vezne uyduruşu noktasından hepsinden daha kuvvetlidir." (Agâh Sırrı Levend)

KUDURUŞ

1. [isim] Kudurmak işi
   • "Bu sebepsiz kuduruşu beni şaşalattı." (Ömer Seyfettin)

KUDURUK

1. [sıfat] Kudurmuş (insan veya hayvan); akur
2. [mecaz] Azgın, saldırgan
3. [mecaz] Çok yaramaz

DURADUR

Kelime Kökeni: Farsça dūrādūr

1. [sıfat] Çok uzak
   • "Ne yapacağını bilmez serseri bir revişle, uzaklarda yeşil zirveleri dalgalanan duradur dağlara doğru uzaklaştı." (Nâzım Hikmet)

KUDURMA

1. [isim] Kudurmak işi

UMDURMA

1. [isim] Umdurmak işi

DODURGA

1. [isim] Çorum iline bağlı ilçelerden biri

ONDURMA

1. [isim] Ondurmak işi

OYDURMA

1. [isim] Oydurmak işi

KUNDURA

Kelime Kökeni: İtalyanca condura

1. [isim] Kaba işlenmiş, bağsız, konçsuz ayakkabı
   • "Kundurasının tahta ökçeleri, ıssız Babıali kaldırımlarına vurdukça bir çekiç sesiyle ötüyordu." (Peyami Safa)

DURUŞMA

1. [isim, hukuk] Davacı ile davalının yargıç karşısında hazır bulundukları yargılama evresi; dava, murafaa
   • "Ortada zaptiyesiyle, hapishanesiyle, hâkimleri, duruşmaları ile devlet kuvveti vardı, karşı durulamazdı." (Tarık Buğra)

KUNDURU

1. [isim, ağızlardan] Başağı dört sıradan oluşan, bir tür sert, sarı, iyi buğday

OLDURMA

1. [isim] Oldurmak işi veya durumu

DUPDURU

1. [sıfat] Çok duru