İçinde D geçen 7 harfli kelimeler

İçinde d olan 7 harfli 1186 kelime var. İçerisinde D harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında d harfi olan kelimeler listesine ya da Sonu d harfi ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DUYUSAL

1. [sıfat] Duyu ile ilgili
   • "İmgeleme dayanan duyusal tasarımlar, şiirinin başlıca malzemesi." (Selâhattin Hilav)

DÜZMECE

1. [sıfat] Gerçek olmayan, düzme, sahte

EDREMİT

...

KORİDOR

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Bir yapıya girmeyi sağlayan veya odaları birleştiren genellikle dar geçit, geçenek
   • "Ninni sesini henüz koridordayken duydu." (Halide Edip Adıvar)
2. Geçmeye yarayan dar ve uzun aralık, dehliz
3. İki devlet arasındaki dar toprak parçası
   • "Danzig koridoru."

DİRETİŞ

1. [isim] Diretme işi veya biçimi

DÖRTTEK

1. [isim] Kürek yarışlarında sancak ve iskelesinde ikişer tek küreği olan tekne

TAKLİDİ

...

YARADAN

...

BANDANA

Kelime Kökeni : İngilizce

1. [isim] Başı değişik biçimlerde bağlamak amacıyla kullanılan büyük mendil

DEHLEME

1. [isim] Dehlemek işi

DEMİRCİ

1. [isim] Demir satan, demir eşya yapan veya onaran kimse

DİDİŞİM

1. [isim] Konuşma ve tartışmayı bir araç değil, bir amaç sayan felsefe yöntemi, eristik

EDİLGEN

1. [sıfat] Yapılan işten etkilenen, pasif, etken karşıtı
2. [isim] Edilgen fiil

PEDAVRA

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] Köknar ve ladin ağaçlarından elde edilen, çatı örtüsü olarak kullanılan ince tahta, balar

HENDESİ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Geometrik

İDMANCI

1. [isim] İdman yapan sporcu

MANİDAR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Anlamlı
   • "Soruyu soruşum da, ses tonum da manidardı." (Ahmet Ümit)

MİDİBÜS

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Küçük otobüs

USULDAN

1. [zarf] Yavaşça, sessizce

YEDEKÇİ

1. [isim] Bir hayvanı yedeğe alan kimse
2. Akıntıya karşı kayığı iple karaya çeken kimse, kolancı
   • "... sandalların geçmesini bekleyen bir yedekçi onlara bir ip atar ve ucunu omzuna alıp yürüyerek kayıkları çekerdi." (Abdülhak Şinasi Hisar)
3. Türkü söyleyene eşlik eden kimse
   • "Türküler iki kişiyle söylendiğinde esas sese katılana yedekçi deniyor." (Âşık Veysel)