İçinde debe olan 9 kelime var. İçerisinde DEBE bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında debe olan kelimeler listesine ya da sonu debe ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

14 Harfli Kelimeler

DEBELENEBİLMEK

13 Harfli Kelimeler

DEBELENEBİLME

10 Harfli Kelimeler

DEBDEBESİZ, DEBELENMEK

9 Harfli Kelimeler

DEBDEBELİ, DEBELENİŞ, DEBELENME

7 Harfli Kelimeler

DEBDEBE

6 Harfli Kelimeler

EDEBEN

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Debe Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

B D E E

3 Harfli Kelimeler

BED, EBE, EDE

2 Harfli Kelimeler

BE, DE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DEBELENEBİLMEK

  1. [nesnesiz] Debelenme ihtimali veya imkânı bulunmak
DEBELENEBİLME

  1. [isim] Debelenebilmek işi
DEBELENMEK

  1. [nesnesiz] Bir acının etkisiyle veya bir baskıdan kurtulmak için çırpınmak
    • "Polisler bu arada kurtulmak için çırpınan ve debelenen Sadi'nin ceplerini arıyorlardı." (Tarık Buğra)
  2. Çırpınmak, tepinmek, kımıldanmak
    • "Kedi yerde kasıla gevşeye debeleniyordu." (Yusuf Atılgan)
  3. [mecaz] Boşuna uğraşıp durmak
    • "Şu anda, dünyanın en büyük korkusu içinde debeleniyordu." (Kemal Tahir)
DEBDEBESİZ

  1. [sıfat] Bakınız görkemsiz
DEBDEBELİ

  1. [sıfat] Bakınız görkemli
    • "Mustafa bu debdebeli hayata ilk defa giriyordu." (Aka Gündüz)
DEBELENME

  1. [isim] Debelenmek işi
    • "Gözünden bir damla yaş dökmek için uzun uzun gözlerini sıkmaya, içini doldurmak için inleyip debelenmeye başladı." (Lâtife Tekin)
DEBELENİŞ

  1. [isim] Debelenmek işi
    • "Artık kapanan taarruz devresinin bu son debelenişleri de böylece eriyip gitti." (Necip Fazıl Kısakürek)
DEBDEBE

Kelime Kökeni: Arapça debdebe

  1. [isim, eskimiş] Bakınız görkem
    • "Bir Tanzimat konağının şaşırtıcı debdebesi içinden bu küçük eve düşmüştü." (Ahmet Hamdi Tanpınar)
EDEBEN

Kelime Kökeni: Arapça edeben

  1. [zarf] Edep gereği, edebe uyarak
    • "Padişah kulu olduklarından padişahlar cuma selamlığına çıkmazlarsa edeben onlar da çıkmazlar, sefere gitmezlerse onlar da gitmezler..." (Midhat Sertoğlu)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü