İçinde CU geçen 5 harfli kelimeler

İçinde cu olan 5 harfli 40 kelime var. İçerisinde CU bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında cu olan kelimeler listesine ya da sonu cu ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MACUN

Kelime Kökeni: Arapça maʿcūn

1. [isim] Hamur kıvamına getirilmiş madde
2. Boyacılıkta çatlak ve aralıkları kapamak, camcılıkta camları tutturmak için kullanılan hamur kıvamında karışım
   • "Cam macunu. Yağlı boya macunu."
3. Baharlı, tarçınlı, yumuşak ve yapışkan şekerleme
   • "Sakın anneme söylemeyin! Söylemezseniz size macun alırım." (Orhan Veli Kanık)

TAOCU

1. [sıfat, felsefe, din bilimi] Taoculuk yanlısı

KOVCU

1. [sıfat] Bakınız dedikoducu
   • "Kitabın içinde, padişahların ara bozucu ve kovcu olanlarla görüşmekten kaçınması…" (Cevdet Kudret)

UÇUCU

1. [sıfat] Uçma yeteneği veya özelliği olan; tayyar
2. Düşük sıcaklıkta hızla buharlaşma özelliği olan
3. Uçak kullanma yeteneği olan
   • "Mezun olan subaylardan uçuculuk muayenesini kazananlar uçucu pilot subay olurlar." (İsmail Sivri)
4. [isim] Bakınız pilot

İPUCU

1. [isim] İnsanı aradığı gerçeğe ulaştırabilecek belirti
   • "Elimizde tek ipucu elbisesini diken terzi." (Attilâ İlhan)
2. Bir olay veya bir durumdan geride kalan belirti; iz

HÜCUM

Kelime Kökeni: Arapça hucūm

1. [isim] Bakınız saldırı
   • "Bizdik o hücumun bütün aşkıyla kanatlı / Bizdik o sabah ilk atılan safta yüz atlı" (Yahya Kemal Beyatlı)
2. Üşüşme, bir yere toplanma
3. [ünlem] "İleri" anlamında kullanılan bir seslenme sözü
4. [mecaz] Sert eleştiri
   • "Sözleri gazetelerin hücumuna yol açtı."
5. [spor] Bakınız atak (II)

ORGCU

1. [isim] Org çalan kimse

BUZCU

1. [isim] Buz satan kimse

TUĞCU

1. [isim, tarih] Osmanlı döneminde savaşlarda padişahın tuğlarını taşıyan kimse

CUNTA

Kelime Kökeni: İspanyolca junta

1. [isim] Bir ülkede yönetime silah zoruyla el koyan kimselerden oluşan kurul

OCUMA

1. [isim] Ocumak işi

TOYCU

1. [isim] Bakınız düğüncü

KOLCU

1. [isim] Bakınız muhafız
   • "Eski omuzdaşları gibi ne kahve ne kuşçu dükkânı açmaya ne kolcu yazılmaya ne de gazete müvezziliğine tenezzül etti." (Ömer Seyfettin)
2. [eskimiş] Hizmetçilere çalışacak ev bulan kimse
   • "Kolcuya hizmetçi ısmarladık."

CUKKA

1. [isim, ağızlardan] Hayvan ve insan memesi
2. [argo] Hak etmeden edinilerek sahiplenilen şey

TUZCU

1. [isim] Tuz satan kimse

ÇULCU

1. [isim] Çul yapan veya satan kimse
2. Gerekli gereksiz giyecek alan kimse

KUMCU

1. [isim] Kum getirip satan kimse

ÇOCUK

1. [isim] Bebeklik ile erginlik arasındaki gelişme döneminde bulunan oğlan veya kız; yavru, bala, uşak, velet
   • "Çocuk köşeyi dönerken ana arkasından su içmeye gitti." (Bedri Rahmi Eyüboğlu)
2. Soy bakımından oğul veya kız; yavru, bala, döl, evlat, zürriyet
   • "Anası olacak bir kadın çocuğu omzundan yakalamış." (Bedri Rahmi Eyüboğlu)
3. Genç erkek
4. [mecaz] Büyükler arasında daha az yaşlı olan kişi
5. [mecaz] Büyüklere yakışmayacak, daha çok küçüklerin yapabileceği gibi davranan kimse
   • "Kazık kadar olmuş ama aklı hâlâ çocuk!" (Fatmanur Dereköylü)
6. [mecaz] Belli bir işte yeteri kadar deneyimi ve yeteneği olmayan kimse

SOLCU

1. [sıfat] Sol görüşlü partilerin yandaşı olan (kimse)

MUCUR

Kelime Kökeni: Ermenice

1. [isim] Bakınız mıcır